วันนี้เขียนเป็นเรื่องสุดท้ายของปี 52 แล้วค่ะ เพราะว่าวันนี้ต้องเดินทางไปปฏิบัติธรรมที่จังหวัดลำพูน อันเนื่องด้วยโชคดีที่มีเธอเป็นเพื่อน ท่านอู๋เพื่อนรัก เขาจัดการเรื่องทั้งหมดให้ค่ะ มีกัลยาณมิตรอันแสนประเสริฐ สองอาทิตย์ที่ผ่านมาก็ไปเรียนหนังสือทางโลก ต่อจากนี้อีกสิบกว่าวันจะได้เรียนรู้ทางธรรมบ้าง กลับกรุงเทพอีกทีก็หลังปีใหม่กันเลย เพื่อนอู๋เขาเคยเข้าคอร์สนี้แล้ว เขาประทับใจมาก พูดจาชักชวนเพื่อนอย่างโน้นอย่างนี้ เพื่อนก็เห็นดีเห็นงามด้วย แต่ให้จัดการเองคงจะยุ่งแน่นอน เพื่อนรักเขาก็เลยจัดการทุกอย่างให้ ตั้งแต่ทำเรื่องการเดินทาง จองการไปปฏิบัติธรรม แถมยังรบกวนญาติของเพื่อนมารับและพาไปส่งอีกด้วย ต้องขอขอบคุณเพื่อน รางวัลกับชีวิตของขวัญปีใหม่ชิ้นโตที่เพื่อนมอบให้คือให้เรียนรู้ธรรมะ  เขาบอกกันว่า คนเรามักจะใกล้ชิดกับธรรมะในช่วงเวลาที่มีปัญหาเท่านั้น แต่เราว่าหากไปช่วงปกติ ปกติ นี่ท่าทางจะดีมากเพราะสติ สตัง ยังมีครบ ได้คิดพิจารณาอย่างมีสติจริงๆ  ขอไปใช้สติ นิ่งๆ สักสิบกว่าวัน เดี๋ยวจะกลับมาค่ะ จะนำบุญมาฝากทุกท่านที่เข้ามาแวะเยี่ยมเยียนอย่างสม่ำเสมอ

ขออวยพรปีใหม่ด้วยนะค่ะ สวัสดีปีใหม่ล่วงหน้าหลายวัน และขอให้มีความสุขกายสุขใจ อย่าได้เจ็บอย่าได้ไข้ ขอพระคุ้มครอง ค่ะ

ด้วยรักและปรารถนาดีเสมอ

อาจารย์สรา

ข้อความนี้เป็นเมล์จากเพื่อนอู๋ ล่าสุด ก่อนจะเดินทางไปพบกันที่สนามบิน

เพื่อนทำให้ทุกอย่างจริงๆ เห็นไหมจ๊ะ

นอกจากนี้ ยังมีน้องแป๋ม สั่งว่า อย่าลืมยาทาป้องกันยุง ขอบใจน้องแป๋มนะจ๊ะ

พี่บอกแล้วว่าพี่ต้องถูกถามแน่นอน เห็นหรือเปล่า แต่ก็ยังโชคดีมีศิษย์น้องจากม.มหิดลช่วยชีวิตไว้ น้องนาทช่วยตอบ อาจารย์เดินมาถามว่า trace element มีคำนิยามว่าอะไร เป็นลมล้มลงไป ทันที

วันนี้ ปิด class แล้ว พวกเราก็เลยบังคับอาจารย์ให้สอนรวดเดียวจบ ตอนบ่ายจะได้ว่าง เพราะว่าไม่ได้ใช้ชีวิตในวันธรรมดาปกติ ปกติมานานมาก กลับบ้านมืดกันทุกวัน วันนี้ได้กลับเร็วก็ได้ทำให้ทราบว่า แดดในกรุงเทพมันแรงมาก นอกเรื่องล่ะ ศิษย์มีครูทุกคน อยากอ่านเรื่องในห้องเรียนมากกว่านะพี่เดาเอา

