หลังจากดำเนินการบรรยายที่สำนักงานเขตราชเทวี กทม.  ทีมงานอันประกอบด้วย ดร.สรา ดร.วราภรณ์ (จากคณะวิทยาศาสตร์ ม.มหิดล และจงกลวิณี (จาก กทม.) เดินทางต่อ มุ่งหน้าไปยังจังหวัดสุพรรณบุรี จุดหมายวันนี้ของเราคือกลุ่มตัดเย็บเสื้อผ้า สวนแตง แห่งเมืองสุพรรณ ก่อนไปถึงกลุ่ม พวกเราแวะรับเจ้าของโครงการ คุณสมพร และน้องน้ำฝนกันก่อน จากนั้นไปกราบแสดงความเคารพสมเด็จพระนเรศวรกันก่อนดังรูป หลังจากนั้นนั่งรถต่อกันไปที่สวนแตง 

เมื่อถึงกลุ่มตัดเย็บเสื้อผ้า ดร.แวร์เนอร์ ทำหน้างงเมื่อเห็นพี่น้องของเรานั่งทำงานบนพื้นเสื่อ

คำถามที่ได้จากดร.แวร์เนอร์ อาจารย์ผู้เชี่ยวชาญด้านกล้ามเนื้อ จากมหาวิทยาลัยอูลม์ ประเทศสหพันสาธารณรัฐเยอรมันนี มีดังต่อไปนี้

 “นี่เขานั่งทำงานกันอย่างนี้เหรอ นั่งกันนานเท่าไรต่อวัน วันหนึ่งทำงานกี่ชั่วโมง”

“เขาปวดหลังบ้างไหม”

“เขามีรายได้เท่าไร”

“เขามีระบบประกันสุขภาพอย่างไร”

“เมื่อเขาเจ็บป่วย เขารักษากันอย่างไร”

อาจารย์สรา บอกดร.แวร์เนอร์ว่า  งานหัตถกรรมทำด้วยมือในเมืองไทยนั้นส่วนใหญ่แล้วผู้ผลิตชิ้นงานหัตถกรรมนั้นมักจะนั่งทำงานบนพื้น ไม่ได้นั่งบนเก้าอี้และมีโต๊ะทำงานเหมือนที่อื่นๆ  จากรูปจะเห็นว่า ดร. วราภรณ์ คำยอด แห่งภาควิชาชีวเคมี กำลังอธิบายเป็นภาษาเยอรมันให้ดร.แวร์เนอร์ฟังอย่างแข็งขัน

พี่ๆ บางคน(มีอยู่คนเดียว) ก็มีเก้าอี้ตัวเล็กๆ สำหรับนั่งทำงาน และยังให้ข้อมูลกับพวกเราว่า

”คนอื่นเขาไม่ชิน เขาไม่นั่งเก้าอี้ แต่ฉันต้องนั่งแบบนี้”

อาจารย์ก็เลยได้เข้าไปพูดคุยกับพี่ๆ ที่นั่งทำงานบนพื้น หลังจากเล่าคร่าวๆเกี่ยวกับเรื่องการปวด การเมื่อยแล้ว อาจารย์ก็เลยลองเชิญชวนว่า

“ลองๆ ดูไหมค่ะ เริ่มนั่งเก้าอี้วันละ สักครึ่งชั่วโมงไปก่อน แล้วรู้สึกอย่างไร ค่อยๆ ปรับกัน ลองดูไหมค่ะ”

เรื่องอื่นๆ ที่เราพบ พวกเราดีใจกับจักรเย็บผ้าพี่เกษม ที่ดูสะอาดขึ้น ฝุ่นน้อยลง

“เพิ่งปัด ทำความสะอาดกันครับ”

ดีนะคะ ไม่ค่อยมีฝุ่น อาจารย์ยิ้มในใจเพราะจำรูปถ่ายที่เคยถ่ายจากจักรเย็บผ้าของพี่เกษมไว้

จากการได้ไปดูงาน ดูกิจกรรมที่ภาควิชาอาชีวอนามัยและความปลอดภัย ร่วมมือสาธารณสุขจังหวัดสุพรรณบุรี อาจจะทำให้เกิดการศึกษาวิจัยเพื่อพัฒนาองค์รู้ ทำให้เกิดความปลอดภัยต่อสุขภาพอนามัยของผู้ทำงาน และทำให้เกิดสิ่งแวดล้อมการทำงานที่ปลอดภัยต่อไป ด้วยความร่วมมือ สนับสนุนด้านวิชาการจากผู้เชี่ยวชาญต่างประเทศในอนาคต

อาจารย์โทรศัพท์ติดต่อประสานงานกับน้องฝนว่าตกลงจะไปทำ โครงการวิน(ความปลอดภัยสำหรับเกษตรกร) เพื่อปิดโครงการไหม น้องฝนบอกว่า เขาทำเรียบร้อยแล้ว งานต่อไปคือ กิจกรรมติดตามงาน

ดังนั้นเรื่องต่อไป เราก็ติดตามงานกัน  น้องฝนจะไปวันไหน ส่งตารางมานะ ถ้าอาจารย์ว่างไม่มีสอน และพอจะไปได้ จะไปในทันที ภาษาเยอรมันว่า sofort ในบัดดล คำนี้เมื่อก่อนตอนเรียนที่โน้นเวลาคุยกันในlab อาจารย์ก็จะบอกกับเพื่อนว่า ว่า เดี๋ยวฉันจะไปดูข้อมูล ใช้คำว่า gleich เพื่อนบอกว่า ไม่ได้ ต้อง sofort เธอต้องทำในบัดดล คำนี้ก็เลยติดเป็นนิสัย อะไรๆ ก็ sofort

