13. กลับมาเจองู ที่หนองสาหร่าย

13. กลับมาเจองู ที่หนองสาหร่าย                

 อาจารย์หลงทาง กว่าจะถึงจุดหมายปลายทาง ผจญภัยไปจนสุดปลายคลองก็ยังไม่พบหอกระจายข่าว ระหว่างการผจญภัยเจองู ตัวยาวสีดำ หมอมนูญไม่สนใจงูตัวยาวเลย เพราะแลหาแต่หอกระจายข่าว เกือบจะพารถคู่ชีพเหยียบงูตัวยาวเสียแล้ว ในที่สุด เราก็ต่างคนต่างไป งูก็ไปตามทางของงู เราก็พบทางของเรา กลุ่มเป้าหมายในวันที่เป็นเกษตรกรที่หนองสาหร่าย ดอนเจดีย์ วันนี้เป็นวันที่พวกเราสนุกมากอีกหนึ่งวัน หลังจากอาจารย์ขอโทษขอโพยเสร็จในเรื่องมาสาย พวกเราก็ดำเนินกิจกรรมกลุ่มกัน ขอกลับมาพูดถึงคำว่า ขอโทษ สักนิดเถอะ ตอนเรียนอยู่ที่เยอรมันนี ถูกสอนว่า คำว่าขอโทษและขอบคุณ ควรจะติดปากเลย คนเยอรมันนั้น ยังมีคำศัพท์ตอบรับเมื่อมีคนกล่าว ขอโทษ ด้วย(ซ้ำ)  เป็นไงละ เดี๋ยวนี้สังคมไทย เปลี่ยนแปลงไปเยอะ คำว่าขอโทษ พูดกันยากมาก เราก็คงต้องเข้าใจธรรมชาติของคนกันต่อไป คุยเรื่องของเราต่อไปดีกว่า  

หลังจากอาจารย์ ขอโทษ กับกลุ่มเกษตรกร เพราะเราผิดจริงๆ เราหลงทาง เราทำให้คนหลายคนต้องมานั่งรอ เราผิดจริง เราขอโทษ ทุกอย่างก็ดำเนินตามแผนที่วางกันไว้ต่อไป เริ่มกิจกรรมเหมือนกับทุกที่ที่ผ่านมา คือ เราเริ่มแบบสำรวจ อาจารย์ใช้เทคนิค เรียนรู้ด้วยกิจกรรมแบบสำรวจ จากสถานที่จริง วันนี้ได้รับความอนุเคราะห์จากน้องบุญเอื้อ ต้องบอกว่า เราเพิ่งมาได้บ้านเพื่อทำกิจกรรมแบบสำรวจกันตอนจะเริ่มทำกิจกรรม ดังนั้น เลยไม่มีการปลูกผักชี ไม่มีการตระเตรียมบ้าน ทุกอย่างเป็นธรรมชาติ เป็นปกติ ทุกคนตั้งใจทำแบบสำรวจกัน

หลังจากนั้น เราก็เริ่มทำการแลกเปลี่ยน  ข้อคิดเห็น พี่อธิการบดี ให้ข้อสังเกตเรื่องชิงช้า เปลยวน สำหรับพี่อธิการบดีนั้นมีเรื่องฝากหลายเรื่องถึงผู้หลักผู้ใหญ่ของบ้านของเมือง พวกเราเลยตั้งชื่อท่านเป็นพี่อธิการบดี หลายๆคนบอกว่า บ้านน้องเอื้อดีจัง ลมพัดสบาย และเรื่องที่กลุ่มเราชื่นชอบอีกเรื่องคือ มีห้องจัดเก็บสารเคมี เก็บอุปกรณ์การเกษตรเรียบร้อย เอาละ เรามาดูกันต่อ ตอนนั้นอาจารย์แอบคิดในใจแล้ว แต่ขอเก็บไว้ก่อน แลกเปลี่ยนเรียนรู้ในช่วงแรกเสร็จ สนุกกันมาก ต่างคนต่างขอพูด แรกๆ เงียบๆ หลังๆ ต้องแจกบัตรคิวกันเป็นระยะๆ  

มีพี่ท่านหนึ่ง ต้องออกไปธุระก่อน แต่คุณพี่ก็บอกกับพวกเราว่า เดี๋ยวจะกลับมานะ คุณพี่คงไม่ทราบว่า อาจารย์ดีใจมากที่สุดเมื่อคุณพี่กลับมาจริงๆ ตามสัญญา และที่สำคัญ พี่มักจะมีจุด มีประเด็นให้เราคิดตามอยู่เสมอ พวกเรากินข้าวเที่ยงกัน มีแกงหน่อไม้ไก่ อร่อยมาก จะกลับมากินอีกนะค่ะ พี่ๆ กินข้าวเที่ยงกันใช้เวลาสั้นที่สุดเท่าที่เราได้ทำกิจกรรมนี้มา   พวกเราเริ่มกิจกรรมช่วงที่ 2 ในเวลาเที่ยงครึ่ง เริ่มด้วยนำเสนอแนวทางการจัดเก็บและการขนย้ายสิ่งของ ตามด้วย เรื่องบ้าน จุดที่ทำงาน เรื่องลม เรื่องแสง เรื่องความร้อน เรื่องพักระหว่างทำงาน