วันนี้จำได้หรือเปล่า อาจารย์บอกว่า เพื่อนสนิทของอาร์ซินิคชื่อว่าอะไร เฉลย ชื่อว่าทองคำ พี่ก็เลยคิดจินตนาการเรื่องงานวิจัยออกมาเป็นฉาก เป็นฉากทีเดียว นอกจากได้รู้จักเพื่อนสนิทของสารหนูแล้ว วันนี้ยังได้เรียนรู้ไส้เดือนดินด้วย ไม่รู้ว่า มีใครเคยไปเก็บดินแถวๆมาบตาพุดมาเลี้ยงไส้เดือนดินหรือยังนะ น่าสนใจ น่าสนใจ เอาไว้เมื่อกลับจากปฏิบัติธรรมแล้ว จะกลับมาศึกษาเรื่องนี้ต่อ นอกจากนี้ก็ยังต้องรีบติดต่ออาจารย์คิมแกด้วย เพราะอยากจะทำเรื่องอาร์ซินิค สารหนู ในเมืองไทย ในแง่มุมของอาชีวอนามัยอีกด้วย วันนี้เหมือนกับทุกๆวัน ได้ความรู้ ได้อะไรต่ออะไรมากมาย จริงไหมน้องๆ

มีอีกเรื่องที่สำคัญจากห้องเรียน คือ ทุกคนได้แนะนำตัวกันด้วย แต่มีสองคนไม่ได้แนะนำตัว คือ พี่ปู และ พี่กุ้ง เพราะไม่มีในรายชื่อนักเรียน อาจารย์แกคง งง งง เพราะยายคนนี้ (ยายปู) แกทำเนียน เป็นนักเรียนที่เนียนมาก โถ ก็เพิ่งได้มาเรียนรู้จักดิน ตาน้ำ ไรน้ำ ต้นเฟริน และวันนี้ ไส้เดือนดิน อย่างจริงจังก็ใน 2 สองวันนี้แหละค่ะ สงสารอาจารย์คิมเหมือนกัน ตอนที่น้องๆแนะนำตัว และน้องบางคนที่มีพื้นฐานไปในทางสุขภาพ แกบอกว่า คุณคงเบื่อการบรรยายของผมน่าดูเลยนะ โอ๊ยแต่อยากจะบอกว่า อาจารย์สอนได้เก่งมากนะค่ะ สอนให้คนที่ไม่มีพื้นฐานเช่น หนูตัวโตคนนี้เข้าใจอัตราการขุดดินของไส้เดือนดินได้มากขนาดเอาไปเชื่อมโยงกับการประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อมได้ขนาดนี้ได้ ขอนับถือ ขอเรียนรู้จริงๆ อยากรู้ว่าลูกชายของอาจารย์จะยิ้มได้น่ารักเหมือนอาจารย์ไหมค่ะ แล้วเราคงได้พบกันที่เกาหลีค่ะ

น้องๆ อย่าลืม ข้อสอบ สี่ข้อ เตรียมทำไว้ด้วยจ้า ท้ายนี้ ขอให้น้องทุกคนสอบผ่านนะค่ะ พี่ดีใจมากที่มีโอกาสได้สัมผัส กับน้องๆ ผู้ซึ่งจะเป็นอนาคตของประเทศชาติต่อไป ว่างๆ เมนต์มานะจ๊ะ