ต่อไปเราจะตามงานกันละ ทำอะไรไปบ้าง และเป็นอย่างไร ยกสิ่งของกันหนักหนาสาหัสไหม จัดเก็บอะไรต่ออะไรกันเป็นไงบ้าง ความปลอดภัยสุขภาพอนามัย ทำกันถึงไหนแล้ว มีอะไรจะปรึกษาหารือกับอาจารย์และคุณหมอไหม อะไรบ้างในสวนที่เก็บมากินได้ เราจะไปช่วยกันกิน เมล่อนที่เคยสัญญาไว้ เตรียมไว้ได้เลยจ๊ะ

เราจะเริ่มกันอาทิตย์หน้า (ใชไหมน้องฝน) แต่เราจะแวะไปไหว้พระที่วัดบ้านกร่างกันก่อน เพื่อความเป็นศิริมงคล ใครไม่เคยไป ถ้าว่างๆ ลองไปสิค่ะ วัดนี้เป็นวัดที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ เมื่อครั้งสมเด็จพระนเรศวรท่านทรงชนะศึก ท่านก็นำทหารมาที่วัดนี้และทหารก็นำพระขุนแผนที่ติดตัวหลังจากศึกสงครามมาเก็บไว้ที่วัดนี้ จนเกิดกรุแตกขึ้นมา จริงๆแล้วจุดประสงค์ในการทำพระขุนแผน อาจจะเป็นในเรื่องขวัญและกำลังใจในการออกศึกสงคราม แต่มีชื่อไปพ้องกับ ขุนแผนในวรรณคดี คนก็เลยเข้าใจเป็นอย่างนั้น

เสียดายว่าเราย้อนเวลากันไม่ได้ และเราก็ไม่มีเอกสารใดๆ บอกเรื่องราวประวัติศาสตร์ไว้เลย (จริงๆคงมีแต่เมื่อครั้งเสียกรุงนั้นเกิดความเสียหายมาก จนหลักฐานเรื่องราวต่างๆสูญหายไป) ประวัติศาสตร์เรื่องนี้ก็สอนเรา เราจะได้ไม่ทำให้เกิดความเสียหายแบบนี้อีกต่อไป การเขียน การมีหลักฐาน จึงเป็นเรื่องที่สำคัญ แต่อย่างไรก็ตาม เราก็ต้องมีคุณธรรม เรื่องที่เขียนบอกเล่าต้องอยู่บนหลักของความถูกต้อง ศีลธรรมจรรยา จรรยาบรรณ ซึ่งบางครั้งก็เป็นปัจเจกบุคคลนะ

อย่างไรก็ตาม ในการติดตามงานของเรา ในจุดประสงค์เพื่อส่งเสริมให้เกิดความปลอดภัยในการทำงาน เราจะดำเนินตามแผนงานที่กลุ่มสมาชิกได้ให้ไว้กับคุณหมอ

พบกันเร็วๆนี้ค่ะ

ผศ.ดร.สรา  อาภรณ์

ขอสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณที่มีต่อชาติไทยและคนไทย

และ ในภาคภาษาต่างประเทศ

เกินจะกล่าว ลึกล้ำรำพัน

เจดีย์สีขาว ณ วัดบ้านกร่าง นี้ เมื่อก่อนตอนสร้างนั้นอยู่กลางแม่น้ำ ครั้นเมื่อเกิดการเปลี่ยนแปลงของกระแสน้ำในเวลาต่อมา

จึงเป็นดังภาพ

บริเวณเจดีย์องค์เล็กนั้น เมื่อก่อนเป็นที่ขุดพบพระขุนแผน

โบสถ์หลังเล็กมีมาแต่ครั้งกรุงเก่า ภายในมีพระพุทธรูประดิษฐานอยู่

ขาวพวง ดอกไม้งาม ณ วัดบ้านกร่าง อำเภอศรีประจันต์ จังหวัดสุพรรณบุรี

วันนี้เราจะไปหนองหญ้าไซกัน น้องฝนมารับอาจารย์แต่เช้า เช้ากว่าปกติ อาจารย์มัวแต่ไปเดินสำรวจตลาดไชนาวาส เพราะไม่ได้ไปเสียนาน พอไปถึงจุดนัดหมาย น้องฝนก็มารอเรียบร้อยแล้ว วันนี้เราไปหนองหญ้าไซ ไปทางดอนเจดีย์ ทางไปด่านช้างแต่เราเลี้ยวเข้าหนองหญ้าไซ น้องฝนทำหน้าที่พาอาจารย์ไปเหมือนเดิม

ข้อมูลคร่าวๆ ที่อาจารย์ได้รับระหว่างเดินทางคือกลุ่มเป้าหมายเป็นกลุ่มตัดเย็บเสื้อผ้า เราก็เลยได้คุยกันว่า เออแฮะกลุ่มตัดเย็บเสื้อผ้าที่ทำงานกันที่บ้าน ในจังหวัดสุพรรณบุรีเยอะมากเลย ก็เลยนึกแว๊บในใจว่า เออ จริงๆ เราน่าจะทำ Tailor Guide (ของTailor จริงๆ) ของกลุ่มงานอาชีพนี้ในเรื่องอาชีวอนามัยความปลอดภัย ไปสะเลยนะ เป้าหมายต่อไปของงานของเรา เพียงแต่คิดในใจ ณ เวลานั้น

เราจัดอบรมกันที่โรงพยาบาลหนองหญ้าไซ ตามที่อาจารย์สังเกตโรงพยาบาลนี้มีระบบ 5 ส ที่ดีมาก และได้ทราบข่าวมาว่าเป็นที่เรียนรู้ดูงานของเจ้าหน้าที่จากโรงพยาบาลอื่นๆเป็นประจำ

