การรวมตัวอีกครั้งของแกงค์กินนอน

เขาว่ากันว่าการมีชีวิตของคนเรานั้นเหมือนกับการเดินเก็บสิ่งของ เรื่องราวลงกระเป๋าเดินทางเก็บกันอยู่สักประมาณ 70 ปี ก็จะหยุดเก็บและจะหายตัวกันไป ดังนั้น ในช่วง 70 ปีของการมีชีวิตอยู่กันนี้ สมควรจะเก็บในเรื่องดีๆลงกระเป๋าของแต่ละคน ในทำนองเดียวกัน เรื่องราวที่ไม่ดีก็ไม่ต้องเก็บกันลงไปในกระเป๋า เรื่องราวของแกงค์กินนอน ภาคพิเศษรุ่น 1 ที่พวกเราลำบากฝ่าฟันอุปสรรคต่างๆนาๆ มาด้วยกันโดยมีจุดประสงค์หลัก จะจบปริญญาโทให้ได้ภายในระยะเวลา 5 ปี ถึงแม้ว่าต้องกินนอนที่คณะ ในช่วงเวลาหนึ่งก็ตามนั้น เป็นเรื่องที่อาจารย์คงต้องเก็บลงไปในกระเป๋าใบหรูที่อาจารย์มีอยู่

 

วันเพ็ญ หรืออาจารย์วันเพ็ญ ที่เพื่อนๆเรียก แต่สำหรับอาจารย์จะเรียกว่าเพ็ญใต้ เพราะจะมีน้องเพ็ญเหนืออีกหนึ่งคน ทั้งสองคนเป็นคนที่รักใคร่สนิทสนม พึ่งพาอาศัย ปรึกษาหารือกันและกันอยู่ตลอดเวลา

 

วันเพ็ญใต้ เป็นหนึ่งในแกงค์กินนอน เพ็ญเป็นอาจารย์อยู่ทางภาคใต้ เพ็ญจะมีงานมงคลในเดือนพฤษภาคมทีจะถึงนี้ และจะมากรุงเทพเพื่อมาเตรียมงานมงคลที่ใกล้จะมาถึง อาจารย์ก็เลยได้ความคิดว่า เราต้องรวมตัวกันและทำบางสิ่งบางอย่างให้เพ็ญ ทุกคนอยากแสดงความยินดีในความสุขและงานมงคลของเพ็ญ งานเลี้ยงในวันที่ 25 เมษายน 2552 ก็เลยเกิดขึ้นจากการรวมตัวของพวกเราหลายๆคน คนที่มาไม่ได้ก็ได้ส่งข้อความมาให้เพ็ญ คนที่ส่งข้อความไม่ได้และมาไม่ได้ก็จะติดต่อกับเพ็ญด้วยตัวเองในภายหลัง (คงไม่ลืมนะค่ะแปลว่าห้ามลืมจ๊ะ)

 