กลุ่ม  4 นำเสนองาน

กลุ่มใหญ่ อยู่ด้วยกัน สองอาทิตย์

กลุ่มเล็กรองลงมา อยู่ด้วยกัน สองอาทิตย์กับอีกสองวัน

คนมันหน้าเด็ก ช่วยไม่ได้จริงๆ น้องๆ

หากไม่เขียน จะมีงอน ตอนนี้จะมีแฟนคลับมากขึ้นจากการได้เรียนหนังสือ พวกเราศิษย์มีครู เรียนกันมาเกือบถึงวันสุดท้ายแล้ว วันนี้เหลือกันอยู่ประมาณ ครึ่งจากเดิม เพราะเหล่าชาวต่างประเทศที่ได้ทุนมาเขากลับประเทศของตนเองแล้วเกือบหมด วันนี้เหลือเฉพาะคนที่ลงทะเบียนเรียนวิชา  environmental/health risk impact assessment เท่านั้น แต่อาจารย์ก็พลาดไม่ได้เหมือนเดิม วิชาดีๆอย่างนี้ เนื้อหา และคณาจารย์ ระดับนี้ มาสอนให้ถึงเมืองไทย ถือเป็นบุญ ครั้งหน้ามีนัดหมายเรื่องเกี่ยวกับอาชีวอนามัยในช่วงฤดูร้อน ขอมาอีกแน่นอน วันนี้เรียนเรื่องอะไร เยอะแยะไปหมด เป็นเรื่องเกี่ยวกับการประเมินผลกระทบสิ่งแวดล้อม อาจารย์มาจากเกาหลี ชื่อ Prof.Kim อาจารย์ท่านบอกว่าถ้าเห็นคนหลับจะให้พวกเราแนะนำตัวเอง แต่วันนี้จนแล้วจนรอดยังไม่มีการแนะนำตนเอง แต่ก็เกือบๆไป ช่วงบ่ายอาจารย์บอกว่า ผมเห็นมี หนึ่งคนทำท่าจะหลับ พอเท่านั้นทุกคนหันไปมองหน้ากัน ใครย่ะ ใคร ใคร

เรื่องที่ประทับใจมากวันนี้ ก็คือ วันนี้ได้รู้จัก “ดิน” (แต่ไม่ใช่ครูกุ๊กนะค่ะ) ดีขึ้นมาก ดิน soil มีคำนิยามให้ได้รู้จัก วันนี้ได้ทำความรู้จักกับดิน ใกล้ชิดสนิทสนม อาจารย์วาดรูปดินได้เก่งมาก การวาดรูปทำให้เด็กเข้าใจได้ง่ายขึ้น ต้องฝึกเสียแล้ว ดินมีเพื่อนสนิทหลายคน หนึ่งในบรรดานั้นก็คือสารก่อมะเร็งตัวสำคัญคืออาร์ซินิค ภาษาไทยว่า สารหนู วันนี้เกรงว่าจะหลับตาเห็น รูปhyperpicmentation จากที่อาจารย์นำมาให้ดูจังเลยค่ะ มันติดตาจริงๆ พรุ่งนี้อาจารย์สัญญาว่า จะให้ได้ดูแดจังกึม ซึ่งเกี่ยวข้องกับเรื่องที่เรียนด้วย

แต่ท่าทางพวกเราจะขอเป็นอรินไปตามครูกุ๊กดีกว่านะค่ะ อาจารย์ขา ในเรื่องนี้ น้องพดด้วงบอกว่า อย่าไปคุยกับน้องมด น้องมดไม่รู้จักครุกุ๊กจ้า พี่ปู

ถึงน้องๆ การบ้านแถวเราวันนี้ มาตรฐานเรื่องดินของประเทศไทย น้องมดงาน กรุณาอนุเคราะห์พี่ปูด้วยค่ะ เผื่อว่าพรุ่งนี้อาจารย์จะเดินตรงเข้ามาถาม อย่าให้คนแก่โดนดุนะจ๊ะ

วันนี้ทำเรื่องตลกแต่เช้า อันเนื่องด้วยทราบมาว่ามีคนต้องขับรถไปต่างจังหวัดหลายจังหวัด จึงรีบตาลีตาเหลือกตื่นขึ้นมาเพื่อจะมาส่งข้อความว่า ขอให้ขับรถปลอดภัย เดินทางปลอดภัย แต่เนื่องด้วยรีบไปหน่อย จึงส่งข้อความไปว่า save drive  ยังโชคดีนึกได้ในขณะที่กำลังแปรงฟัน จึงต้องรีบส่งไปใหม่ว่า ตะกี้ส่งไปผิด ขออภัยนะ ขอเป็น safe drive แทน ยังโชคดีนะจ๊ะ แก้ไขทัน มิฉะนั้นคนได้รับคงคิดว่า ต้องไม่ขับเร็วมากเปลืองน้ำมัน เออนะค่ะ ไม่ขับเร็วมากก็ดีเน้อ นำมาซึ่งคำว่า safe เหมือนกัน