วันนี้กลุ่มตัดเย็บเสื้อผ้า เงียบมากเป็นพิเศษ ระหว่างที่พวกเราทำกิจกรรมในช่วงเช้า อาจารย์เริ่มใจไม่ดี เพราะปกติแล้วกิจกรรมของพวกเราจะมีการแลกเปลี่ยนพูดคุยกันอย่างสนุกสนาน วันนี้สมาชิกเข้าร่วมกิจกรรมทั้งหมด 32 คน จากหมู่ 1 บ้านบัลลังค์และหมู่ 5 บ้านหนองหญ้าไซ ก่อนไปทำกิจกรรมแบบสำรวจ พี่เสาวนิตย์เล่าถึงอาการปวด ชา ที่พี่เสาวนิตย์กำลังมีอยู่ พี่เสาวนิตย์ทำงานตัดเย็บเสื้อผ้ามาประมาณ 20 ปีแล้ว อาจารย์เลยบอกว่า เอาละ เดี๋ยวตอนบ่ายเราจะมาดูกันว่าอะไรหนอที่อาจเป็นสาเหตุให้พี่เสาวนิตย์เกิดอาการปวดและชา

เราไปทำแบบสำรวจกันที่กลุ่มตัดเย็บเสื้อผ้าหมู่ 5 พอมาถึงที่กลุ่มทำให้อาจารย์เข้าใจแล้วว่า ระหว่างที่ฟังทำไมทุกคนเงียบมาก เงียบบบบบบบจริงๆๆ เออจริงๆๆด้วย อาจารย์ถึงบางอ้อ ณ หนองหญ้าไซ ก็คราวนี้เอง

“เงียบเพราะเหมือนที่อาจารย์พูดเลย”

ลักษณะเด่นของกลุ่มตัดเย็บเสื้อผ้าคือ การนั่งก้มทำงานเป็นระยะเวลานาน ไม่ยอมพัก ไม่ยอมหยุด เราทำร้ายกระดูกของเราเกินไปหรือเปล่า? เดี๋ยวตอนบ่ายทุกคนได้คำตอบ ห้ามกลับบ้านก่อนนะจ๊ะ

เรื่องอื่นๆ ที่พวกเราพบปลั๊กไฟก็เหมือนที่อาจารย์บอกเลย ถังดับเพลิง ที่มีก็เข้าไม่ถึง กว่าจะเข้าไปหยิบถึงดับเพลิงได้ต้องฝ่าด่านอรหันต์ไป พอเข้าไปก็หยิบไม่ถึงอีก เพราะอยู่สูงกว่าระยะที่จะหยิบได้ 

ขณะที่เราพบข้อที่ต้องปรับปรุง เราก็พบข้อดีที่ควรสนับสนุนและทำตามเช่นกัน เช่นเรื่องแสงสว่างเหมาะสม หรือเรื่องมีพัดลมช่วยในเรื่องการหมุนเวียนอากาศเป็นต้น

ตอนบ่ายเราก็ชวนกันคุยเรื่องวิชาการ น้องฝน จัดตั้งกระดูกที่เตรียมมา ทุกคนสนใจฟัง (เงียบ อีกแล้ว) อาจารย์นำเสนอรูปที่ได้จากกลุ่มตัดเย็บเสื้อผ้ากลุ่มอื่นๆ ให้ดู การอบรมของเราในวันนั้น เราได้เรียนรู้จากที่อื่น หรือจากศูนย์ของเรา พวกเราได้คุยกันหาข้อสรุป ข้อที่อยากจะทำ อยากจะมี

แผนการปรับปรุง มีตั้งแต่การจัดเก็บวัสดุสิ่งของ หลอดด้าย หรือการเก็บสารเคมี น้องสุปราณีบอกว่าจะพยายามเปลี่ยนท่าทางการทำงาน หัวหน้าทีมหมู่5 อยากหายาเก็บไว้ ผ้าประคบเย็น เผื่อว่ากรณีเกิดการอักเสบเฉียบพลัน ปัดกวาดเอาขยะออก บางคนถามถึงเรื่องหน้ากากปิดปากปิดจมูก

งานวันนี้ผ่านไปได้ด้วยดี ขอขอบคุณเจ้าหน้าที่ทุกท่าน คุณหมออ้น และพี่ๆที่ฝ่ายงานเวชกรรมทุกท่าน เตรียมอาหารอร่อยมาก (ดังรูป)

ครั้งหน้าถ้าอาจารย์กลับไปเยี่ยมอีก หมออ้นคงมีข้อมูลของกระดูกมนุษย์ที่ขุดพบที่ อบต.ราชวัตร อยู่ในประวัติศาสตร์ช่วงไหน มีอายุประมาณกี่ปี อาจารย์จะได้กลับไปทักทายโอภาปราศรัยกับเจ้าของกระดูกได้ถูกต้อง

ขอบคุณผู้เข้าอบรมทุกท่าน ขอบคุณน้องฝน หมออ้นและเจ้าหน้าที่อีกครั้งค่ะ

ผศ.ดร.สรา  อาภรณ์

ปล. ไม่รู้ว่าหมอแฉล้มที่ด่านช้าง ยังรออาจารย์อยู่หรือเปล่าคะ มิฉะนั้น โครงการ 40 หมู่บ้านที่สุพรรณของเรา จะได้ไปจบที่ DC ด่านช้าง ณ สุพรรณบุรีค่ะ หมอแฉล้มตอบด่วน

ที่พักเท้า น่าสนใจมากค่ะ

ปรึกษาหารือ หมออ้นและคุณฝน เป็นกำลังใจด้วย ห้ามไปไหน

ขอนำเสนอ ผลิตภัณฑ์จากลุ่ม หมู่ 5 หนองหญ้าไซ

น้องสุปราณี จะปรับเปลี่ยนท่าทางการทำงาน น้องจำเส้นประสาทกับหมอนรองกระดูกได้จ๊ะ

อาหารกลางวัน ของดร.สรา

ถึงไหนถึงกันจ๊ะ ใครสนใจ อยากเห็นปลาล้นจานที่ด่านช้าง ครั้งหน้า ครั้งสุดท้ายของ 40 ปี 40 หมู่บ้าน ณ สุพรรณบุรี เชิญจ๊ะ

