ตกเครื่องที่โฮจิมินต์ S1N2 in HoChiMinh

ตกเครื่องบินครั้งแรกในชีวิต ไปงาน Mekong Delta 2009 ครั้งนี้ ได้เรียนรู้อะไรต่ออะไรเยอะมาก จนถึงวันเดินทางกลับกันเลยทีเดียวเชียว

ตกเครื่องบินจ้า ทางเจ้าภาพพยายามเลื่อนเที่ยวบินให้แต่ติดต่อสายการบินไม่ได้เลย พอไปถึงสนามบิน ณ เมืองโฮจิมินต์ สองสาวและหนึ่งหนุ่มต้องดำเนินการติดต่อซื้อตั๋วเครื่องบินใหม่ จะได้บินตอนเช้าเก้าโมงครึ่ง แต่ต้องมาซื้อตั๋วก่อนตอน เจ็ดโมงครึ่ง หนุ่มน้อยหน้ามลประจำสายการบินแอร์สีแดงบอกมา ได้เรื่องได้ราว ก็ต้องกลับไปนอนเอาแรงก่อน จะนอนที่ไหนกันดี

เรื่องที่ได้เรียนรู้ คือ ไปค้างที่ไหน พยายามเก็บนามบัตรของโรงแรมไว้ ฟ้าช่วยชีวิตอีกแล้ว เนื่องจากเมื่อตอนขาไป เราทั้งสามอยู่ค้างทีโฮจิมินต์ก่อนเดินทางไปทำงาน หนึ่งคืน ดังนั้น ดร.นพนันท์ ผู้ชำนาญด้านพลังงานของเราท่านได้เก็บนามบัตรของโรงแรมนั้นไว้

ข้อดี ประโยชน์อันทรงคุณค่าคือ เราชูนามบัตรนั้น ส่งภาษากายบอกแทกซี่ได้เลย สบายไป ขอบคุณฟ้าอีกรอบ กลับไปค้างโรงแรมเก่า โรงแรมได้น้ำ หรือโรงแรมได๋นัม ต้องขอขอบคุณผู้จัดการที่มีน้ำใจแสนงามลดราคาโรงแรมให้เราได้อยู่ได้พัก เด็กสามคนตกเครื่องบินต้องซื้อตั๋วเครื่องบินใหม่ ได้ราคากันเอง ครั้งหน้าไปพักอีกแน่นอน

เดินทางครั้งนี้ ได้ประสบการณ์เยอะแยะ เก็บกันทุกเม็ดเลยทีเดียว

อาจารย์สงสารน้องทั้งสอง ตอนที่ควักสตางค์เวียดนามเอาออกมานับ เพราะทุกคนคิดว่าจะได้กลับบ้านกันแล้ว เงินเวียดนามใช้กันหมดตั้งแต่อยู่ที่แคนโท เอาตังส์ออกมานับเพื่อให้ค่าแทกซี่ และโชคก็ช่วยให้มีพอจ่าย เงินยูเอสดอลล่านั้นมีอยู่แต่ไม่อยากจ่ายเพราะทำไปทำมาขาดทุนทุกที พวกเราเลยพยายามจ่ายเงินดอง ของเวียดนามแทน

อาจารย์สราถูกน้องปุ้ม ปลุกตอนตีสี่ ด้วยน้องปุ้มกลัวว่านาฬิกาจากโทรศัพท์มือถือมันไม่ทำงาน ถึงแม้ว่ามันไม่ค่อยดัง เพราะไม่ค่อยได้รับโทรศัพท์ แต่การทำหน้าที่เป็นนาฬิกามันก็ทำงานเต็มที่อยู่จ๊ะ

น้องปุ้มแกกลัวว่าจะตกเครื่องบินอีกรอบ เราเลยชวนกันตื่นตั้งแต่ตีสี่ ทำโน้นทำนี่ แล้วเราทั้งสามก็เดินทางถึงสนามบินก่อนเวลาที่ตั้งใจไว้เพราะท้องถนนโล่งเนื่องจากเป็นเช้าวันอาทิตย์

ถึงเวลาได้ตั๋วกลับบ้านดังใจ แต่อาจารย์คิดในใจแล้ว ต้องมีรายการจ่ายตังส์ค่าน้ำหนักเกินแน่ๆ สายการบินสีแดงเธอคิด หนึ่งกิโลหกดอลล่า น้ำหนักกระเป๋าของพวกเราเกินไป แปดกิโล มาจาก อาจารย์สรา และน้องปุ้ม คนละสี่กิโล อย่างเท่าเทียมกัน ส่วนอาจารย์นพนันท์ แกชำนาญด้านพลังงาน กระเป๋าของแก ชั่งน้ำหนักได้ 15.3 กิโลกรัม ถือว่าพอยอมกันได้ ตกลงจ่ายค่าน้ำหนักเกินไปอีกเกือบห้าสิบยูเอส เป็นเรื่องที่ได้เรียนรู้ในข้อที่สองว่า นอกจากน้ำหนักตัวที่ต้องดูแลใกล้ชิดแล้ว ถ้าเดินทางด้วยสายการบินสีแดงเรื่องนี้เขาซีเรียสทีเดียว เมื่อเปรียบเทียบกับสายการบินสีม่วง ใช้คำเดิมว่า เก็บทุกเม็ดไม่พลาด เท่าที่อาจารย์สราเดินทางบ่อยๆ สายการบินบางสายการบินเมื่อเห็นผู้โดยสารไม่เต็มก็ไม่ซีเรียสเรื่องนี้มากนัก

เรียนรู้กันไปนะค่ะ ยังมีอีกนิดหน่อย ว่า เมื่อได้ราคาตั๋ว และเขาจะถามว่า มีสัมภาระจะต้องload ไหม ทางสายการบินขอเพิ่มอีก 9 ยูเอส ค่า loadสัมภาระ

อาจารย์ไม่ค่อยมีประสบการณ์การใช้สายการบิน low cost ก็เลยขอนำมาเล่าสู่กันฟัง เพื่อให้ท่านผู้อ่านได้ข้อมูลไว้พิจารณาประกอบการตัดสินใจเรื่องสีที่จะใช้บิน

ถึงบ้านสักที นักศึกษาโทรตามให้มาสอน ต้องขอโทษด้วยค่ะ อาจารย์สราตกเครื่องบินเพิ่งมาถึง ขออนุญาตและขอโทษจริงๆ ครั้งหน้าจะพยายามไม่ให้เกิดเรื่องแบบนี้อีกแน่นอน

เดินทางครั้งนี้ คุ้มค่า

ขอบคุณอ.โอ้นพนันท์และน้องปุ้มนิภาพร ที่เป็นเพื่อนร่วมเดินทางที่ทรหดเท่าที่เคยมีมา

แต่เราก็ผ่านมันมาได้ค่ะ

อาจารย์สรา จากคอนโดไฮโซ ในซอยอารีย์ 1

S1N2 means one Sara, two N (Noppanun and Nipaporn)

2 thoughts on “ตกเครื่องที่โฮจิมินต์ S1N2 in HoChiMinh

  1. ดีใจด้วยนะคะที่ทั้งสามคนกลับบ้านอย่างปลอดภัย (และปลอดไข้หวัด 2009)

    • ขอบใจจ้า สติและกำลังใจจากน้องทั้งสองช่วยเอาไว้
      งานนี้ ต้องบอกว่า เป็นผลของการไปปฏิบัติธรรม นั่งสมาธิ ฝึกสติ
      อีกอย่างคือ

      “อาจารย์ใจเย็นๆ” จากไอ้ปุ้ม ตลอดเวลา

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s