หลังจากดำเนินการบรรยายที่สำนักงานเขตราชเทวี กทม. ทีมงานอันประกอบด้วย ดร.สรา ดร.วราภรณ์ (จากคณะวิทยาศาสตร์ ม.มหิดล และจงกลวิณี (จาก กทม.) เดินทางต่อ มุ่งหน้าไปยังจังหวัดสุพรรณบุรี จุดหมายวันนี้ของเราคือกลุ่มตัดเย็บเสื้อผ้า สวนแตง แห่งเมืองสุพรรณ ก่อนไปถึงกลุ่ม พวกเราแวะรับเจ้าของโครงการ คุณสมพร และน้องน้ำฝนกันก่อน จากนั้นไปกราบแสดงความเคารพสมเด็จพระนเรศวรกันก่อนดังรูป หลังจากนั้นนั่งรถต่อกันไปที่สวนแตง
เมื่อถึงกลุ่มตัดเย็บเสื้อผ้า ดร.แวร์เนอร์ ทำหน้างงเมื่อเห็นพี่น้องของเรานั่งทำงานบนพื้นเสื่อ
คำถามที่ได้จากดร.แวร์เนอร์ อาจารย์ผู้เชี่ยวชาญด้านกล้ามเนื้อ จากมหาวิทยาลัยอูลม์ ประเทศสหพันสาธารณรัฐเยอรมันนี มีดังต่อไปนี้
“นี่เขานั่งทำงานกันอย่างนี้เหรอ นั่งกันนานเท่าไรต่อวัน วันหนึ่งทำงานกี่ชั่วโมง”
“เขาปวดหลังบ้างไหม”
“เขามีรายได้เท่าไร”
“เขามีระบบประกันสุขภาพอย่างไร”
“เมื่อเขาเจ็บป่วย เขารักษากันอย่างไร”
อาจารย์สรา บอกดร.แวร์เนอร์ว่า งานหัตถกรรมทำด้วยมือในเมืองไทยนั้นส่วนใหญ่แล้วผู้ผลิตชิ้นงานหัตถกรรมนั้นมักจะนั่งทำงานบนพื้น ไม่ได้นั่งบนเก้าอี้และมีโต๊ะทำงานเหมือนที่อื่นๆ จากรูปจะเห็นว่า ดร. วราภรณ์ คำยอด แห่งภาควิชาชีวเคมี กำลังอธิบายเป็นภาษาเยอรมันให้ดร.แวร์เนอร์ฟังอย่างแข็งขัน
พี่ๆ บางคน(มีอยู่คนเดียว) ก็มีเก้าอี้ตัวเล็กๆ สำหรับนั่งทำงาน และยังให้ข้อมูลกับพวกเราว่า
”คนอื่นเขาไม่ชิน เขาไม่นั่งเก้าอี้ แต่ฉันต้องนั่งแบบนี้”
อาจารย์ก็เลยได้เข้าไปพูดคุยกับพี่ๆ ที่นั่งทำงานบนพื้น หลังจากเล่าคร่าวๆเกี่ยวกับเรื่องการปวด การเมื่อยแล้ว อาจารย์ก็เลยลองเชิญชวนว่า
“ลองๆ ดูไหมค่ะ เริ่มนั่งเก้าอี้วันละ สักครึ่งชั่วโมงไปก่อน แล้วรู้สึกอย่างไร ค่อยๆ ปรับกัน ลองดูไหมค่ะ”
เรื่องอื่นๆ ที่เราพบ พวกเราดีใจกับจักรเย็บผ้าพี่เกษม ที่ดูสะอาดขึ้น ฝุ่นน้อยลง
“เพิ่งปัด ทำความสะอาดกันครับ”
ดีนะคะ ไม่ค่อยมีฝุ่น อาจารย์ยิ้มในใจเพราะจำรูปถ่ายที่เคยถ่ายจากจักรเย็บผ้าของพี่เกษมไว้
จากการได้ไปดูงาน ดูกิจกรรมที่ภาควิชาอาชีวอนามัยและความปลอดภัย ร่วมมือสาธารณสุขจังหวัดสุพรรณบุรี อาจจะทำให้เกิดการศึกษาวิจัยเพื่อพัฒนาองค์รู้ ทำให้เกิดความปลอดภัยต่อสุขภาพอนามัยของผู้ทำงาน และทำให้เกิดสิ่งแวดล้อมการทำงานที่ปลอดภัยต่อไป ด้วยความร่วมมือ สนับสนุนด้านวิชาการจากผู้เชี่ยวชาญต่างประเทศในอนาคต