Mittagessen

อาจารย์หายหน้าหายตา ไปนานทั้งนี้เนื่องจากคอมพิวเตอร์เกิดปัญหา กลับมาครั้งนี้ ก็ใกล้จะหมดโครงการแล้ว

40 หมู่บ้านที่สุพรรณบุรี

พบกันแน่นอนวันที่ 29-30 กรกฏาคม 2551

ผศ.ดร.สรา  อาภรณ์

อันเนื่องด้วยมีปัญหากับคอมพิวเตอร์ เกิดโรคระบาด ช่วงนี้อาจารย์ก็เลยหายหน้า หายตาไปเลยจ๊ะ ประกอบกับ มีฟุตบอลแห่งชาติยุโรปด้วย อาจารย์เลยทำงานหนักมาก เชียร์กันข้ามทวีป มี อภิปราย กันตลอดกับเพื่อนๆ แกงค์นักเรียนเก่าจาก Deutschland

วันนี้ต้องขอบคุณน้องๆ หลายคนที่ให้กำลังใจในการทำ Blog นี้

ดร.ช่วง บอกว่า ให้เขียนต่อไปเรื่อยๆ เหมือนทำ KM เลยจ๊ะ แถมมีภาษาเยอรมันด้วย พี่ขอบอกกับดร.ช่วง สุดหล่อ (เมื่อตะก่อน) จ๊ะว่า ดร.กบ เขาช่วยเรื่องภาษาเยอรมันอย่างใกล้ชิด เดี๋ยวถ้าเยอรมันชนะวันอาทิตย์นี้ จะเขียนเป็นภาษาเยอรมันอีกสักบท

วันก่อนเห็นที่ น้อง Lahm นักบอลทีมชาติเยอรมัน เขียนคำว่า Sicherheit ลงบทให้สัมภาษณ์ รู้สึกดีใจมาก เมื่อไหร่หนอ คำว่า Safety หรือ Sicherheit นี้ มันจะไปกลมกลืนอยู่ในทุกๆ อณูของการดำเนินชีวิตหนอ

ที่เราพบเห็นกันปกติ การเดินข้ามถนน ถึงแหมว่ามีสะพานลอยบนหัว ก็จะข้ามที่ถนนกัน

วันนี้ แค่นี้ก่อนดีกว่าจ๊ะ เสาร์อาทิตย์นี้ จะพยายามปั่น งานของสุพรรณบุรีครั้งที่แล้ว และราชบุรี (ครั้งที่แล้วเช่นกัน) ออกมาให้ทุกคนอ่านกัน

have a nice weekend

schoenes Wochenende

สรา

ไปเดิมบางจ๊ะอาจารย์ ไปไกลนะติดกับด่านช้าง ข้อมูลจากน้องฝน อาจารย์คิดในใจ ชอบจ๊ะไม่รังเกียจใดๆเลย ก็อาจารย์นั่งรถไปอย่างเดียว ฝนขับ อาจารย์หลับฝนก็ขับไป ไม่ว่ากระไรเลย

เราทำกิจกรรมวิช ความปลอดภัยของผู้ทำงานที่บ้านกัน วันที่ 10 มิถุนายน 2551 ผู้เข้าร่วมกิจกรรม มีประมาณ 30 คนจากหลายกลุ่มอาชีพ และเป็นระดับวีไอพีเป็นส่วนใหญ่ มีผู้ใหญ่บ้านหลายท่าน จากกลุ่มผลิตปุ๋ยชีวภาพ จากกลุ่มทำธูป จากกลุ่มทอผ้า จากกลุ่มอิเลคทรอนิคส์ อาจารย์ให้ข้อสังเกตว่า วันนี้จำนวนผู้เข้าร่วมเพศชายและเพศหญิงมีจำนวนพอๆ กัน และกลุ่มที่มาด้วยกันไม่ยอมพลัดพรากจากกัน นั่งด้วยกันและหลับพร้อมๆ กัน

เหมือนเดิมที่วันนี้เราเริ่มด้วยแบบสำรวจ เรามีกันทั้งหมด 48 ข้อ พูดคุยกันไป คนไหนดูบอลดึกก็หลับกันไป อาจารย์ก็ดูดึกจ๊ะแต่หลับไม่ได้เลย เมื่อพูดคุยเรื่องแบบสำรวจกันเสร็จ เราตกลงกันว่า เราจะไปทำกิจกรรมแบบสำรวจกันที่กลุ่มธูป ของพี่เชียงใหม่ (แกเพิ่งกลับมาจากเชียงใหม่ ขับรถเอาธูป OTOP ไปส่ง)

น้องฝนมาช่วยแบ่งกลุ่ม เราแบ่งกันตามหมู่บ้านที่มาร่วมกิจกรรม หมู่ 1 หมู่ 2 และหมู่ 3 ทุกคนดูเข้มแข็งมากเตรียมพร้อมลุย หารถจะเดินทาง ท้ายสุดไปกับอาจารย์หลายคน

ทุกคนไม่เพียงแต่ดูเข้มแข็ง หากแต่ว่ามีความเข้มแข็งจริงๆ ในการทำแบบสำรวจ ทีมอิเลคทรอนิคส์มีแม่ทีมนำพามาเองและนำทำกิจกรรมแบบสำรวจ ดูทุกอย่าง รวมถึงกล้วยที่แขวนอยู่ แม้กระทั่งห้องน้ำก็ไปเข้าของเขามาแล้ว ทีมปุ๋ยนำโดยผู้ใหญ่เดินตรงไปที่ขั้นตอนแรกชุบธูป อาจารย์และน้องจู ถ่ายรูปอย่างเดียว อาจารย์สนใจเรื่องสารเคมีตัวทำละลายที่ใช้ พูดคุยเรื่องนี้กันกับพี่เชียงใหม่และทีมงานธูป