กำลังมานั่งคิดว่า วันพุธจะต้องไปปฏิบัติธรรมที่จังหวัดลำพูน เป็นเวลาสิบกว่าวัน จะมามีโอกาสเขียนกันอีกทีก็คงวันที่ 4 ไม่รู้ว่า เมื่อถึงวันนั้นแล้ว จะยังอยากเขียนโน้นอยากเขียนนี่หรือเปล่านะ แต่เอาล่ะ ให้รางวัลกับชีวิตกันหน่อย เหนื่อยมามากแล้ว ขอเวลานิ่งๆ ตั้งสติ เติมกำลัง เดี๋ยวกลับมาก็ปีใหม่ พอดี คงมีกำลังทำสิ่งดีๆ มากขึ้น เรียนพรุ่งนี้วันสุดท้ายแล้ว

effective drive = safe drive + save drive

วันนี้ไปฟังนกร้องที่ร้านกาแฟ วาวี ในซอยอารีย์มา คนเยอะมาก เดี๋ยวนี้ด้วยเทคโนโลยีทำให้โลกมันเคลื่อนไหวด้วยเสียงที่ดังนะ คนเยอะแยะเลย ซึ่งปกติร้านนี้ ในวันเสาร์อาทิตย์ หาที่นั่งแทบไม่ได้อยู่แล้ว วันนี้ถึงขนาดหาที่ยืนไม่ได้ทีเดียว โชคดีว่าตัวเล็กและเอายิ้มสู้ ก็เลยขอเขาไปดูแถวหน้าได้ คนพูดน่าสนใจทั้งนั้น มี ท่าน ว. คุณอภิรักษ์ คุณสุทธิชัย เนชั่น และอีกหลายๆคน โดยมีคุณจอมขวัญ ซึ่งสวยมาก เป็นพิธีกร อาจารย์ฟังอยู่นานหลายนาที การทำงานของทุกคนสำเร็จเพราะอย่างน้อยก็ทำให้อาจารย์สมัครเป็นนกด้วยหนึ่งตัว เนื่องจากต้องการส่งข่าวความเคลื่อนไหวต่างๆในเรื่องอาชีวอนามัย ประเภทข้อความสั้นๆ สำหรับคนไม่อยากอ่านเรื่องยาวๆ ลองติดตามดูกันนะค่ะ

saraoccmu

http://twitter.com/saraoccmu  คงจะอย่างนี้ค่ะ ยังทำอะไรไม่ค่อยเป็นอยู่ ขอคำแนะนำด้วยค่ะ

เมื่อวานมีโอกาสสอบสัมภาษณ์นักศึกษาโควต้าเข้าภาควิชาอาชีวอนามัยและความปลอดภัย อาจารย์สอบเด็กนักเรียนมัธยมศึกษาตอนปลายจากจังหวัดต่างๆ ทั้งหมด เป็นจำนวน 12 คน สิ่งที่ได้เรียนรู้จากน้องๆ นั้น อาจารย์พบว่า ปีนี้มีน้องๆ ที่ตั้งใจสูงมาก หลายคนพูดว่า อยากเข้าภาควิชานี้เพราะว่าอยากจะทำงานราชการ เพราะคิดว่า “ราชการ จะทำให้เกิดความปลอดภัยได้” นี่อาจารย์คัดลอกคำน้องๆ ออกมาเลยนะค่ะ อาจารย์อมยิ้ม ทำหน้ามันและยิ้มแก้มป่อง ถึงแม้ว่าจะพบไม่ถึงครึ่งของทั้งหมด แต่จำนวน 2 คน จาก 12 คน นั้น อาจารย์ก็คิดว่า อนาคตของประเทศ ดีขึ้นแน่นอนค่ะ ทางด้านอาชีวอนามัยและความปลอดภัยนั้น จุดอ่อนที่ต้องการแก้ไขอย่างเร่งด่วนคือ การบังคับใช้กฏหมาย เรามีกฏหมายเยอะแยะมากมาย เนื้อหาเป็นเลิศแต่การบังคับใช้นี่สิคะ เป็นปัญหา

