อาหารอร่อยในเวียดนาม Banh Mi in Cantho August 31, 2009

หัวข้อนี้ไม่เพียงแต่แนะนำอาหารอร่อยเท่านั้นแต่ยังมีเรื่องราวเกี่ยวข้องกับการยศาสตร์มาคุยให้ฟังอีกด้วย

อาหารอร่อยที่ว่านี้ ในภาษาเวียดนาม เรียกว่า บั๋นหมี่ เพื่อง่ายต่อการจำ อาจารย์สราจะจำว่า บ้านหมี่ จำง่ายมากเพราะเป็นอำเภอหนึ่งในจังหวัดลพบุรีบ้านเกิดของแม่

บั๋นหมี่ นี้ ถ้าเป็นชื่อฝรั่งคงจะเป็นแฮมเบอร์เกอร์เวียดนาม หรือ Vietnamese Hamburger เหมือนเช่นที่ โอโกโนมิยากิ เป็น Japanese pizza แน่เลย แต่แฮมเบอร์เกอร์ที่ว่า จะไม่ใช่ตัวขนมปังนิ่มๆ เหมือนที่พวกเราคุ้นเคย หากแต่คนเวียดนามใช้ขนมปังแข็งเหมือนขนมปังฝรั่งเศส กลายเป็นการผสมผสานทางวัฒนธรรมที่แสดงออกมาในรูปของอาหารการกิน

ขนมปังกรอบ (เหมือนในรูป) แต่ใส่ไส้แฮมเบอร์เกอร์ซึ่งเป็นส่วนผสมทางทั้งทางเอเชีย เช่นกุนเชียง หมูยอ หมูหยอง ผัก นานาชนิด และทางยุโรป เช่น ตับบด มายองเนส เป็นต้น 

บั๋นหมี่เป็นที่นิยมรับประทานในหมู่คนเวียดนามและนักท่องเที่ยวอย่างเราๆ เท่าที่อาจารย์สราจำได้ บั๋นหมี่นี้ยังพบได้ที่ประเทศลาวอีกด้วย  สนนราคาไม่แพงเกินเอื้อมถึง ประมาณ 15-20 บาท กินได้สบายกระเป๋าตังส์

รูปที่ถ่ายมานี้ได้มาจากเมืองแคนโท ร้านนี้ถึงแม้ไม่ได้ค่าโฆษณาเลย ก็จะนำรูปเต็มมาให้ดู ขอเชิญไปรับประทานกัน แค่ไปซื้อก็สนุกแล้ว เพราะเข้าคิวกันยาวมาก และเป็นอย่างนี้ทุกวัน ทีมงานของเราเดินสำรวจกันอยู่ ยืนยันว่า คนแน่นทุกวัน อาจารย์โอ้ของเราเลยไปลองซื้อมากินกันบ้าง สำหรับอาจารย์สรา เข้าครัวพาหน้าสวยไปสำรวจเลย ได้ความว่า ร้านนี้เธออุ่นขนมปังร้อนๆ และมีไส้ให้เลือกมากมาย พร้อมกับหมูยออร่อยกว่าร้านอื่นๆ คนจึงแน่นร้าน

ในซอยนี้มีร้านขายบั๋นหมี่อยู่ 3 ร้าน แสดงว่ามีผู้คนจำนวนมากเป็นผู้ทำบั๋นหมี่ขาย อาจารย์สราก็เลยนั่งวิเคราะห์ขั้นตอนการทำงานดู

ความเสี่ยงทางด้านการยศาสตร์ หรือเข้าใจง่ายๆ ว่าท่าทางการทำงานจะเป็นความเสี่ยงหลัก รูปที่ถ่ายมา จะเห็นได้ว่า มีการเอื้อมหยิบวัตถุดิบเหนือหัวไหล่ มีการยกแขนสูง เกือบทุกนาที เพราะผู้ทำบั๋นหมี่ในร้านนี้ ใช้เวลาหยิบวัตถุดิบเร็วมาก เนื่องจากลูกค้าแน่นทุกวัน ความเสี่ยงเกือบครบ คือ ท่าทางที่ผิดธรรมชาติและความเร็วผนวกซ้ำซ้ำ (ซ้ำซาก) ดูจนเพลินตา แต่ถ้ามีการสัมภาษณ์กันขึ้นมา แกคงบอกว่า เมื่อยเหมือนกัน คงเดือนร้อนที่บ้าน นวดให้ทุกวันแน่นอน