เราใช้เวลากันประมาณ 30 นาที จากนั้นกลับมารับประทานอาหารกลางวัน อาจารย์หิวมากตาลาย เกือบจะไม่ได้ล้างมือ

ตอนบ่ายมีการต่อรองเรื่องเวลาเกิดขึ้นเพราะหลายท่านต้องมีธุระกลับเวลาบ่ายสาม อาจารย์สัญญาเราจะช่วยกันรักษาเวลาแต่ขอความร่วมมือทุกท่านร่วมทำกิจกรรม ถ้าทุกคนเต็มที่ อาจารย์ก็เต็มที่เช่นกัน

เราคุยกันหลายๆเรื่อง เรื่องพิเศษซึ่งมีหลายเรื่อง ได้แก่

การนั่งทำงานบนพื้น น้องจู จากหลักสูตร ดร.คีรินทร์ เมฆโหรา อธิบายหลักการทำงาน แสดงท่าทาง ประกอบกระดูกสีสวย และแถมท่าทางบริหารร่างกายไว้ 2 สอง เรากะว่าไม่ต้องให้เยอะ แต่ขอให้ทำ ท่าแบบนี้แหละง่ายๆ แต่มีประสิทธิภาพ

อัคคีภัย ไฟไหม้ ปลั๊กพ่วง สายไฟ ถังดับเพลิง ทุกกลุ่มลงมติ กลับไปดูกันใหม่ “เอาให้มันปลอดภัย” อาจารย์ยิ้มแก้มปริ นี่คือจุดประสงค์ของการเดินทางมาของอาจารย์และลูกศิษย์ในวันนี้ทีเดียว

อุปกรณ์ปฐมพยาบาล น้ำยาใส่แผล เหมือนเดิมที่อาจารย์ยุ ขอฟรีจากอนามัยไปเลยคะ

ล้างมือ ต้องล้างมือ กลุ่มธูปและกลุ่มอิเลคทรอนิคส์ เราจะล้างมือก่อนปั้นข้าวเหนียว

การติดฉลากบอกเรื่องสวิชต์ไฟ และอื่นๆอีกหลายเรื่อง

เราจะตามไปดูเร็วๆนี้ วันที่ 16 นี้ อาจารย์จะกลับไปเดิมบางอีกครั้ง ถ้ามีโอกาสและเวลา เราจะไปเยี่ยมกัน

อาจารย์สรา ณ หัวเมือง

ใส่อุปกรณ์ตลอดครับผม

ตากให้แห้ง

 รถเข็นคู่ชีพ

 แบบนี้ ต้องฝึกกันจ๊ะ

 กว่าจะได้

วันนี้ทำงานเป็นวันที่สองที่สุพรรณบุรี เมื่อคืนก็เลยได้ค้างที่โรงแรมสามร้อยบาท ใกล้ตลาดไชนาวาส ตื่นเช้าด้วยความหิว รีบตาลีตาเหลือก ไปรับกาแฟเช้า ร้านป้าเค้กแห่งตลาดไชนาวาส เพิ่มซาลาเปาหนึ่งลูก ด้วยความหิวจัด กินจนความหิวบรรเทา จากนั้นไปสำรวจกองทัพไก่ มีไก่แตกทัพ หายไปหลายกองพัน และพบไก่ผู้มาใหม่ ตามรูป

          กลุ่มเป้าหมายวันนี้เป็นกลุ่มตัดเย็บเสื้อผ้า พวกเรามีสถานที่ทำกิจกรรมที่สวยมาก คือห้องประชุมชั้น 4 ของโรงพยาบาลอู่ทอง มองออกไปข้างนอกเห็นภูเขา ประหนึ่งว่าอยู่สวิสเซอร์แลนด์ หมอแฉล้ม เตรียมขนมให้อาจารย์สรา กินตั้งแต่ยังไม่เริ่มทำกิจกรรม หมอแฉล้มใจดีและน่ารักเหมือนเดิม พวกเราทำงานส่งเสริมแรงงานนอกระบบกันมาหลายปี ดีใจมากจ๊ะที่หมอแฉล้ม ทำกิจกรรมต่อยอดจนถึงวันนี้ พวกเรามักจะได้พบกันในสถานที่สวยงามเสมอ ครั้งแรกที่เราพบกันเป็นที่เขื่อนศรีนครินทร์ จังหวัดกาญจนบุรี

วันนี้หมอแฉล้มพาลูกทีมจากจระเข้สามพันอันประกอบด้วยพี่จินดาหัวหน้ากลุ่มตัดเย็บเสื้อผ้า มาสมทบกับทีมโรงพยาบาลอู่ทอง วันนี้ช่วงแนะนำแบบสำรวจ พี่ๆสนใจจะวกกลับมาถามอายุอาจารย์ท่าเดียว แต่อาจารย์ปักหลักไม่ตอบท่าเดียวอีกเหมือนกัน  นอกจากมีความสนุกสนานที่ได้เรียนรู้เรื่องสุขภาพอนามัยและความปลอดภัยแล้ว เราก็ยังได้หลักวิชาการหลายๆ เรื่องจากแบบสำรวจ ก่อนจะเดินทางไปทำแบบสำรวจ อาจารย์ถามว่า ประทับใจข้อไหนบ้างไหมจ๊ะใน 48 ข้อนี้ ข้อไหนบ้างที่ชอบ น้องๆที่นั่งแถวหน้า ซึ่งเป็นแถวที่ไม่กล้าหลับ บอกว่า ชอบเรื่องเสื้อกันเปื้อน เพราะชักจะลังเล กับชุดทำงานชุดเที่ยวชุดเดียวกัน เกรงว่าจะมีอะไรที่ไม่ต้องการปนเปื้อนในเสื้อผ้าได้ ก็เลยบอกว่า เสื้อกันเปื้อนนี่ไม่เลวนะอาจารย์ และผ้าปิดปากปิดจมูก สองข้อนี้ทำเองได้จ๊ะเป็นเรื่องที่กลุ่มตัดเย็บเสื้อผ้าถนัดอยู่แล้ว เรื่องต่อไปคงจะเป็นอุปกรณ์ปฐมพยาบาล และหลายคนค่อนข้างจะซีเรียสกับเรื่องการเกิดเพลิงไหม้ ทั้งหมดนี้มาจากช่วงเช้าเท่านั้น วันนี้ต้องสนุกแน่นอน ขอบคุณและดีใจนะจ๊ะที่ได้มาพบกัน