วันที่ 25 เมษายน สถานที่นัดเป็นครัวชุมสายเหมือนเดิม คนที่มาถึงเป็นคนแรก คือ ท่านอาจารย์วิชัย อาจารย์โทรศัพท์หาอาจารย์สรา ตอน หกโมงครึ่ง (ก่อนเวลานัดครึ่งชั่วโมง) ซึ่งในขณะนั้นเพ็ญยังมาไม่ถึงคอนโดไฮโซเลย อาจารย์สราก็เลยพยายามติดต่อบอย และปุ้ม บอกให้บอยรีบๆมาเพราะอาจารย์วิชัยไปรอที่ร้านแล้ว คนที่มาถึงร้านเป็นคนที่สอง น่าจะเป็นบอย คนที่สามเป็นหนิง เล่มดำ หนิงโทรหาอาจารย์สรา ตอนนั้นอาจารย์กำลังอยู่กับพี่เพ็ญ อาจารย์ก็เลยไม่กล้าพูดอะไรมาก เพราะพี่เพ็ญไม่รู้เรื่องกินข้าววันนี้ ทุกอย่างเป็นความลับ พี่เพ็ญรู้แต่ว่ากินข้าวกับอาจารย์ที่ครัวชุมสายเท่านั้น คนที่สี่น่าจะเป็น อาจารย์ไชยนันต์ กลุ่มของอาจารย์อันประกอบด้วย เพ็ญ น้องกบ ปุ้ม อาจารย์โอ้ (อาจารย์นพนันท์ อาจารย์คนใหม่ล่าสุดของภาควิชา น่ารักและใจดีมาก) และอาจารย์มาถึงเป็นกลุ่มคนที่ 5 ความลับเริ่มจะแตกเมื่อเพ็ญพบกับบอยที่หน้าร้าน อ้าว บอยมาได้อย่างไงเพ็ญทักทายบอย และเริ่มรู้เป็นนัยๆ  อาจารย์นึกในใจ ตาน้องบอย ไม่น่าเดินออกมาเลย ความลับเปิดเผย แต่นี่แหละน่า ความลับไม่มีในโลก เพ็ญเริ่มถามอาจารย์ทันที นี่อาจารย์นัดมากี่คนคะ คนเยอะไหม ทำไมอาจารย์ไม่บอกก่อน โอโห นอนด้วยกันทุกวันปิดเงียบเลย พี่เพ็ญใส่เป็นชุดเป็นชุดเลย แต่อาจารย์รู้ว่าเพ็ญไม่โกรธหรอก เพ็ญก็คงดีใจเหมือนที่อาจารย์ดีใจเหมือนกัน เพราะเราทุกคนอยากสร้างความสุขให้กับทุกคนด้วยใจที่เป็นสุขจ๊ะ อาจารย์บอกกับเพ็ญต่อว่า ยังมีsurprise อีก

 

เข้าไปถึงในร้าน สักครู่ พี่เอ และแพรก็เดินเข้ามาในร้าน เพ็ญบอกว่า มีใครอีกบ้างค่ะ อาจารย์ก็เลยแกล้งบอกว่านี่ยังไม่ถึงครึ่งเลย อาจารย์เห็นดวงตาของวันเพ็ญแล้วมีความสุขมาก (ทั้งอาจารย์และเพ็ญ) หลังจากนั้นกระบวนการกินเริ่มขึ้น แกงค์เพิ่งมาถึงสั่งอาหารจานหลักทันที ถึงแม้ว่าอาจารย์วิชัยจะเสนอของกินเล่นก็ตาม แต่น้องกบบอกว่า เราขอกินจริงกันเลย ดังนั้นของบนโต๊ะจึงขาดแกงคั่วหอยขม ของโปรดของน้องกบไม่ได้ และยังมีอาหารต่างๆอีกมากมาย ยายปุ้มเจริญอาหารมาก เห็นปุ้มกินแล้ว อาจารย์แทบจะไม่ต้องกินอะไรเลย เพราะรู้สึกอิ่ม กินกันไปกินกันมาจนของกินเริ่มหมด ความหิวเริ่มจาง ทุกคนเริ่มคิดถึงพี่ป๊อก พี่ติ่ง สำหรับพี่ติ่ง อาจารย์โทรบอกพี่ติ่งแล้ว พี่ติ่งมาไม่ได้ ขอโทษด้วยเพราะต้องทำงานอยู่ต่างจังหวัด และจะเข้ากรุงเทพวันอาทิตย์ แต่สำหรับพี่ป๊อก ทำไมยังไม่มาถึง มันใกล้จะสองทุ่มแล้วนะ พี่เอโทรหาพี่ป๊อกทันที  พี่ป๊อกของพวกเราไปกลับรถอยู่แถวสุขุมวิท พี่เอโทรคุยกับพี่ป๊อกเป็นระยะๆ สักประเดี๋ยว(ครู่ใหญ่ๆ) ได้ข้อมูลใหม่ล่าสุด ถึงประตูน้ำแล้ว อาจารย์สบายใจ ป๊อกมาได้แน่นอน นี่ไม่ได้เจอกันเกือบปีแล้วนะ

 