จะปรับปรุงอย่างไรล่ะ เอาที่เป็นไปได้คือ จัดวางสิ่งของให้เหมาะสมหลีกเลี่ยงการยกแขน ปรับปรุงที่เป็นไปได้ก่อน เดี๋ยวอย่างอื่นจะตามมา ต้องเริ่มต้นก่อนค่ะ ถ้าเริ่มไปคิดว่า คงทำไม่ได้ คงทำลำบาก เรื่องของเรื่องมันอยู่ที่การเริ่มต้น

อาจารย์คงต้องส่งข่าวไปบอกเพื่อนๆชาวเวียดนามให้ออกแบบสถานีงานสำหรับการขายบั๋นหมี่ แล้วจะลิขสิทธิ์ ให้ชื่อว่า สรา ทันที

มีการยกแขนสูงตลอดเวลา จะเห็นได้ว่ายังมีชั้นวางของชั้นบนซึ่งถูกใช้ทุกๆนาที

please visit ของอร่อยห้ามพลาดของเวียดนาม

 

ส่งคนไทยไปเข้าคิวซื้อ บั๋นหมี่ แห่งเมืองแคนโท

 

เคล็ดลับความอร่อย การอุ่นด้วยเตาถ่านคงได้ความหอมที่แตกต่าง

 

ศาลเจ้าใกล้โรงแรม สีสวยงามถูกใจ

ภารกิจเรียบร้อย Mission Possible in Cantho August 28, 2009

จัดประชุมให้กับเกษตรกรเสร็จเรียบร้อย แต่งานของพวกเราต้องปิดก่อนวันที่กำหนดไว้หนึ่งวันเนื่องด้วยปัญหาเรื่องสุขภาพของผู้เข้าร่วมโครงการ

การทำงานครั้งนี้ได้รับความรู้และประสบการณ์มากมาย 

ดังนั้นเมื่อทางเจ้าภาพเชิญอาจารย์สรา กล่าวร่วมในช่วงปิดประชุมของ WIND Workshop อาจารย์สรา จึงได้กล่าวสั้นๆว่า

Thank you very much for your participation, I have learned a lots from your ideas. I am happy to be the tool to make WIND blow, I hope WIND can blow from here Cantho, Vietnam to Bangkok, Thailand. I am looking forward to seeing your improvement, I would come back next year. I wish you have good health  with safe working and living conditions. Thank you.

รูปข้างล่างนี้จะเป็นรูปที่รวบรวมจากกิจกรรมของการเตรียมพร้อมจัดอบรม การจัดอบรม พิธีเปิด และพิธีปิด ซึ่งมีอาจารย์สราได้รับเกียรติให้ร่วมด้วย

งานเรียบร้อยไปได้ด้วยสติ และความร่วมมือ เป็นห่วงเป็นใย ความเข้าอกเข้าใจ ครั้งนี้ใช้มากกว่าทุกๆครั้งที่ผ่านมา อาจารย์สราควักหนังสือสวดมนต์มาอ่านด้วย ตั้งสติ คิดบวก คิดบวก ทุกอย่างไม่ได้เลวร้าย ทำให้ดีที่สุด

พรุ่งนี้เราจะกลับบ้านกันจ้า

 

Momo-san , Dr.Kogi, Nipaporn and Dr.Noppanun

 

จะพบรูป โฮจิมินต์ ในห้องประชุมทุกห้อง ทุกที่ที่เราไป

 

บรรยากาศในเรือ ระหว่างเยี่ยมบ้านเกษตรกร

คุณพงษ์สวรรค์จาก เวียงจันทน์ และปุ้ม ในแถวหลัง

 

 

it is very nice to meet you and to work with you here,

we hope to see you soon.

คุณกนิษฐา จากกัมพูชาและปุ้ม เพื่อนร่วมกลุ่ม

Opening Ceremony of WIND Workshop

 

During the workshop

ในมือคือหนังสือสวดมนต์จ้า

Control of Avian Influenza by Nipaporn from Thailand

 

Workstation design by Dr.Noppanun from Thailand

 

Closing Ceremony of WIND Workshop

“I am sure, I will come back”

