ถนนสายนี้ อีกยาวไกล long way to go

ถนนสายนั้นที่ทอดยาว มีเรื่องราวของความเป็นจริง
มีเงาไม้ เอาไว้ ให้พักพิง มีให้เธอ เอาไว้ ยามอ่อนล้า

ตั้งใจว่าจะกลับมาเขียน blog อย่างจริงจังอีกครั้งค่ะ หลังจากมีงานอย่างต่อเนื่องไม่ได้หยุดไม่ได้หย่อน วันนี้คงมาทักทายกันก่อน ด้วยเพลงที่มักจะคิดถึงตอนมองท้องฟ้า เพลงนี้ ขึ้นต้นว่า เธอเห็นท้องฟ้านั่นไหม ตามด้วย ถนน และ ตามด้วย ทะเลสีคราม ที่ทอดยาว จบว่า “เห็นความรักฉันบ้้างไหม”

มิได้อกหัก มิได้เล่าเรื่องอาการบาดเจ็บของหัวใจอยู่นะค่ะ หัวใจปกติดีค่ะ แต่กำลังเล่าเรื่องงานอยู่ ค่ะ
เมื่อก่อน ทำงานอาชีวอนามัย ต้องเดินทางเยอะ อยู่บนท้องถนน นั่งรถ นั่งเครื่องบิน หลับๆ ตื่นๆ พอตื่นมาก็มองรอบตัวค่ะ ท้องฟ้าเป็นสิ่งแรกที่มอง ตอนนี้ผลักดันงานด้านอาชีวอนามัยในแรงงานนอกระบบ มาได้ระยะหนึ่งแล้วค่ะ แต่หนทางคงมีอีกยาวไกล ไม่ท้อค่ะ จะทำต่อไปเรื่อยๆ ในระหว่างทาง พบเพื่อน พบพี่ พบน้อง พบผู้ใหญ่ พบคนรู้จัก มากมาย งานด้านนี้ทำคนเดียวไม่ได้เลยค่ะ ยิ่งในบริบทของแรงงานนอกระบบ ยิ่งซับซ้อนหลากหลาย ทำคนเดียวไม่ได้แน่นอนค่ะ ต้องร่วมใจร่วมแรงกัน ตามลักษณะการเกาะเกี่ยวที่เป็นธรรมชาติ การก้าวในช่วงนี้ จะลงทะเลค่ะ จะไป ทะเลสีครามที่ทอดยาว ซึ่งเป็นสถานที่ทำงานของ แรงงานกลุ่มชาวประมง โครงการนี้ร่วมทำกับองค์กรแรงงานระหว่างประเทศ แห่งสหประชาชาติ ในกลุ่มชาวประมง หลายจังหวัดของประเทศไทย

เป้าหมายที่อยากเห็นคือ ความรักในสุขภาพอนามัยและความปลอดภัยของพี่น้องชาวประมง รอคำตอบอยู่ค่ะ

“เห็นความรัก ฉัน บ้างไหม”

3 thoughts on “ถนนสายนี้ อีกยาวไกล long way to go

  1. เยี่ยมครับ จะได้ติดตามอ่าน ปอ ล็อก อาจารย์ท่านครับ

  2. เยี่ยมครับ จะได้ติดตามอ่าน ปอ ล็อก อาจารย์ท่านครับ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s