                กิจกรรมแบบสำรวจ วันนี้ไม่มีมอเตอร์ไซด์ แต่นั่งรถหมอแฉล้มไป หมอแฉล้มพาอาจารย์ไปลัดเลาะคลองจระเข้สามพัน ใช้เวลาเดินทางประมาณ 10 นาทีด้วยรถปิกอัพ ก็ถึงบ้านพี่จินดา พี่จินดาเป็นหัวหน้ากลุ่ม ที่บ้านพี่จินดามีการรวมกลุ่มกันทำงานเพื่อตัดเย็บเสื้อผ้า พวกเราได้เรียนรู้ตัวอย่างที่ดีเยอะมาก

สิ่งที่เราประทับใจตั้งแต่เดินเข้าไปในกลุ่มคือ “โล่ง โปร่ง สบาย” มีการเปิดหน้าต่าง เปิดประตู ลดการสัมผัสฝุ่น เส้นใยจากผ้า สารเคมีจากผ้า เรื่องไฟ แสงสว่างที่เหมาะสม ทางเดินโล่งในการขนย้ายวัสดุหรือผลผลิต สิ่งที่ทำให้เกิดความสนใจเป็นพิเศษคือ พี่จินดาใช้แม่เหล็กยึดตัวตัดเส้นด้ายหรือที่เรียกว่า ขริบ และใช้แม่เหล็กที่มีขนาดใหญ่ขึ้นสำหรับยึดกระสวยด้ายและอุปกรณ์หลายชนิดไว้ด้วยกัน ไม่ให้สูญหาย และยังทำให้เกิดการทำงานที่รวดเร็วและลดความเสี่ยงจากอันตรายต่างๆ ที่อาจเกิดได้  หาของไม่เจอทีไร ปวดหัว พลาดหาเรื่องคนอื่นทุกที

                หลังจากที่ทำกิจกรรมแบบสำรวจเสร็จ เรื่องที่พวกเราพูดกันในเรื่องการปรับปรุง จากทั้งสองกลุ่มคือผ้าปิดปากปิดจมูก เสื้อเอี๊ยม (อันนี้เห็นว่าจะตัดให้อาจารย์สรา 1 ตัว) พี่จินดาหัวหน้ากลุ่มบอกว่า จะตัดผ้าปิดปากปิดจมูกแจกด้วยตัวเองทีเดียว สิ่งที่ทำเองได้และเรียกเสียงฮือฮาจากทุกคนคือ การล้างมือก่อนไปกินข้าว มือที่ต้องจับ เย็บผ้าทั้งวัน แล้วต้องไปใช้ในการกินข้าว บางครั้งใช้กับมือทีเดียวนะนี่คือเรื่องจริงเช่น ข้าวเหนียวปั้นคลึงเป็นก้อนด้วยมือ กินกับส้มตำปลาร้า เป็นต้น

 เรื่องการสัมผัสกับฝุ่นเป็นความเสี่ยงอันดับต้นๆของกลุ่มตัดเย็บเสื้อผ้า การแยกอันตรายเพื่อลดความเสี่ยงเป็นเรื่องที่กระทำได้ไม่ยาก บริเวณที่ตัดผ้า ที่เกิดฝุ่นเยอะๆ ก็ไม่ควรให้เด็กๆไปนอนอยู่ในบริเวณนั้น ข้อนี้เป็นการปรับปรุงของอีกหนึ่งกลุ่มที่อาจารย์ไม่ได้ไปด้วย และสองกลุ่มนี้ พูดในเรื่องที่เหมือนกันคือ เรื่องไฟไหม้ ปลั๊กไฟและสายไฟ ต้องให้ความสนใจกันแล้ว ช่างไฟในหมู่บ้านจะขายดีก็งานนี้แหละ อาจารย์ขอ 10 เปอร์เซ็นต์จ๊ะ ค่าโฆษณา

ดร.สรา จาก อำเภออู่ทอง

 ไก่ แตกทัพ

Ist es frei zu gehen?, gute Frage

 ยินดีต้อนรับผู้มาใหม่

Herzlich Willkommen

สิ่งดีๆ ที่น่าเรียนรู้ จากคุณจินดา

Chindas Arbeitsplatz

นำเสนอ แผนปรับปรุง “เอี๊ยม ลดความเสี่ยงต่อการรับสัมผัสฝุ่น”

Presentation

หลังจากขาดหายไป 2 บท ครั้งนี้กลับมาแล้วอย่างแน่นอน วันนี้เราไปลุยกันที่วังยาง วัดไก่เตี้ย ศรีประจันต์ ลุยจริงๆ ไม่ใช่พูดเล่น อาจารย์เล่นบทนักเลงแต่เช้า พวกเรามีกิจกรรมกันที่สถานีอนามัยวังยาง อยู่ติดกับถนน 340 ตายแน่ๆ นึกในใจ ถ้าตอนบ่ายจัดกิจกรรมกันตรงนี้ ต้องแย่แน่ๆ แต่ก็ในที่สุดโชคดี คุณสมพรมาบริหารจัดการให้ย้ายช่วงบ่ายไปจัดชั้นบน ในห้องแอร์ และไม่มีเสียงรบกวน กิจกรรมวันนี้เป็นอีกวันหนึ่งที่ทีมงานและผู้เข้าอบรม สนุกสนานและมีความสุข ร่วมกัน