 

see you in Bangkok

งานเริ่ม เริ่มงาน PAOT WIND SARA August 24, 2009

จากวันก่อนเดินทางจากโฮจิมินต์ถึงแคนโทประมาณห้าทุ่ม เริ่มงานวันแรก จะเป็นการแนะนำรูปแบบของ PAOT อาจารย์ได้รับหน้าที่เดิมคือแนะนำการจัดกิจกรรม  เพื่อนๆผู้ก่อการบอกว่า ไม่ต้องดูไฟล์หรอกเหมือนเดิมเธอพูดแป๊บเดียวจบเลย แต่อาจารย์ไม่ประมาท ขอดูไฟล์และเตรียมตัวอีกรอบก่อนถึงเวลา เมื่อถึงเวลาจริงปรากฏว่าคอมพิวเตอร์ไม่ทำงาน ดร.โคกิบอกให้คุยเรื่องอื่นๆไปก่อน อาจารย์ได้ที จึงทำหน้าที่ทบทวนสิ่งที่ได้คุยกันมาบ้างแล้วในส่วนองค์ประกอบอื่นๆของ PAOT เช่นการสร้างแบบสำรวจและการใช้แบบสำรวจ แบบสำรวจที่เราใช้กันนั้น เราจะเรียกเป็นภาษาต่างประเทศกันว่า action checklist รูปแบบของคำถามจะขึ้นต้นด้วยคำกริยา เช่น Provide  , Organize , Open …………. เป็นต้น หลังจากนั้นจะตามด้วยประโยคว่า Do you propose this action?  และมีตัวเลือกให้ คือ No    Yes  และ Priority

อธิบายง่ายๆ คือถ้าในสิ่งแวดล้อมการทำงานนั้นดีอยู่แล้ว ก็ไม่จำเป็นจะต้องมี action ในเรื่องนี้ นั่นคือต้องตอบ No หากในกรณีต้องมีการปรับปรุง จะต้องตอบ ใช่ และเร่งด่วนหรือไม่ ผู้ทำแบบสอบถามจะประเมินด้วยตัวเอง แบบสำรวจเหล่านี้ถูกใช้ในงานแรงงานนอกระบบในประเทศไทยเช่นเดียวกัน

คุยไปตั้งนาน คอมพิวเตอร์ก็ยังใช้ไม่ได้ จึงชวนคุยเรื่องอื่นๆต่อเช่น การใช้การปรึกษาหารือกลุ่ม การนำเสนอผลการสำรวจ และเกมส์ ทั้งหมดนี้เป็นส่วนของการอบรม WIND โชคช่วยว่าคอมพิวเตอร์ใช้งานได้พอดี อาจารย์ก็เลยบอกว่า ต่อไปนี้เรามาทำขนมเค็กกันเลย ทั้งหมดนั้นเป็นส่วนๆของขนมที่อร่อย ตอนนี้เรามาเริ่มทำกัน ไฟล์ที่ถูกจัดเตรียมจาก ILO ก็ถูกนำเสนอแบบง่ายๆ จากส่วนผสมง่ายๆก็ถูกทำให้เป็นรูปเป็นร่าง ขึ้นมา

การทำงานผ่านไปได้ด้วยดี ทั้งนี้ยอมรับว่าต้องใช้สมาธิ ทำสมาธิก่อน ซึ่งช่วยทำให้ใจไม่กระเจิดกระเจิงตอนคอมพิวเตอร์ใช้งานไม่ได้ และผู้เข้าร่วมประชมมีส่วนอย่างมากต่อการนำเสนอ อาจารย์เห็นสายตาของปุ้ม ให้กำลังใจสุดชีวิต ทำตาโตตอนสนุก หัวเราะดังลั่นห้อง “อาจารย์พูดภาษาอังกฤษ ปุ้มฟังรู้เรื่องดี”  น้องนานา (Nana-san) พยักหน้าเป็นระยะ กลุ่มทีมจากเกาหลี ก็สนุกสนาน น้องที่ถูกเรียกคุยมากที่สุดคือน้องริวทาโร เป็นนักเรียนในกลุ่มที่อาจารย์สรารับผิดชอบดูแล ก็ให้การสนับสนุนร่วมตอบคำถาม แสดงความคิดความเห็นเป็นระยะ การทำงานวันแรกจึงผ่านไปได้ด้วยดี

วันนี้ต้องทำการบันทึกไว้ว่า ได้รับคำชม จากอาจารย์โคกิด้วย อาจารย์โคกิถามทุกคนว่า ทำไมทุกคนจึงเข้าใจที่ดร.สรา พูด และอาจารย์โคกิก็เฉลยว่า เพราะดร. สรา พูดชัด ช้า สั้น และชัดเจนในเนื้อหา ข้ออื่นๆคือ มีอารมณ์ขัน และ ยิ้ม

