Saraarphorn's Weblog

health, occupational health, ergonomics, chemicals

กินอิ่มอร่อย วันลอยกระทง November 3, 2009

เหนือยมาทั้งวันจากสอนทั้งเช้าและบ่าย และตอนบ่ายจัด บ่ายแก่ๆ ก็มีคุยเรื่องความร่วมมือระหว่างสถาบันเพิ่งจบ ท่าทางจะไปได้ด้วยดี

ขอไปลอยกระทงดีกว่า ลอยเคราะห์ ลอยโศก โบราณว่าไว้ และแสดงความนับถือต่อพระแม่คงคาด้วย

ตอนเด็กๆ แม่จะทำกระทงให้ พ่อจะตัดใบตองหลังบ้านแล้วแม่จะนั่งทำให้เราสองคนพี่น้อง เออเพิ่งนึกได้ ไม่เห็นพ่อกับแม่ลอยกระทงเลย ทำให้แต่เราทั้งสองคนมาตั้งแต่จำความได้

บ้านที่อุทัยธานีอยู่ใกล้กับคลองปากกะบาด สองคนพี่น้องจะต้องทำการเสี่ยงทายกระทงโยนจากสะพานลงแม่น้ำ ไฮโซอย่างเราสองคน ไม่ลอยธรรมดาอยู่แล้ว เล่นโยนกันเลย เป็นการโยนเสี่ยงทาย รู้สึกถ้าจำไม่ผิด แม่จะเป็นผู้นำเสี่ยงทาย

กระทงที่แม่ทำ สวยกว่าใครๆทำเสมอ แม่ทำงานประดิษฐ์ได้เก่งมาก ถ้า ถ้า เราฉลาดกว่านี้ คงได้วิชาความรู้ดีๆอย่างนี้เยอะ ไม่น่าเลย สายไปเสียแล้ว

ปีนี้ ขออนุญาตน้องกบและน้องเปิ้ล ขออนุญาตติดไปลอยกระทงด้วยคน

เราสามคน นั่งรถตุ๊กตุ๊ก จากหน้าคณะวิทยาศาสตร์ ม.มหิดล ไปสะพานพระรามแปด สาเหตุที่ต้องนั่งรถพิเศษเพราะ ไม่มีแทกซี่ท่านใด ไปส่งเราสามคนเลย มีแต่ตุ๊กตุ๊กเท่านั้น

เหมือนเดิม ชีวิตไฮโซมาก ตอนเด็กโยนกระทง ตอนโตจนแก่ป่านนี้ เมื่อวาน มีคนลอยกระทงให้ เพราะไม่สามารถลอยเองได้ เนื่องจากฝั่งอยู่สูงมาก เลยใช้วิธีวางกระทงไว้บนแผง แล้ววางแผงนั้นไว้ในน้ำ แล้วดึงแผงนั้นออก กระทงก็จะอยู่ในน้ำ บริการวางและดึงแผงที่ว่านั้นมีอยู่มากมายไม่คิดค่าบริการ (เอง) แต่แล้วแต่จะให้สตางค์ค่ะ นอกจากนี้ยังมีบริการจุดเทียนด้วย บริการวางแผงและไฟจุดเทียนจะตั้งอยู่คู่กัน เออแฮะ เป็นแรงงานนอกระบบ มีแค่ หนึ่งวันในหนึ่งปี

หลังจากลอยกระทงเสร็จก็เกิดอาการหิว เป็นธรรมดา เหนือยจะหมดลมมาทั้งวัน ได้ไปงีบในห้องดร.กบ ค่อยยังชั่ว วันนี้ต้องพูดเหมือนแม่เลย แม่ชอบพูดว่า “เหนื่อยสายตัวแทบขาด”

คำโบราณ ต้องจากคุณนายแดง แม่เรา

หิว น้องกบและเปิ้ล เดินกินกันมาตลอด ไอ้โน่นก็อร่อย ไอ้นี่ก็ดูดี ขอแนะนำ ลอยกระทงสะพานพระรามแปด ในปีหน้า อาหารอร่อยทั้งนั้นเลยค่ะ

ร้านที่ต้องทำการจารึกไว้ในค่ำคืนนี้คือ “สุกี้-คั่วไก่ เยาวราช” ชื่อแบบนี้จริงๆค่ะ แต่มาตั้งอยู่ใต้สะพานพระรามแปด ตรงข้ามธนาคารแห่งประเทศไทย หาดูได้ไม่ยากค่ะ

อร่อย จริงๆ ขอให้ไปลองลิ้มชิมรสกันค่ะ น้ำสุกี้ น่ากิน ใส่ไข่ไม่อั้น หอม น่ากิน

กินอิ่มแล้ว หาแทกซี่กลับบ้าน

 

ความร่วมมือระหว่างประเทศ November 3, 2009

ฟ้าบันดาลจริงๆ หลังจากคุยงานกับดร.ไพบูลย์ หนุ่มซึ่งเคยหล่อ น้องไพบูลย์ก็ถามว่า

พี่จะมีโปรเฟสเซอร์มาจากเยอรมัน ด้านการยศาสตร์ จาก TUM อ่านว่า เทอูเอ็ม ในภาษาเยอรมัน แปลว่า Technical University of Munich เขามาหาความร่วมมือ พี่สนใจไหม ?