อาจารย์เริ่มกิจกรรมค่อนข้างจะเข้มกว่าทุกวัน วันนี้เรางัดกระดูกสันหลังมาแสดงกันก่อนกิจกรรมแบบสำรวจ เพื่อทำให้เกิดความเข้าใจที่ชัดเจนก่อนจะเริ่มกิจกรรมในวันนี้

พี่ๆ บอกว่า

“มันก็ปกติ ใครๆ เขาก็เป็นกัน ทำงานแบบนี้มันก็ต้องเป็นแบบนี้ มันก็ต้องปวด มันก็ต้องเมื่อยเป็นธรรมดา”

สถานการณ์แบบนี้คงต้องเริ่มด้วยความชัดเจนกับคำว่า ความปกติของร่างกายมนุษย์กันก่อน เช่นคนปกตินั้นเราไม่เห็นเส้นเลือดขอดกันหรอก อยู่ๆ เป็นแบบนั้น มันแปลกแล้วจ๊ะ ไม่ใช่คนอื่นเป็น แล้วจะเป็นเรื่องที่ปกติที่เราต้องเป็นด้วย

นี่คือความเข้าใจของพี่ๆ อาจารย์ก็เลยเล่าเรื่องเลือด เม็ดเลือด เส้นเลือด ที่สุดจะถนัดจากวิชาชีพเทคนิคการแพทย์ให้พี่ๆ ฟัง และต่อด้วยให้ข้อคิดเรื่อง ไอ้คำว่าปกติ ฝากให้พี่ๆ ด้วย เช่นเรื่อง การข้ามถนน เขามีทางม้าลายให้ข้ามแต่ไม่ข้าม ทำกันเป็นเรื่องธรรมดากันไปในสังคม เพราะก็เห็นใครๆก็ทำแบบนี้ แต่มันผิดปกติและผิดกฎหมาย บรรยากาศดีที่สุดในขณะที่อาจารย์ควักโมเดลกระดูกสันหลังให้พี่ๆ ดู เห็นเส้นประสาทกันชัดๆ ต่อไปนี้ ไอ้คำว่า ปกติ ก็เกิดความเข้าใจที่ชัดเจนมากขึ้น อาจารย์ดีใจที่สุดจ๊ะ

วันนี้เราไปเยี่ยมกลุ่มทำกระเป๋ากัน เดินทางวิบาก จากหมู่ 2 วัดไก่เตี้ย ไปหมู่ 6 วังยาง ด้วยยานพาหนะพิเศษหมอวิษณุจัดให้ หมอวิษณุบอกว่า กลัวว่าอาจารย์จะรู้สึกธรรมดาไป ก็เลยจัดกิจกรรมมอเตอร์ไซด์วิบากประกอบกิจกรรมแบบสำรวจให้ สนุกมากจ๊ะหมอ ครั้งหน้าบอกล่วงหน้านะอาจารย์จะเตรียมตัวและเตรียมใจ พี่ๆบางคนทำแบบสำรวจก็ทำกันอย่างสนุกสนาน แต่คนที่ไม่ทำบอกว่า เดี๋ยวไปคุยกันที่อนามัย ดูๆ กันไปก่อน บรรยากาศการทำกิจกรรมสนุกสนาน เพราะได้แลกเปลี่ยนกันระหว่าง กลุ่มทำกระเป๋าจากหมู่ 2 และหมู่ 6 ซึ่งทำกระเป๋าที่ใช้วัตถุดิบที่แตกต่างกันที่ต่างแบบต่างชนิดกัน 2 กลุ่ม

พอกลับมาถึงอนามัย  กลุ่มของเราชวนกันคุยเรื่อง การนั่งทำงานทั้งวัน ทุกคนจำเรื่องกระดูกสันหลังได้ สรุปกันว่าการนั่งทำงานทั้งวันมีความเสี่ยงต่อกระดูกสันหลัง การหยุดพัก เปลี่ยนท่าทางการทำงาน เหยียดแข้งเหยียดขากันบ้าง จะช่วยป้องกันการบาดเจ็บได้ พี่หลายคนจำตัวเลข 25 กิโลกรัมได้แม่นยำ ต่อไปนี้ถ้าไม่จำเป็น จะไม่ยกน้ำหนักเกินกว่า 25  กิโลกรัมอีกแล้ว ถ้าไม่มีใครอยู่บ้าน จะขอแรงจากเพื่อนบ้านช่วยกันยก และถ้ายกกันเอง จะพยายามใช้ท่าทางที่ถูกต้อง ไม่ชินจ๊ะ ต้องฝึก ต้องฝึก อีกเรื่องที่พวกเราคุยกันคือการจัดเก็บวัสดุ ทำให้เป็นระเบียบเรียบร้อยมากขึ้น จะทำให้ทำงานได้สะดวก มีประสิทธิภาพและปลอดภัยมากขึ้น

ตกลงแล้ว กระเป๋าของพวกเราเต็มเปี่ยมไปด้วยน้ำใจ พร้อมจะดูแลซึ่งกันและกัน และที่สำคัญ เราห่วงใยเรื่องสุขภาพอนามัย อาชีวอนามัยและความปลอดภัยของผู้ทำงานที่บ้านเรากันจ๊ะ