Surprise เรื่องที่สองสำหรับพี่เพ็ญ คือ การ์ด ที่รวบรวมคำอวยพรจากเพื่อนๆแกงค์กินนอน อาจารย์ฝากให้ทุกคนส่งเมล์มาและจะทำการตัด ปะ ลงไปให้ เมื่อเพ็ญได้รับ เพ็ญชอบมาก อ่านอย่างละเอียดและตั้งใจ (ดังแสดงในรูป) ขอแจ้งสมาชิกแกงค์ทุกท่านว่า เพ็ญท่าทางจะชอบมากเพราะเมื่อกลับมาถึงคอนโดไฮโซ เพ็ญก็เปิดอ่านแล้วอ่านเล่า คนทำก็ดีใจ๊ดีใจจ๊ะ อาจารย์ขอขอบคุณทุกท่านที่ได้ร่วมกันส่งคำอวยพรมาให้ เสียดายว่าหลายคนไม่ได้มาเห็นตอนเพ็ญอ่านการ์ด ไม่เป็นไร รองานหน้ากันนะ ยังมีสมาชิกแกงค์กินนอนหลายท่านกำลังรอคิวอันเป็นมงคลนี้อยู่

 

ในที่สุดพี่ป๊อกก็มาถึงงานได้อย่างปลอดภัย และเหมือนเดิมพี่ป๊อกของพวกเรา ไปไหนมาไหนไม่เคยขาดผลิตภัณฑ์ของบริษัทเลย ตกลงเป็น safety หรือเป็นแผนกโฆษณาประชาสัมพันธ์จ๊ะ ทุกคนที่มาในงานก็เลยได้รับผลิตภัณฑ์ของยูนิริเวอร์กันถ้วนหน้า งานนี้พี่ป๊อกมีของเล่นใหม่มาด้วย คือ กล้องถ่ายรูปตัวใหม่ อายุ 15 วัน งานนี้พวกเราก็จะมีรูปสวยๆ กันล่ะ เพราะพี่ป๊อกสัญญาว่าจะส่งรูปที่เดินถ่ายทั้งงาน (ตามรูป) มาให้ดู

 

เขียนมายาวมาก สุดท้ายงานเลี้ยงก็จบ ทุกคนมีความสุข ยิ้มแย้มแจ่มใสกัน จัดการแยกย้ายคนที่มีรถตามไปส่งคนที่ไม่มีรถ และอาจารย์คาดว่าพวกเราคงจะพบกันแน่เร็วๆนี้

 

แต่สำหรับวันนี้ ขออวยพรให้เพ็ญมีความสุขมากๆ อาจารย์เขียนไว้ในการ์ดว่า บางครั้งเราควรโยนเหตุผล(ของเราเอง) ทิ้งเสียบ้าง ขอมาขยายความต่อว่า เพราะต่อไปนี้คงต้องมีคนมาอยู่ร่วมเพิ่มขึ้นแล้ว ก็ต้องอาศัยความรัก ความเข้าใจ กันให้มากๆ มาช่วยดำรงคงความสัมพันธ์ที่สวยงามอันนี้ไว้ อาจารย์คงจะเขียนอะไรได้หวานไม่เท่ากับพี่ป๊อก แต่ขอให้ทั้งคู่รักกันให้มากๆจ๊ะ

 

การรวมตัวของแกงค์กินนอนก็จบลงด้วยความสุขและความสมหวัง

เอวังก็มีด้วยประการฉะนี้

 

หัวหน้าแกงค์กินนอน

 

pen1

เพ็ญ กำลังอ่านการ์ด

 

ning

บรรยากาศที่โต๊ะ หนิงเล่มดำ อจ.นันต์ อจ.วิชัย แพร และป๊อก

 

pi-pok

งานนี้สาวๆทุกคนพร้อมใจใส่เสื้อสีชมพู รวมถึงแพรด้วย

pok2

พี่ป๊อกกับกล้องอายุ 15 วัน

12 thoughts on “การรวมตัวอีกครั้งของแกงค์กินนอน

  1. อิอิ~~!!!!!! ขอมาเม้นท์ก่อนแระกานนะึคร๊าฟฟฟฟ
    เรื่องมานมีอยู่ว่า ผมจำเป็นต้องติดภาระกิจฟิชโช่อ้า~~** เลต้องจรลีออกมาก่อน แต่ก้อดีจัยมากมายคร๊าฟฟ ที่เจอพวกพี่ๆๆ และโดยเฉพาะอาจารย์วิชัย ที่ผมโดนเทศน์เรื่องงานไป กัณฑ์นุง อิอิ~~””””