อ้าว ฟ้าส่งมาอีกแล้ว น้องๆ กลุ่มนักเรียนเก่าเยอรมัน มักจะนำพาสิ่งดีๆสู่ชีวิตของพี่เสมอ

บอกคำเดียว พี่พร้อม พี่สน ด้วยวิชานี้พี่สอนอยู่ และเป็นเรื่องที่ประเทศไทยยังขาดผู้เชี่ยวชาญด้านนี้อยู่ พี่อยากคุย พี่ต้องการคุย

การนัดหมายระหว่างลูกศิษย์ของโปรเฟสเซอร์และ อาจารย์สรา ก็เกิดขึ้น เป็นธรรมดา เขาก็ส่งลูกศิษย์เขามาเก็บข้อมูลก่อน ด้านเราก็แอบเก็บข้อมูลเขาเป็นระยะๆ เหมือนกัน

เมื่อคุยกันเบื้องต้น การนัดหมายระดับผู้ใหญ่จึงเกิดขึ้น เมื่อวันลอยกระทงที่ผ่านมา อาจารย์สราสอนทั้งเช้าและบ่าย แต่เรื่องสำคัญที่รออยู่คือ พาโปรเฟสเซอร์จาก TUM (เชียวนะ TOP THREE ของเยอรมันเชียว ขอบอก) มาพบท่านรองคณบดี ผู้ใหญ่ทางคณะ มีภาควิชาที่เข้าพบคือ ภาควิชาอาชีวอนามัยและความปลอดภัย และภาควิชาการพยาบาลสาธารณสุข

ต่างคนต่างแลกเปลี่ยนกันว่า เราทำอะไรมาบ้าง สิ่งที่อาจจะร่วมมือทำกันได้ในอนาคตคืออะไรบ้าง

อาจารย์สรา นำเสนอไปว่า การยศาสตร์เป็นเรื่องที่มีความสำคัญมากในวงการอาชีวอนามัยและความปลอดภัย สิ่งที่สำคัญมากยิ่งคือ การศึกษา การเรียนการสอน คนจะไปสอนคนอื่นๆ ให้รู้นั้น ในประเทศไทยก็ยังขาดอยู่ (มีนะค่ะ แต่ยังไม่พอกับความต้องการ) ดังนั้น

อยากเสนอว่า สิ่งแรกที่จะต้องการทำและเป็นไปได้คือ TUM มีประสบการณ์เรื่องนี้มานาน นาน นาน (กว่าประเทศไทยแน่นอน) อิฉันเสนอขอให้เปิดเวทีแลกเปลี่ยนเรียนรู้กัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งน้องๆอาจารย์ในเครือข่ายสาธารณสุขศาสตร์ ที่บรรจุวิชาการยศาสตร์ในสาขาอาชีวอนามัยและหรือสุขศาสตร์อุตสาหกรรมและความปลอดภัย จะขอเชิญมาร่วมเพิ่มอาวุธ เติมความรู้ที่(อาจ)ขาดหาย กับตัวแทนจากสถาบันการศึกษาที่เป็นตัวจริงเสียงจริงที่ผลิตอุปกรณ์ก็ดี โปรแกรมก็ดี วิธีก็ดี ทฤษฎีต่างๆนานา ก็ดี ให้มาแลกเปลี่ยน

สิ่งที่ตามมาอาจจะเป็นงานวิจัยร่วมในเครือข่ายต่างๆ ซึ่งอาจารย์คุยกับโปรเฟสเซอร์แล้วเช่น งานนวัตกรรมลดความเสี่ยงในการประกอบอาชีพต่างๆ ทางบ้าน TUM เขาเก่งมากค่ะ เราต้องเรียนรู้จากเขา

ทั้งนี้ต้องขอบคุณสมาคมศิษย์เก่าเยอรมัน ดร.ไพบูลย์ ช่วงทอง และ

น้องพิธาน ลูกศิษย์โปรเฟสเซอร์ ที่นำพาสิ่งดีๆ ที่กำลังจะเกิดขึ้นกับคณะสาธารณสุขศาสตร์ อาจารย์คิดว่า นักศึกษาจะได้ประโยชน์สูงสูดในความร่วมมืออันพึงจะเกิดในเร็วๆนี้ นักศึกษาของทั้งสองฝ่ายจะมีโอกาสได้แลกเปลี่ยนประสบการณ์ อาจเกิดการทำงานวิจัยร่วมกันในอนาคต นักศึกษาไทยอาจมีโอกาสได้ใช้โปรแกรมทางด้านการยศาสตร์มากมายหลายโปรแกรมที่ทาง TUM เป็นผู้คิดค้น หรือในอนาคตอาจเกิดความร่วมมือคิดเรื่องดีๆทางด้านการยศาสตร์ร่วมกันในอนาคต (ฝัน ฝันหวาน)

ยิ่งสำหรับนักศึกษาระดับปริญญาโท หรือ เอก (ในอนาคต) เรียกว่าฟ้าบันดาลเลยจริงๆ ถ้าเรียกให้ถูกต้องเรียกว่า ไพบูลย์บันดาล ให้เกิด

อาจารย์ก็ไม่เคยคิดมาเลยในชีวิตว่าจะมีโอกาสจะได้รับความร่วมมือกับ TUM ดูมันช่างจะห่างไกลกับ เด็กจากเมืองอูลม์อย่างเรา

TUM เชียวนะ ให้ตายเถอะ เอา BMW เป็นพยานแห่งความสำเร็จกันเลย

Sara aus Ulm (in Ulm um Ulm herum)