อาจารย์สราคิดว่าการได้มีพื้นฐานภาษาเยอรมันเป็นส่วนที่ดีมากเพราะต้องออกเสียงชัด ดังนั้น ช้า สั้น จึงตามมาเพื่อสนับสนุนคำว่าชัด ส่วนคำว่าชัดเจนในเนื้อหา อันนี้ต้องขอบคุณทีมงานของอาจารย์โคกิ ที่แนะนำให้อาจารย์ได้เรียนรู้ PAOT และได้ทำงานลักษณะนี้ออกมาในหลายๆชุด เมื่อเราจับงานกับมือ เราก็ต้องเล่าให้คนอื่นฟังได้อยู่แล้ว

งานวันแรกจบด้วยการเข้าร่วมปาร์ตี้ต้อนรับคนเข้าอบรม มาครั้งนี้อาจารย์สรา สบายอีกแล้ว เพราะมาพร้อมกับอาจารย์นพนันท์และปุ้ม ทั้งสองทำให้งานปาร์ตี้สนุกสนาน เมื่อมีคนต้องการการแสดงของเมืองไทย น้องปุ้มก็ทำเต็มที่ มีอาจารย์นพนันท์เป็นกองสนับสนุน ทุกคนรู้จักวิธีรำวง ซ้อมรำวงวันลอยกระทงไปก่อน เมือถึงเวลาของประเทศลาว คุณพงษ์สวรรค์ บอกว่า คล้ายของเมืองไทย และเมื่อถึงช่วงเวลาของประเทศกัมพูชา คุณกนิษฐา หนุ่มหล่อประจำงานประชุม ก็บอกว่า เหมือนของประเทศไทย ขอร่วมกันรำวงอีกรอบ

จบวันแรกด้วยความสนุกสนาน

ดร.สรา จาก แคนโท สามเหลี่ยมแม่น้ำโขง

 

 

รูปนี้น่าจะเป็นรูปโฮจิมินต์ที่หล่อที่สุดในประเทศ

รูปนี้ถ่ายในสำนักงานไปรษณีย์กลาง เมืองโฮจิมินต์

 

 

สำหรับรูปนี้ ตั้งใจฝากผู้ที่เคยเข้าร่วมโครงการ Mekong Delta ในปีที่ผ่านๆมา

 

 

บรรยากาศงานวันแรก แนะนำ PAOT

 

นากาโอะซํง มาซสุบาราซัง นพนันท์ซัง สราซัง โคกิซัง ปุ้มซัง และนานาซัง

สำหรับน้องนานา อาจารย์สราพบตั้งแต่ยังเป็นนักเรียนแพทย์

ตอนนี้น้องนานาเป็นคุณหมอแล้ว ยินดีด้วยค่ะ

 

เพื่อนๆ ยินดีกับศาสตราจารย์คนใหม่ รองศาสตราจารย์คนใหม่และประธาน ICOH คนใหม่

(ตามลำดับจากซ้ายไปขวา)

Mekong Delta 2009 August 22, 2009

ไปเมืองนอกอีกแล้ว ครั้งนี้เดินทางไปประเทศเวียดนาม จุดหมายปลายทางเมือง Cantho เมืองทางตอนใต้ของประเทศเวียดนาม ด้วยอาจารย์สราถูกบรรจุอยู่ในคณะผู้แนะนำรูปแบบการส่งเสริมความปลอดภัยแบบมีส่วนร่วม PAOT ซึ่งมาจากชื่อเต็มว่า Particiatory Action Oriented Training ซึ่งมีรูปแบบที่เหมาะสมสำหรับกลุ่มอาชีพต่างๆ มาครั้งนี้มาด้วยเรื่องWIND ซึ่งใช้สำหรับส่งเสริมความปลอดภัยในกลุ่มอาชีพเกษตรกรรม

เดินทางครั้งนี้ มาพร้อมกับอาจารย์นพนันท์ นานคงแนบ และคุณนิภาพร เจริญฤทธิ์ ซึ่งพวกเราได้รับทุนสนับสนุนการเดินทางและอื่นๆจาก Toyata Foundation ผ่าน Tokyo Occupational Safety and Health Center รวมถึง จาก Cantho Medical College ซึ่งร่วมทำงานอย่างใกล้ชิดกับ ILO International Labour Organization สรุปว่า ได้รับการช่วยเหลืออย่างมากมายทำให้ เราทั้งสามได้เดินทางร่วมกันในวันที่ 21 สิงหาคม ที่ผ่านมา

