กินอิ่มอร่อย วันลอยกระทง November 3, 2009

เหนือยมาทั้งวันจากสอนทั้งเช้าและบ่าย และตอนบ่ายจัด บ่ายแก่ๆ ก็มีคุยเรื่องความร่วมมือระหว่างสถาบันเพิ่งจบ ท่าทางจะไปได้ด้วยดี

ขอไปลอยกระทงดีกว่า ลอยเคราะห์ ลอยโศก โบราณว่าไว้ และแสดงความนับถือต่อพระแม่คงคาด้วย

ตอนเด็กๆ แม่จะทำกระทงให้ พ่อจะตัดใบตองหลังบ้านแล้วแม่จะนั่งทำให้เราสองคนพี่น้อง เออเพิ่งนึกได้ ไม่เห็นพ่อกับแม่ลอยกระทงเลย ทำให้แต่เราทั้งสองคนมาตั้งแต่จำความได้

บ้านที่อุทัยธานีอยู่ใกล้กับคลองปากกะบาด สองคนพี่น้องจะต้องทำการเสี่ยงทายกระทงโยนจากสะพานลงแม่น้ำ ไฮโซอย่างเราสองคน ไม่ลอยธรรมดาอยู่แล้ว เล่นโยนกันเลย เป็นการโยนเสี่ยงทาย รู้สึกถ้าจำไม่ผิด แม่จะเป็นผู้นำเสี่ยงทาย

กระทงที่แม่ทำ สวยกว่าใครๆทำเสมอ แม่ทำงานประดิษฐ์ได้เก่งมาก ถ้า ถ้า เราฉลาดกว่านี้ คงได้วิชาความรู้ดีๆอย่างนี้เยอะ ไม่น่าเลย สายไปเสียแล้ว

ปีนี้ ขออนุญาตน้องกบและน้องเปิ้ล ขออนุญาตติดไปลอยกระทงด้วยคน

เราสามคน นั่งรถตุ๊กตุ๊ก จากหน้าคณะวิทยาศาสตร์ ม.มหิดล ไปสะพานพระรามแปด สาเหตุที่ต้องนั่งรถพิเศษเพราะ ไม่มีแทกซี่ท่านใด ไปส่งเราสามคนเลย มีแต่ตุ๊กตุ๊กเท่านั้น

เหมือนเดิม ชีวิตไฮโซมาก ตอนเด็กโยนกระทง ตอนโตจนแก่ป่านนี้ เมื่อวาน มีคนลอยกระทงให้ เพราะไม่สามารถลอยเองได้ เนื่องจากฝั่งอยู่สูงมาก เลยใช้วิธีวางกระทงไว้บนแผง แล้ววางแผงนั้นไว้ในน้ำ แล้วดึงแผงนั้นออก กระทงก็จะอยู่ในน้ำ บริการวางและดึงแผงที่ว่านั้นมีอยู่มากมายไม่คิดค่าบริการ (เอง) แต่แล้วแต่จะให้สตางค์ค่ะ นอกจากนี้ยังมีบริการจุดเทียนด้วย บริการวางแผงและไฟจุดเทียนจะตั้งอยู่คู่กัน เออแฮะ เป็นแรงงานนอกระบบ มีแค่ หนึ่งวันในหนึ่งปี

หลังจากลอยกระทงเสร็จก็เกิดอาการหิว เป็นธรรมดา เหนือยจะหมดลมมาทั้งวัน ได้ไปงีบในห้องดร.กบ ค่อยยังชั่ว วันนี้ต้องพูดเหมือนแม่เลย แม่ชอบพูดว่า “เหนื่อยสายตัวแทบขาด”

คำโบราณ ต้องจากคุณนายแดง แม่เรา

หิว น้องกบและเปิ้ล เดินกินกันมาตลอด ไอ้โน่นก็อร่อย ไอ้นี่ก็ดูดี ขอแนะนำ ลอยกระทงสะพานพระรามแปด ในปีหน้า อาหารอร่อยทั้งนั้นเลยค่ะ

ร้านที่ต้องทำการจารึกไว้ในค่ำคืนนี้คือ “สุกี้-คั่วไก่ เยาวราช” ชื่อแบบนี้จริงๆค่ะ แต่มาตั้งอยู่ใต้สะพานพระรามแปด ตรงข้ามธนาคารแห่งประเทศไทย หาดูได้ไม่ยากค่ะ

อร่อย จริงๆ ขอให้ไปลองลิ้มชิมรสกันค่ะ น้ำสุกี้ น่ากิน ใส่ไข่ไม่อั้น หอม น่ากิน

กินอิ่มแล้ว หาแทกซี่กลับบ้าน

ความร่วมมือระหว่างประเทศ November 3, 2009

ฟ้าบันดาลจริงๆ หลังจากคุยงานกับดร.ไพบูลย์ หนุ่มซึ่งเคยหล่อ น้องไพบูลย์ก็ถามว่า

พี่จะมีโปรเฟสเซอร์มาจากเยอรมัน ด้านการยศาสตร์ จาก TUM อ่านว่า เทอูเอ็ม ในภาษาเยอรมัน แปลว่า Technical University of Munich เขามาหาความร่วมมือ พี่สนใจไหม ?

