21.กระเป๋าแห่งน้ำใจ ที่วังยาง ศรีประจันต์

หลังจากขาดหายไป 2 บท ครั้งนี้กลับมาแล้วอย่างแน่นอน วันนี้เราไปลุยกันที่วังยาง วัดไก่เตี้ย ศรีประจันต์ ลุยจริงๆ ไม่ใช่พูดเล่น อาจารย์เล่นบทนักเลงแต่เช้า พวกเรามีกิจกรรมกันที่สถานีอนามัยวังยาง อยู่ติดกับถนน 340 ตายแน่ๆ นึกในใจ ถ้าตอนบ่ายจัดกิจกรรมกันตรงนี้ ต้องแย่แน่ๆ แต่ก็ในที่สุดโชคดี คุณสมพรมาบริหารจัดการให้ย้ายช่วงบ่ายไปจัดชั้นบน ในห้องแอร์ และไม่มีเสียงรบกวน กิจกรรมวันนี้เป็นอีกวันหนึ่งที่ทีมงานและผู้เข้าอบรม สนุกสนานและมีความสุข ร่วมกัน

 

อาจารย์เริ่มกิจกรรมค่อนข้างจะเข้มกว่าทุกวัน วันนี้เรางัดกระดูกสันหลังมาแสดงกันก่อนกิจกรรมแบบสำรวจ เพื่อทำให้เกิดความเข้าใจที่ชัดเจนก่อนจะเริ่มกิจกรรมในวันนี้

 

พี่ๆ บอกว่า

มันก็ปกติ ใครๆ เขาก็เป็นกัน ทำงานแบบนี้มันก็ต้องเป็นแบบนี้ มันก็ต้องปวด มันก็ต้องเมื่อยเป็นธรรมดา

 

สถานการณ์แบบนี้คงต้องเริ่มด้วยความชัดเจนกับคำว่า ความปกติของร่างกายมนุษย์กันก่อน เช่นคนปกตินั้นเราไม่เห็นเส้นเลือดขอดกันหรอก อยู่ๆ เป็นแบบนั้น มันแปลกแล้วจ๊ะ ไม่ใช่คนอื่นเป็น แล้วจะเป็นเรื่องที่ปกติที่เราต้องเป็นด้วย

 

นี่คือความเข้าใจของพี่ๆ อาจารย์ก็เลยเล่าเรื่องเลือด เม็ดเลือด เส้นเลือด ที่สุดจะถนัดจากวิชาชีพเทคนิคการแพทย์ให้พี่ๆ ฟัง และต่อด้วยให้ข้อคิดเรื่อง ไอ้คำว่าปกติ ฝากให้พี่ๆ ด้วย เช่นเรื่อง การข้ามถนน เขามีทางม้าลายให้ข้ามแต่ไม่ข้าม ทำกันเป็นเรื่องธรรมดากันไปในสังคม เพราะก็เห็นใครๆก็ทำแบบนี้ แต่มันผิดปกติและผิดกฎหมาย บรรยากาศดีที่สุดในขณะที่อาจารย์ควักโมเดลกระดูกสันหลังให้พี่ๆ ดู เห็นเส้นประสาทกันชัดๆ ต่อไปนี้ ไอ้คำว่า ปกติ ก็เกิดความเข้าใจที่ชัดเจนมากขึ้น อาจารย์ดีใจที่สุดจ๊ะ

 

วันนี้เราไปเยี่ยมกลุ่มทำกระเป๋ากัน เดินทางวิบาก จากหมู่ 2 วัดไก่เตี้ย ไปหมู่ 6 วังยาง ด้วยยานพาหนะพิเศษหมอวิษณุจัดให้ หมอวิษณุบอกว่า กลัวว่าอาจารย์จะรู้สึกธรรมดาไป ก็เลยจัดกิจกรรมมอเตอร์ไซด์วิบากประกอบกิจกรรมแบบสำรวจให้ สนุกมากจ๊ะหมอ ครั้งหน้าบอกล่วงหน้านะอาจารย์จะเตรียมตัวและเตรียมใจ พี่ๆบางคนทำแบบสำรวจก็ทำกันอย่างสนุกสนาน แต่คนที่ไม่ทำบอกว่า เดี๋ยวไปคุยกันที่อนามัย ดูๆ กันไปก่อน บรรยากาศการทำกิจกรรมสนุกสนาน เพราะได้แลกเปลี่ยนกันระหว่าง กลุ่มทำกระเป๋าจากหมู่ 2 และหมู่ 6 ซึ่งทำกระเป๋าที่ใช้วัตถุดิบที่แตกต่างกันที่ต่างแบบต่างชนิดกัน 2 กลุ่ม

 

พอกลับมาถึงอนามัย  กลุ่มของเราชวนกันคุยเรื่อง การนั่งทำงานทั้งวัน ทุกคนจำเรื่องกระดูกสันหลังได้ สรุปกันว่าการนั่งทำงานทั้งวันมีความเสี่ยงต่อกระดูกสันหลัง การหยุดพัก เปลี่ยนท่าทางการทำงาน เหยียดแข้งเหยียดขากันบ้าง จะช่วยป้องกันการบาดเจ็บได้ พี่หลายคนจำตัวเลข 25 กิโลกรัมได้แม่นยำ ต่อไปนี้ถ้าไม่จำเป็น จะไม่ยกน้ำหนักเกินกว่า 25  กิโลกรัมอีกแล้ว ถ้าไม่มีใครอยู่บ้าน จะขอแรงจากเพื่อนบ้านช่วยกันยก และถ้ายกกันเอง จะพยายามใช้ท่าทางที่ถูกต้อง ไม่ชินจ๊ะ ต้องฝึก ต้องฝึก อีกเรื่องที่พวกเราคุยกันคือการจัดเก็บวัสดุ ทำให้เป็นระเบียบเรียบร้อยมากขึ้น จะทำให้ทำงานได้สะดวก มีประสิทธิภาพและปลอดภัยมากขึ้น

 

ตกลงแล้ว กระเป๋าของพวกเราเต็มเปี่ยมไปด้วยน้ำใจ พร้อมจะดูแลซึ่งกันและกัน และที่สำคัญ เราห่วงใยเรื่องสุขภาพอนามัย อาชีวอนามัยและความปลอดภัยของผู้ทำงานที่บ้านเรากันจ๊ะ

 

ดร.สรา จากวัดไก่เตี้ย วังยาง ศรีประจันต์

 

 

Working posture

 

Working posture

 My product

Vehicle for Dr.Sara

Home for tools, Cool!! from Mu 2 Wat Kai Tia

 

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s