ดังนั้น นอกจากจะผลิตนักอาชีวอนามัยเพื่อไปเป็นเจ้าหน้าที่ความปลอดภัยในการทำงานในระดับวิชาชีพแล้ว เมื่อจบเป็นนักอาชีวอนามัยแล้ว ยังไปทำหน้าที่รับราชการดูแลการบังคับใช้กฏหมาย ปรับปรุงกฏหมายให้ทันสมัย

คำสุดท้ายสำคัญนะค่ะ ให้ทันสมัยค่ะ

ดังนั้น วันนี้จะเพิ่มเติมในคำค้นหาที่เข้ามาบ่อยๆคือ จบอาชีวอนามัยแล้วไปทำอะไร ประกอบอาชีพใด

คำตอบเพิ่มเติม จากน้องๆ ม.ปลาย ซึ่งกำลังจะมาเป็นบุคคลสำคัญของประเทศชาติต่อไปค่ะ ยินดีต้อนรับน้องๆ ทุกคน เรียนหนังสือ เรียนยากค่ะ อาจารย์ไม่เคยโกหก แต่มันอยู่ที่เรา เรามีความพากเพียรแค่ไหน เรียนยากก็ไม่อยากเรียน แล้วจะทำอย่างไรดีละค่ะ เอาอย่างนี้ไหมค่ะ อาจารย์ถูกสอนมาว่า เมื่อเราเรียนเยอะ เรารู้หลายเรื่อง หลายภาษา โอกาสต่างๆ ในอนาคตของเรามีช่องทางเยอะมากขึ้นค่ะ

โตจนบัดนี้ อาจารย์ก็ยังเสียดายหลายเรื่อง เช่น แม่คือคุณนายแดงจะทำงานฝีมือเก่งมาก แม่ร้อยมาลัยได้สารพัด ทำโน้นทำนี่ ฝีมือระดับชาววัง(นารายณ์)เลยทีเดียว แต่อาจารย์ทำไม่ได้เลย แม่แกะสลักผลไม้ และผัก เก่ง อาจารย์ก็ทำไม่เป็นอีก นี่คือการเสียโอกาส ที่จะขออนุญาตแลกเปลี่ยนกันค่ะ เมื่อไปเยอรมัน เพื่อนมีฟาร์มม้า สอนขี่ม้า ก็ไม่ได้เรียนอีก เพื่อนจะสอนเล่นสกี ก็ไม่ได้เรียนอีก นี่แหละค่ะ การไม่เลือกเรียน การไม่ตั้งใจเรียน ก็จะทำให้เสียโอกาสมีวิชาดีๆ ติดตัวไปค่ะ

ดังนั้น รอน้องๆ ทุกคน ค่ะ

พออาจารย์ริทเทอร์พูดประโยคข้างบน น้องนาท หันมามองพี่ปูทันที แล้วบอกว่า เอาไปเขียนในblog ไม่ได้เลย น้องๆ รู้ไต๋แล้ว เมื่อวานพวกเราเรียนกันเรื่องการสื่อสารความเสี่ยง แล้วอาจารย์ก็ยกตัวอย่างให้ฟังเกี่ยวกับพ่อ และแม่ อาจารย์บอกว่า แม่จะเป็นคนที่สนิทกับลูกๆในครอบครัว ดังนั้นเมื่อเกิดอะไรขึ้นเราจะวิ่งเข้าหาแม่ก่อน สำหรับพ่อ จะห่างออกมานิด พ่อจึงคล้ายๆจะมีพละกำลังจัดการอะไรต่ออะไรได้ ดังนั้นฝรั่งเขาเลยมีคำพังเพยว่า เมื่อทำอะไรไม่ดี ก็จะบอกกับคนนั้นว่า

I am going to tell your father

ฉันจะไปฟ้องพ่อเธอ ใช่ไหมน้องๆในห้องเรียน อาจารย์บอกอย่างนี้ใช่ไหม ถ้าไม่ใช่ให้รีบบอกมาด้วย

