ผ่านไปได้ด้วยดี นำเสนองานเรียบร้อยแล้ว อาจารย์วิ่งหาห้องนำเสนองานอยู่นาน พอไปถึงห้องก็เห็นอาจารย์ดร.โคกิ กำลังทดสอบไฟล์อยู่ ได้ทีละ เดี๋ยวต้องให้อาจารย์ดูไฟล์ของเรา ดีใจมากที่อาจารย์บอกว่า ดี ดีมาก แต่ก็มีข้อเพิ่มเติมอยู่นิดหน่อย ค่อยยังชั่วแสดงว่าทำโจทย์ที่ได้รับมาผ่านในระดับที่พึงพอใจ ก่อนเริ่มนำเสนองานรู้สึกตื่นเต้นเหมือนกันแฮะ เพราะมีแต่ฝรั่งนั่งฟัง เห็นคนเอเชียอยู่ 3-4 คน นอกนั้น เป็นฝรั่งทั้งห้อง ช่วงหลังๆไม่ค่อยนำเสนองานไกลบ้านเท่าไร เมื่อถึงเวลา ก็จำได้ว่าพยายามตั้งใจเล่าเรื่องงานที่ทำให้คนฟังฟัง พูดช้าๆ เอาแบบฟังให้รู้เรื่องก่อน มันเป็นเรื่องที่เราทำกับมือ รู้อยู่แล้ว เป็นไปเป็นมาอย่างไร รูปและเรื่องราวที่นำเสนอในวันนี้ส่วนใหญ่ได้มาจากจังหวัดสุพรรณบุรี เป็นเรื่องกิจกรรมความปลอดภัยของแรงงานนอกระบบ สำหรับเรื่องที่นำเสนอวันนี้เป็นการประยุกต์ใช้แบบสำรวจของ IEA/ILO ซึ่งเป็นต้นฉบับของแบบสำรวจที่พวกเราชาวสุพรรณบุรีใช้กันอยู่เมื่อสองปีที่มา พูดเสร็จรู้สึกภูมิใจในเรื่องที่พวกเรา (อาจารย์และกลุ่มงานที่สุพรรณบุรีร่วมทำด้วยกัน) พอพูดเสร็จได้รับคำถาม รู้สึกดีใจ การจะเกิดเป็นคำถามได้ คนฟังคงต้องฟังอย่างเข้าใจ แล้วคิดตาม แล้วประมวลออกมาเป็นคำถามได้ บางคนไม่ถามแต่สนับสนุนและให้คำแนะนำ ไม่เสียแรงที่บินข้ามน้ำข้ามทะเลมาไกล ทำงานวันนี้เสร็จ สำเร็จ รู้สึกรักงานและหลงใหลงานที่กำลังทำอยู่มากขึ้นๆ
สิ่งที่ค้นพบตามมาในวันนี้คือ การยอมรับกันในสังคม มันช่างเป็นพลังอันยิ่งใหญ่มหาศาล กลุ่มมวลพลังงานกลุ่มนี้ต้องสามารถขับเคลื่อนให้เกิดสิ่งที่ดีๆ ขึ้นได้อย่างแน่นอน มันเป็นพลังเชิงบวก ต้องสร้างผลบวกได้แน่นอน
ช่วงบ่ายหลังจากนำเสนองานเสร็จ ทำการตระเวนฟังการนำเสนองานของคนอื่นๆ หลายๆเรื่องเป็นเรื่องอยากทำเป็นงานวิจัย เมื่อได้มานั่งฟัง ก็รู้สึกดี มีคนตอบโจทย์สิ่งที่เราสงสัยอยู่ กลับไปต้องไปเล่าให้นักศึกษาปริญญาโทฟัง รับรองว่าครั้งนี้มีงานดีๆน่าสนใจเยอะมาก งานด้านพิษวิทยาระบบประสาทก็เป็นเรื่องน่าสนใจ สิ่งที่นักวิจัยหลายๆคนพบคือ ระดับความเข้มข้นของสารเคมีโดยเฉพาะอย่างยิ่งตัวทำละลายสำคัญๆ ที่ต่ำกว่ามาตรฐานแต่ทำให้เกิดความผิดปกติกับระบบประสาทได้ สงสัยว่าจะมีการเปลี่ยนแปลงระดับมาตรฐานของสารเคมีเหล่านี้ในเร็ววันอย่างแน่นอนเมื่อนักวิจัยทั้งหลายทำการตีพิมพ์ผลงานที่ตนเองค้นพบ ในอาทิตย์นี้ที่เคปทาวน์มีสิ่งที่เป็นประโยชน์ต่อวงการอาชีวอนามัยและความปลอดภัยมากมายให้พวกเราเก็บเกี่ยวเอาความรู้กลับบ้าน เลือกกันไม่ถูกกันเลยว่าจะเข้าฟังห้องไหนดี งานนี้มีคนไทยมาประมาณ 15-20 คน ส่วนใหญ่มาจากมหาวิทยาลัยและจากกระทรวงต่างๆ เราจะเดินกลับที่พักไปพร้อมๆกัน เพราะบรรยากาศตอนเย็นๆมืดๆ มันช่างมีความเสี่ยงต่อชีวิตและทรัพย์สินจริงๆ
ตราบใดที่เรารู้ว่าสิ่งใดเป็นความเสี่ยง ยังมีความไม่แน่นอนอยู่ เราคงไม่อยากทำให้ตัวเองเดือนร้อน การประยุกต์ใช้งานอาชีวอนามัยจ๊ะ