เอาล่ะ สิ่งที่อาจารย์หวังไว้ในใจจะประสบผลไหมนะ รูปที่เก็บสารเคมีอย่างมิดชิด จากพิจิตร จากจะนะ จังหวัดสงขลา จากขามทะเลสอ โคราช และล่าสุดจากสองพี่น้อง สุพรรณบุรีเอง ได้ถูกนำเสนอต่อกลุ่ม คราวนี้ขวดยา สารเคมี ที่กองอยู่ที่พื้นในห้องเก็บของของน้องเอื้อ เริ่มกลับกลายเป็นข้อที่ต้องปรับปรุงแก้ไขไปเสียแล้ว อาจารย์แอบเห็นตู้เก็บของในห้องเก็บของของน้องเอื้อแล้ว และคิดในใจแล้วว่า หากถ้ามีการย้ายจากวางไว้ที่พื้นมาเป็นเก็บใส่ตู้แล้ว ใส่กุญแจ จะปลอดภัยกว่าไหมคะ อาจารย์เล่าเรื่องที่ต่างจังหวัด ที่เคยเกิดเหตุคือ เด็กๆ จะชอบเข้าไปเล่น เด็กซนเป็นเรื่องปกติของเด็ก เด็กจะไปเล่นได้ อาจเกิดอันตราย เกิดความสูญเสียอย่างคาดไม่ถึงก็ได้  

การปรับปรุงที่น้องเอื้อนำเสนอ ด้วยความเต็มใจและจริงใจก็คือ จะย้ายสารเคมีไปเก็บไว้ในตู้เก่าในห้องและใส่กุญแจ ต้องใช้เงินใช้ทองไหมคะ ไม่ครับ แค่ย้ายเฉยๆ ขอบคุณน้องเอื้อนะค่ะ สำหรับ การมีใจให้กับความปลอดภัย และขอบคุณน้องเอื้อที่อนุเคราะห์ให้ไปทำกิจกรรมที่บ้าน

วันนั้น เราได้พบกับน้องน้ำผึ้งด้วย น้องน้ำผึ้งเป็น อสม. วันนี้พวกเรากลุ่มทำงานดีใจมากที่ได้พบช้างเผือกเข้าแล้ว ขณะนี้อาจารย์แอบตั้งความหวังไว้ว่า น้องน้ำผึ้ง จะทำหน้าที่เป็นวิทยากรความปลอดภัยให้กับพวกเราต่อไป เรื่องดีๆ เราต้องเล่ากันต่อไปค่ะ  

สังคมไทยจะดีขึ้นไหมค่ะ ถ้าเราขยายเรื่องดีๆ กัน ใครทำดี ก็แสดงความชื่นชมในคุณค่า พร้อมแสดงความซาบซึ้ง ขอบคุณเขา 

คิดดี ทำดี คบคนดีและไปอยู่ในสถานที่ดีๆ ค่ะ  

พบกันเร็วๆ นี้แน่นอน

ดร.สรา จากหนองสาหร่าย

big-smile.jpg

Big smile

safety-and-happy.jpg

happy and safety

no-more-injuries.jpg

no more injuries

new-chemical-storage-for-us.jpg

New chemical storage for us 

nam-peung.jpg

Nam Peung and Sara

curry.jpg

Chicken curry

One thought on “13. กลับมาเจองู ที่หนองสาหร่าย

  1. เห็นภาพ New chemical storage for us แล้วนึกถึงเรื่องโจกการย้ายที่เก็บสารเคมี ของที่ บางแม่หม้าย ฮะ ฮะ ฮะ

    ประมาณว่า
    อาจารย์สาวสวย สอนชาวบ้าน หน้าตาซื่อๆ ว่า “การจัดการสารเคมีที่ดีวิธีหนึ่งคือ การเก็บสารเคมีให้มิดชิด พ้นมือเด็ก หรือเก็บให้ไกลจากคนก็จะดี”

    ชาวบ้าน “ผมคิดออกแล้ว ผมจะย้ายที่ขวดยา (ฆ่าแมลงจากบ้านผม) ไปไว้ที่อื่น”

    อาจารย์ “ดีมากเลยค่ะ ว่าแต่แล้วจะนำขวดยา (ฆ่าแมลงจากบ้านผม) ไปไว้ที่ไหนหละคะ”

    ชาวบ้าน “ผมเอาไปไว้ที่บ้านแม่ยาย”

    อาจารย์ ” !! @##$@%% !!”

    bye ^_^;

    ปล. ถ้อยคำอาจผิดเพี้ยนไปบ้าง แต่ใจความประมาณ เนี๊ยะ

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s