คำนี้โดนใจที่สุดเลย กำลังจะทำอยู่เช่นกันกับเพื่อนบางคนที่ใกล้สอบ แต่ยังติดต่อไม่ได้อยู่ เดี๋ยวกะว่าจะโทรไปบอกคุณพ่อเขาว่า ขอให้สอบผ่านค่ะ ติดแต่ว่าเทคโนโลยีอันทันสมัยของทั้งสองคนไม่ค่อยจะรู้เห็นเป็นใจ อย่างไรก็ตามให้กำลังใจผ่านblog กันเลยค่ะ  

วันนี้พวกเราก็มีเรื่องเครียด มีงานนำเสนอเหมือนกัน เมื่อวานน้องแตบอกว่า พี่ปู มาแต่เช้านะ หนูต้องซ้อม ขณะที่กำลังเขียน น้องแตมาถึงแล้วค่ะ กำลังเตรียมคอมพิวเตอร์อยู่ พวกเราพร้อมใจกันให้น้องแต และน้องมด นำเสนอ สำหรับคนอื่น น้องนาท มานอนค้างกับน้องแต เพื่อจะซ้อมการนำเสนอ แต่งประโยค เพราะต้องนำเสนอเป็นภาษาต่างประเทศ พูดอังกฤษสำเนียงเหนือ เรามาลุ้นกันจ๊ะ

พี่ปู ณ ห้องเรียน 606

สุภาษิตหรือคำพังเพย คำคมจากสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช ที่ผู้คนในสมัยนี้จะรู้จักกันดี นอกจาก “กระเบื้องจะเฟื่องฟูลอย น้ำเต้าอันลอยจะถอยจม” แล้ว ยังมีอีกหนึ่งคำ จากยุคสมัยนั้น ที่ผู้คนรู้จักกันดี แต่อาจจะลืมๆไปแล้วว่าเกิดในยุคสมัยไหน

พอดีว่าตั้งแต่ได้กลับมาเรียนรู้หนังสือหนังหา ทบทวนความรู้แต่ตั้งเดิม และได้มีโอกาสกลับมากราบอาจารย์ผู้ให้ความกรุณาเป็นอย่างยิ่งได้ให้การอบรมสั่งสอน ทั้งเรื่องวิชาการและเรื่องอื่นๆ อารมณ์และความรู้สึกในวันแรกที่มีโอกาสกลับมานั้น รู้สึกอย่างเดียวคือ ช่างโชคดีที่เป็นศิษย์มีครู ช่างโชคดีเหลือเกินอย่างสุดมิได้ ไม่ว่าจะครูไทยหรือครูฝรั่ง ท่านช่างให้ความกรุณาเป็นอย่างยิ่ง หากเธอหาอะไรไม่เจอ บอกฉันนะ อาจารย์ให้ความเอื้อเฟื้อเสมอมา มีอะไรบอกนะ สิ่งเหล่านี้มันซึมซับ จึงนำมาซึ่งความรู้สึกภูมิใจ อิ่มใจ นำไปสู่คำคมอีกหนึ่งคำจากมหาดเล็กศรี หรือที่พวกเรารู้จักกันดีในนามที่ได้รับการพระราชทานจากสมเด็จพระนารายณ์มหาราชว่า “ศรีปราชญ์”

ท่านกล่าวไว้ว่า

ธรณีนี่นี้ เป็นพยาน

เราก็ศิษย์ อาจารย์ หนึ่งบ้าง

เราผิดท่านประหาร เราชอบ

เราบ่ผิด ท่านมล้าง ………..

ฉันเป็นศิษย์มีครู ฉันภูมิใจของฉัน

สิ่งที่พบเห็นในสังคมต้องเติมตรงนี้ว่า บางกลุ่มของสังคม กลุ่มน้อยๆในสังคมนั้น ทำให้คิดว่าเออก็จริงนะ คนบางกลุ่มไม่จำเป็นต้องไปมีครูอะไรเลย เพียงทำการอ่าน อ่าน อ่าน ค้น ค้น ค้น และมีความเข้าใจในภาษาอังกฤษ แล้วนำไปเล่า เล่า เล่า ให้เป็นเรื่องเป็นราว ก็ได้ เออแฮะ มันเกิดขึ้นจริงๆแฮะ