    ตอนนออกมาจากร้านก้อยังมะอยากกลับอ้า แต่ด้วยมีอีกงานนุงรออยู่เลยต้องออกมาพร้อมกับเค้กของอาจารย์ และแล้ว…….เมื่อฟาดของคาวในร้าน และยังมะทันได้ฟาดของหวาน ไอ้บอยเลยซัดซะ( เค้ก คับ อย่าคิดอย่างอื่น ~!!) ในรถเลย ด้วยกลัวมานจะละลายในกล่อง ก้อจัดการให้มานละลายเสียในปากก่อน เอิ๊กๆๆๆๆๆๆๆๆๆ

    เป็นที่น่าเสียดายยิ่งนัก ที่ไม่ได้เจอพี่ ๆอีกหลาย ๆท่าน หวังว่าคราวหน้ายังมีโอกาศอีกนะครับ

    ท้ายสุดของให้คู่รักพี่วันเพ็ญ พี่ระ มีความสุข สดชื่น ตลอดไปครับ

    น้องบอย(คุง)

    (^0^)

  2. แถมอีกนิสนุงคับ~~***
    เผอิญว่า ไอ้บอยออกมาเข้าห้องน้าม และออกมาก้อพบว่ามีรถคันงามอีกคันกะลังถอยเข้า ถอยออก ข้าง ๆ รถของกระป๋ม เลยเปงห่วงว่า……เลยยืนดูสักพัก แต่ปรากดว่าเป็นรถของอาจารย์…….ฉะนั้น ฟามเลยแตกด้วยประการฉะนี้~~!!!!!

    ของอภัยเปงอย่างสูงก๊าฟฟฟฟฟฟ

    Boykung

    • ไม่ใช่รถของอาจารย์จ๊ะ อาจารย์ไม่มีรถ รอนั่งรถคนอื่นเขา เป็นรถของพี่ปุ้ม อาจารย์เป็นผู้อาศัยนั่งมา

      หัวหน้าแกงค์

  3. ยอดเยี่ยมจริงๆ กับเพลงไม่ต้องมีคำบรรยาย โดยนักร้องประสานเสียงของเรา อิอิ

    • จริงๆ ด้วย พวกเราแกงค์กางเกงขาสั้น เสื้อชมพู อันประกอบด้วย ปุ้ม น้องกบ อาจารย์โอ้ และอาจารย์สรา ได้รวมตัวและร่วมใจกันร้องเพลงให้อาจารย์วันเพ็ญ ชื่อเพลง ไม่ต้องมีคำบรรยาย

      อาจารย์สราบอกกับปุ้มว่า ถ้าคนมาเยอะๆ อาจารย์จะร้องเพลง รักกันไว้เถิด เราเกิดร่วมแดนไทย ให้เป็นพิเศษเลย

      รองหัวหน้าแกงค์กางเกงขาสั้น

  4. ขอบคุณอาจารย์ พี่ๆ น้องๆ ทุกคนค่ะ
    ความลับไม่ได้แตกตอนเห็นบอยหรอกค่ะ (เพราะว่าเป็นคนค่อนข้างบื้อๆ นึกว่ามาเจอกันโดยบังเอิญง่ะ) นั่งอยู่พักใหญ่ถึงรู้และถึงบ้างอ้อ และบางอ้าว….
    ดีใจค่ะ ดีใจมากเนื่องจากไม่ได้กะและตั้งใจว่าจะเจอใครในภาคพิเศษรุ่น 1 พี่น้องๆที่ให้การสนับสนุน-ให้กำลังใจตอนไปเข้าค่ายทำวิทยานิพนธ์กันเลย ถือได้ว่าเป็น Big surprise จริงๆ เพราะแต่ละคนก็อยู่ไกลกันเหลือเกิน
    ขอขอบคุณอาจารย์สรา อาจารย์วิชัย พี่ๆ น้องๆ ทุกคนอีกครั้งค่ะ