ออกเดินทางแต่เช้าจากเมืองไทย ถึงเมืองโฮจิมินต์ (เดิมชื่อไซง่อน)ในตอนสายๆใกล้ๆเที่ยง แล้วจึงเข้าพักที่โรงแรมจำง่ายๆ ว่า ได้น้ำ ซึ่งมีชื่อจริงว่าโรงแรมไดนัม มาครั้งนี้ตั้งใจมากว่าจะต้องถ่ายรูปคู่กับUncle Ho หรือที่รู้จักกันในนามลุงโฮ โฮจิมินต์ ให้ได้ จะนั่งพับเพียบเรียบร้อยฝากเนื้อฝากตัวกันเลยทีเดียว

ถึงโรงแรมด้วยอาการหิวมาก ต้องออกไปหาอะไรกินกัน อากาศข้างนอกร้อนแต่ก็ต้องออกไป โชคดีมากโรงแรมของพวกเราตั้งอยู่ใจกลางเมือง ไปไหนมาไหนไม่ลำบาก อาหารมื้อแรกของพวกเรา คือ เฝอ หรือก๋วยเตี๋ยว แกงไก่และขนมปัง ดังรูป เฝอเป็นอาหารขึ้นชื่อของเวียดนาม ใครมาแล้วถ้าไม่ได้ลองชิมคงมาไม่ได้ถึงเวียดนาม

กินอาหารเสร็จ พร้อมกับซื้อของฝากอาจารย์วันเพ็ญใต้ (วันเพ็ญเหนือ ส่งorder ด่วน) แล้ว ก็เดินทางกลับโรงแรม ด้วยความอ่อนแรง เมื่อถึงโรงแรมแล้วพวกเราพร้อมใจกันนอน เนื่องจากเพลียกับแดดที่ร้อนจัด ตื่นขึ้นมาหิวอีกรอบ อาจารย์และยายปุ้ม (นิภาพร) เดินออกไปซื้อกาแฟ อร่อยกิน เพราะเพิ่งนึกขึ้นมาได้ว่า ยังไม่ได้กินกาแฟเป็นเรื่องเป็นราวเลย ดังนั้นรูปกาแฟและขนมจึงเป็นพยานของการอาการลงแดงกาแฟ  เมื่อสภากาแฟปิดก็เริ่มหิวอาหารอีกรอบ และวางแผนการทำงานสำรวจความปลอดภัยของโฮจิมินต์ในยามค่ำคืน อาจารย์ยอมรับว่าตั้งแต่มาเวียดนามไม่เคยได้ท่องเที่ยวระทึกใจยามค่ำคืนแบบนี้มาก่อนเลย ต้องขอบคุณอาจารย์นพนันท์ ที่คอยดูแลสาวสวยสองคน

วันแรกของการทำงานเริ่มขึ้นด้วยการสำรวจนครโฮจิมินต์ สำหรับวันที่สอง จะต้องเดินทางไปทำงานอย่างจริงจังจากโฮจิมินต์ไปเมืองแคนโท ช่วงเช้าพวกเราทำงานสำรวจพิพิธภัณฑ์อีกรอบ ช่วงบ่ายจึงเดินทางไปสมทบกับผู้เข้าอบรมในครั้งนี้แล้วจึงเดินทางไปเมืองแคนโท

ขณะนี้ถึงเมืองแคนโท ด้วยความปลอดภัย และจะเริ่มงานในวันพรุ่งนี้

อาจารย์สราต้องทำหน้าที่แนะนำโครงการและดูแลให้คำปรึกษาผู้เข้าอบรมรวมทั้งหมดยี่สิบกว่าคนจากประเทศต่างๆ เรื่องราวจะเป็นอย่างไร จะนำเสนอต่อไป

สองสาวและหนึ่งหนุ่ม เดินทางไปทำงาน ณ ประเทศเวียดนาม

 

ตื่นเต้นกับการต้อนรับของโรงแรมไดนัม

 

การจราจรหน้าโรงแรม

 

อาหารมื้อแรก เฝอ และแกงไก่ ขนมปัง

 

โปรดสังเกตุ ที่บรรจุกาแฟ ออกแบบตามหลักการยศาสตร์จริงๆ