เราก็เฝ้ามองอย่างรู้เท่าทัน

ปล. ที่  1 คำว่าศิษย์มีครู เขามีคำแปลด้วยนะค่ะ เขาแปลว่า ศิษย์เก่งที่มีครูเก่ง แต่สำหรับเรา เราเอาเพียงแต่ ศิษย์ที่มีครูเก่ง และมีความรัก เคารพ ต่อครูของเรามากเพียงเท่านั้นดีกว่า

ปล. ที่ 2 แล้วจะทำอย่างไรกับเหตุการณ์ที่พบในกลุ่มสังคมกลุ่มน้อยที่ว่า อันนี้อาจารย์เชื่อด้วยหลักทางเศรษฐศาสตร์ว่า หากไม่พบกันทั้งเสนอซื้อและเสนอขายแล้ว มันคงไม่เกิดกระบวนการที่ว่านั้นหรอกค่ะ

วันนี้เรียนเรื่องยาก เป็นเรื่องเกี่ยวกับการตัดสินจากข้อมูลที่ได้มา ว่ามีน้ำหนักมากน้อยอย่างไร เรื่องมันยาก ไม่อยากจะเล่าเลย ในงานด้านพิษวิทยาเมื่อต้องทำการตัดสินใจเกี่ยวกับความเป็นพิษของสารเคมี จากข้อมูลที่มีอยู่ เช่น มีข้อมูลมากมายหลายพันงานวิจัยว่าสารตัวนี้มีความเป็นพิษเท่านี้ อย่างนี้ กับกลุ่มคนหรือกลุ่มสัตว์ทดลองนี้ ปรากฏว่ามีการนำสารนี้มาใช้ เพื่อจุดประสงค์ที่จำเป็น สารตัวนี้สมควรถูกถอนหรือไม่อย่างไร วันนี้เรียนกันด้วยเรื่องอย่างนี้ทั้งวัน อาจารย์เบตตี้จากแคนาดา (อาจารย์สวยมาก เหมือนตุ๊กตา) ท่านสอนทฤษฏีและยกตัวอย่างกรณีศึกษาครึ่งวันเช้า ในเรื่องการเกิดมะเร็งของต่อมไทรอยด์ จากkeyevents ที่แตกต่างกัน ท้ายที่สุดสามารถสรุปได้ตามหลักการทางวิทยาศาสตร์ หากใครอยากรู้เรื่อง ต้องบินตามไปเรียนที่มหาวิทยาลัยออตตาวาแล้วค่ะ สำหรับพวกเราวันนี้ได้เกิดความเข้าใจในระดับหนึ่ง ยังไม่ถึงระดับสอง ที่ทราบอย่างนี้เพราะว่า ตอนบ่ายมีการทำกรณีศึกษาจริงๆ กลุ่มของเราวันนี้ทำงานหนักและเหนื่อยเป็นพิเศษ และยอมรับกันเลยว่าตอนเช้าทำความเข้าใจในทฤษฏีไม่มากพอ ดังนั้นพื้นไม่แน่น ต่อไปยอดคงลำบาก แต่เอาล่ะได้เรียนรู้ร่วมกัน ดังนั้น คืนนี้ต้องตัวใครตัวท่านก่อน ทบทวนให้เข้าใจ มิฉะนั้นจะลำบาก

what we need to know is? เป็นคำที่อาจารย์พูดบ่อยๆ ถึงบ่อยมาก อาจารย์สราจำได้ว่า ประโยคเด็ดประโยคนี้ นักศึกษาพิษวิทยาได้ฟังกันบ่อยๆ วันนี้มาได้ฟังอีก ทำให้นึกถึงสมัยตอนเรียนหนังสือ ประโยคนี้มาบ่อยมาก ในทุกวิชา ทุก 5 แผ่นใส (เมื่อก่อนไม่มีคอมพิวเตอร์เหมือนสมัยนี้) อาจารย์หลายท่านจะใช้ประโยคนี้ ดังนั้นทำให้เข้าใจว่า พอโตขึ้นไปเรื่อยๆ เลยติด เรื่องสิ่งที่ต้องรู้ สิ่งที่จำเป็นต้องรู้ ในเรื่องเหล่านี้คือ ดังนั้นเมื่อใช้ชีวิตจริงเลยติดไปเลยว่า จำเป็นต้องรู้อะไรบ้าง จริงๆ แล้ว เรื่องบางเรื่องไม่ต้องรู้ก็คงจะได้ค่ะ แหมก็มันติดมา วันนี้มาได้ฟังอีกครั้ง ร้องอ๋อในใจแล้วค่ะ