    ….ว่าที่เจ้าสาว…(แห่ะๆๆๆ)

  5. ยินดีกับน้องเพ็ญใต้ด้วยนะจ้ะ
    ขอให้มีครอบครัวที่น่ารัก มีรากฐานความรักที่มั่นคงแข็งแรง
    คิดถึงเสมอจ้ะ

    พี่เพ็ญ from the north ^^

  6. hey..hey….
    hi..hi… there…
    jealous ja…. my eyes are super hot right now… wanna be there and enjoy a couple of romantic songs with altogether…but couldn’t make it….

    Tum ja…

    • ยังมีขนมอร่อยที่เธอพลาดด้วยยายตุ่ม ฉันทำเค้กพิเศษชื่อทีรามิสุ ซึ่งเขาใช้ในโอกาสพิเศษเกี่ยวกับความรักด้วย พลาดไปแล้วเธอเอ๋ย

      อจ.สรา

  7. เพี่งรู้นะครับ ว่าอาจารย์เขียนเล่าบรรยากาศได้อารมณ์มาก ๆ
    งานนี้ถึงไปมากันไม่ครบ แต่ผมว่าคนอื่นที่ไม่สามารถมาได้สามารถรับรู้ความรู้สึก และบรรยากาศงานได้จากคำบรรยายของอาจารย์ ที่แบ่งปันออกมาเป็นตัวหนังสือ ( ประกอบรูปถ่าย ) ไม่ได้มาก็เหมือนเป็นส่วนหนึ่งของงานได้

    ขอแก้นิดนึ่งครับ บริษัทผม ชื่อ ยูนิลีเวอร์ครับ ….. เดี๋ยวจะเรียกผิดกัน ( ไหน ๆ ก็ว่าผมเป็นประชาสัมพันธ์ของบริษัทแล้ว ขอนิดนึ่งนะครับ )
    รอพบเจอในโอกาสต่อไปนะครับ
    ชยไชย เอมเอี่ยม

  8. ดีใจด้วยจ่ะ วันเพ็ญ

    ไม่ได้ไปร่วม แต่เห็นบรรยากาศแล้วหนุกหนานนะ
    มีอาจารย์ดี ก็งี้แหละ ดีใจกับคนจัดงานนะคะ อาจารย์สรา (คนมาเยอะเชียว)

    น้องปุ้ม
    หน้าใสเชียว ขาวขึ้นรึเปล่าจ๊ะ

    พี่บิ๋ม

  9. เพ็ญ บอกว่า ข้าวเหนียวหมูปิ้ง นี่มันอะไรคะอาจารย์ เพราะจำได้ว่ามันคือข้าวเหนียวหมูทอดวัดมะกอกจ๊ะ

    เออจริงๆเบลอๆ อายุมากแล้วก็อย่างนี้แหละ แต่หน้าเด็ก ไม่เป็นไร

    ถึงบิ๋ม น้องสาวของพี่ บ้านเราให้กำลังใจกันเอง (ชมกันเอง) มาโดยตลอดนะ มันทำให้โลกสวยงามจ๊ะ

    และอีกเรื่องคือ มุทิตา เป็นเรื่องที่บางสังคมบางกลุ่มคนยังขาดอยู่

    ขอบใจน้องบิ๋ม พี่ก็ดีใจมากจ๊ะ ครั้งหน้าบิ๋มมาร่วมงานนะ พี่คิดถึงและขอบใจบิ๋มที่ช่วยน้องๆกลุ่มนี้ มันเป็นช่วงเวลาดีครั้งหนึ่งในชีวิตที่ควรจดจำไว้นะ isn’t it?

    อาจารย์ซาร่า ดร.สรา และพี่สาว

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s