ดร.สรา จากวัดไก่เตี้ย วังยาง ศรีประจันต์

Working posture

Working posture

 My product

Vehicle for Dr.Sara

Home for tools, Cool!! from Mu 2 Wat Kai Tia

ขอบคุณ ทีมงานสาธารณสุขจังหวัดสุพรรณบุรี

คุณสมพรและน้องฝน คะ

หายไปนานมาก อาจารย์ยุ่งกับโครงการการส่งเสริมอาชีวอนามัยและความปลอดภัยในผู้ให้บริการด้านสุขภาพ (OHS in Health care workers) เดินทางอยู่ตามหัวเมืองอยู่หลายวัน พื้นที่เป้าหมายของโครงการนี้ในปีนี้คือ จังหวัดสุพรรณบุรีและจังหวัดสระบุรี พอเสร็จจากโครงการนี้ก็เดินทางกลับมาในเมืองหลวงเข้าร่วมกิจกรรม 40 ปี ภาควิชาอาชีวอนามัยและความปลอดภัย แต่ระหว่างที่ทำตัวยุ่งอยู่ตามหัวเมือง ก็ได้ดำเนินกิจกรรมติดตามผลโครงการความปลอดภัยใน 40 หมู่บ้าน ที่จังหวัดสุพรรณบุรี ด้วยเช่นกัน

พวกเราซึ่งครั้งนี้รวมชาวญี่ปุ่นด้วย ได้ติดตามโครงการทั้งความปลอดภัยในเกษตรกรและความปลอดภัยในผู้รับงานไปทำที่บ้าน  

ทีมงานของเราพบการเปลี่ยนแปลงหลายๆ อย่างเกิดขึ้นในกลุ่ม การเปลี่ยนแปลง การปรับปรุง ทำให้เกิดความปลอดภัยมากยิ่งขึ้น ที่พบส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับการจัดเก็บสารเคมีอันตราย ที่โรงงานทำดอกไม้ ที่ดอนเจดีย์ ของน้องแพร์ (ครั้งที่แล้วไม่สบาย แต่ครั้งนี้ น้องแพร์มาเที่ยวกรุงเทพ เลยไม่ได้พบกับอาจารย์) เราพบการสร้างห้องเล็กๆ เก็บสารเคมี ซี่งแยกออกจากบริเวณที่ทำงาน (ตามรูป) มันเป็นสิ่งก่อสร้างที่ค่อนข้างถาวร สิ่งนี้สะท้อน ความมีใจ ความตระหนักในเรื่องการจัดการกับสารเคมีอันตรายอย่างจริงจัง ทีมงานดีใจมากกับการปรับปรุงเรื่องนี้ อาจารย์จำได้ว่า สิ่งที่เกิดขึ้นนี้ เป็นแผนงานที่คุณแม่น้องแพร์ ท่านเจ้าของโรงงาน เป็นผู้วางแผนการปรับปรุง และนำเสนอให้กับพวกเราในวันที่มีการดำเนินการอบรม เรื่องต่อไปที่เราพบและเก็บรูปมาฝากคือ การใส่ผ้าปิดปากปิดจมูก มีการใส่กันบ่อยครั้งขึ้นกว่าเดิม พี่ๆบอกว่า “ไม่ใส่ตลอดวันหรอกอาจารย์ แต่ใส่ตอนที่ต้องสัมผัสเต็มๆ จริงๆ” อาจารย์ภูมิใจ และดีใจมาก เช่นเดียวกับทีมงาน ภาพที่เราพบเห็น มันบรรยายออกมาเป็นตัวหนังสือไม่ได้หมด แต่เราทั้งหมดขอแสดงความชื่นชมกับสิ่งที่เกิดขึ้น ทำต่อไปนะคะ  พวกเราจะเป็นกำลังใจ พร้อมยินดีสนับสนุนด้านวิชาการต่างๆ

นอกจากตั้งใจจะไปเยี่ยมน้องแพร์แต่ไม่พบแล้ว เราก็ยังได้ไปบ้านน้องน้ำผึ้ง ช้างเผือก ณ หนองสาหร่าย ด้วย น้องน้ำผึ้งของอาจารย์เก่งมากเหมือนเดิม ทักทายชาวต่างชาติเป็นภาษาอังกฤษ อาจารย์ขอบอกว่า บ้านน้องน้ำผึ้งเป็นบ้านในฝันของอาจารย์เลย อยู่ในท้องนา บรรยากาศบอกไม่ถูกสุดจะบรรยายจริงๆ  น้ำผึ้งจัดให้มีตู้เก็บสารเคมีเป็นระเบียบเรียบร้อย ตามรูป ต้องขอโทษน้ำผึ้งด้วย อาจารย์ตื่นเต้นกับบ้านน้ำผึ้งมากไป ทำให้รูปที่ถ่ายมาสั่น ขอรูปจากทีมงานด่วนคะ นอกจากน้ำผึ้งจะนำแสดงส่วนที่ปรับปรุงแล้ว น้ำผึ้งก็นำแสดงแผนงานปรับปรุงต่อไปอีก  แถมด้วยการเล่าเรื่องแผนเรียนต่อในอนาคตอีก ทีมงานทุกคนมีความสุขมากฟังน้ำผึ้งเพลินไปเลย ขอให้น้ำผึ้งได้ในสิ่งที่หวังตั้งใจไว้ทุกประการจ๊ะ พวกเรารอดูการปรับปรุงครั้งต่อไปของน้ำผึ้งอยู่ และจะไปพบเร็วๆนี้

“Friends” 

Thank you very much for your support , 

 Khun Toru, Khun Miwa, Ju and Michiyo

Photo : Fine time, Hau- Lam-Pong ร้านไฟน์ไทม์ หัวลำโพง

 Chemical storage separate from working area

From WISH :Work Improvement for Safe Home

Smart!: Chemical Storage,

From WIND : Work improvement on Neigbourhood Development (Safety for Farmer)

Thank you!

Sara and MNG (Mango)

Danke!

die Sara und Mango

ขอบคุณ น้องฝน คุณสมพร ทีมงานจังหวัดสุพรรณ และอำเภอดอนเจดีย์

ขอบคุณ ทีมงานญี่ปุ่น และ อาจารย์น้องจู

ดร.สรา จากการติดตามงาน ณ หัวเมือง

17 Mai 2008