รู้ตัวทั่วพร้อม

บรรยากาศการทำงานในกลุ่ม น้องแต มช. น้องมด เอไอที เสื้อเขียวน้องนาท พิษวิทยา มหิดล

เก็บตกจากน้องพดด้วง คนเก่งจากเอไอที น้องจะทำเครื่องหมายไว้เฉพาะเวลากินเท่านั้น

อาจารย์เป็นอีกคนหนึ่งที่ติดตามงานเขียนของท่านว.วชิรเมธี แถมว่าเมื่อวันก่อนได้มีโอกาสไปฟังปาฐกถาที่คณะวิทยาศาสตร์ ก็ได้ไปฟังท่านบรรยายมาอีก สิ่งที่ประทับใจนอกจะผลงานที่กลั่นออกจากความคิดความอ่านของท่านแล้ว วันนั้นอาจารย์ได้เห็นอากัปกิริยาที่ท่านได้แสดงกับพระผู้ใหญ่ ทำให้อาจารย์ประทับใจมาก หากคุณนายแดง แม่ของอาจารย์ยังมีชีวิตอยู่ แม่ต้องพูดว่า น่ารัก  นุ่มนวล ละมุนละม่อม ท่านว. ท่านคลานเข้าไปกราบพระผู้ใหญ่ เด็กๆรุ่นนี้คงไม่ค่อยได้พบเห็นบ่อยนัก เด็กสมัยใหม่ พบกับอาจารย์ในที่สาธารณะมีไม่น้อยที่หลบหน้าไม่พูดไม่จา พบอยู่บ่อยๆ (จริงดิ๊ ขอยืนยัน จริงๆค่ะ) เล่าเรื่องหนังสือกันดีกว่านะค่ะ เพราะประทับใจมาก นี่ขนาดรอนั่งเรียนยังต้องขอเวลาบางส่วนมาเขียนตรงนี้

“ตอนที่อาตมาเรียนปริญญาตรี เคยทำรายงานหนักแทบล้มประดาตาย หลังจากส่งอาจารย์แล้ว อาจารย์ตรวจเสร็จก็ส่งรายงานกลับคืนมา อาตมาตรวจดูเห็นอาจารย์เขียนแค่ว่าตรวจแล้วเท่านั้น เห็นแล้วรู้สึกหมดกำลังใจ ทำไมอาจารย์ไม่ให้คะแนนความตั้งใจของเราเลย คะแนนที่ให้มามันก็ไม่มีความหมายเลยใช่ไหม จึงบอกตัวเองเสมอว่า วันหนึ่งถ้าฉันเป็นอาจารย์ ฉันจะไม่สะเพร่ากับข้อสอบของลูกศิษย์เช่นนี้ เพราะถ้าอาจารย์ไม่ตั้งใจกับลูกศิษย์ ลูกศิษย์โง่อาจจะหลงตัวเองว่าฉลาดได้ งานไม่ดีถ้าเราไปยกย่องเขา เขาไม่เก่งจริงปล่อยให้ไปอยู่ในท่ามกลางนักปราชญ์ผู้รู้ก็จะถูกดูถูกดูแคลนเอาได้“

ที่ขีดเส้นใต้นี้ ไม่ได้ขีดเองนะค่ะ ท่านตั้งใจนำเสนอโดยท่านใช้ตัวหนาแสดงไว้ ข้อความนี้อยู่ในหนังสือ งานสัมฤทธิ์ ชีวิตรื่นรมย์ หน้าที่ 46 อาจารย์สราก็ยังอ่านไม่จบค่ะ เมื่อวานไปพบเข้าก็เลยยืมมาอ่านจากร้านเช่าหนังสือในซอยอารีย์ 1

ขอให้วันนี้เป็นวันจันทร์ที่น่ารื่นรมย์สำหรับทุกท่านค่ะ