อ้าว ฟ้าส่งมาอีกแล้ว น้องๆ กลุ่มนักเรียนเก่าเยอรมัน มักจะนำพาสิ่งดีๆสู่ชีวิตของพี่เสมอ

บอกคำเดียว พี่พร้อม พี่สน ด้วยวิชานี้พี่สอนอยู่ และเป็นเรื่องที่ประเทศไทยยังขาดผู้เชี่ยวชาญด้านนี้อยู่ พี่อยากคุย พี่ต้องการคุย

การนัดหมายระหว่างลูกศิษย์ของโปรเฟสเซอร์และ อาจารย์สรา ก็เกิดขึ้น เป็นธรรมดา เขาก็ส่งลูกศิษย์เขามาเก็บข้อมูลก่อน ด้านเราก็แอบเก็บข้อมูลเขาเป็นระยะๆ เหมือนกัน

เมื่อคุยกันเบื้องต้น การนัดหมายระดับผู้ใหญ่จึงเกิดขึ้น เมื่อวันลอยกระทงที่ผ่านมา อาจารย์สราสอนทั้งเช้าและบ่าย แต่เรื่องสำคัญที่รออยู่คือ พาโปรเฟสเซอร์จาก TUM (เชียวนะ TOP THREE ของเยอรมันเชียว ขอบอก) มาพบท่านรองคณบดี ผู้ใหญ่ทางคณะ มีภาควิชาที่เข้าพบคือ ภาควิชาอาชีวอนามัยและความปลอดภัย และภาควิชาการพยาบาลสาธารณสุข

ต่างคนต่างแลกเปลี่ยนกันว่า เราทำอะไรมาบ้าง สิ่งที่อาจจะร่วมมือทำกันได้ในอนาคตคืออะไรบ้าง

อาจารย์สรา นำเสนอไปว่า การยศาสตร์เป็นเรื่องที่มีความสำคัญมากในวงการอาชีวอนามัยและความปลอดภัย สิ่งที่สำคัญมากยิ่งคือ การศึกษา การเรียนการสอน คนจะไปสอนคนอื่นๆ ให้รู้นั้น ในประเทศไทยก็ยังขาดอยู่ (มีนะค่ะ แต่ยังไม่พอกับความต้องการ) ดังนั้น

อยากเสนอว่า สิ่งแรกที่จะต้องการทำและเป็นไปได้คือ TUM มีประสบการณ์เรื่องนี้มานาน นาน นาน (กว่าประเทศไทยแน่นอน) อิฉันเสนอขอให้เปิดเวทีแลกเปลี่ยนเรียนรู้กัน โดยเฉพาะอย่างยิ่งน้องๆอาจารย์ในเครือข่ายสาธารณสุขศาสตร์ ที่บรรจุวิชาการยศาสตร์ในสาขาอาชีวอนามัยและหรือสุขศาสตร์อุตสาหกรรมและความปลอดภัย จะขอเชิญมาร่วมเพิ่มอาวุธ เติมความรู้ที่(อาจ)ขาดหาย กับตัวแทนจากสถาบันการศึกษาที่เป็นตัวจริงเสียงจริงที่ผลิตอุปกรณ์ก็ดี โปรแกรมก็ดี วิธีก็ดี ทฤษฎีต่างๆนานา ก็ดี ให้มาแลกเปลี่ยน

สิ่งที่ตามมาอาจจะเป็นงานวิจัยร่วมในเครือข่ายต่างๆ ซึ่งอาจารย์คุยกับโปรเฟสเซอร์แล้วเช่น งานนวัตกรรมลดความเสี่ยงในการประกอบอาชีพต่างๆ ทางบ้าน TUM เขาเก่งมากค่ะ เราต้องเรียนรู้จากเขา

ทั้งนี้ต้องขอบคุณสมาคมศิษย์เก่าเยอรมัน ดร.ไพบูลย์ ช่วงทอง และ

น้องพิธาน ลูกศิษย์โปรเฟสเซอร์ ที่นำพาสิ่งดีๆ ที่กำลังจะเกิดขึ้นกับคณะสาธารณสุขศาสตร์ อาจารย์คิดว่า นักศึกษาจะได้ประโยชน์สูงสูดในความร่วมมืออันพึงจะเกิดในเร็วๆนี้ นักศึกษาของทั้งสองฝ่ายจะมีโอกาสได้แลกเปลี่ยนประสบการณ์ อาจเกิดการทำงานวิจัยร่วมกันในอนาคต นักศึกษาไทยอาจมีโอกาสได้ใช้โปรแกรมทางด้านการยศาสตร์มากมายหลายโปรแกรมที่ทาง TUM เป็นผู้คิดค้น หรือในอนาคตอาจเกิดความร่วมมือคิดเรื่องดีๆทางด้านการยศาสตร์ร่วมกันในอนาคต (ฝัน ฝันหวาน)

ยิ่งสำหรับนักศึกษาระดับปริญญาโท หรือ เอก (ในอนาคต) เรียกว่าฟ้าบันดาลเลยจริงๆ ถ้าเรียกให้ถูกต้องเรียกว่า ไพบูลย์บันดาล ให้เกิด

อาจารย์ก็ไม่เคยคิดมาเลยในชีวิตว่าจะมีโอกาสจะได้รับความร่วมมือกับ TUM ดูมันช่างจะห่างไกลกับ เด็กจากเมืองอูลม์อย่างเรา

TUM เชียวนะ ให้ตายเถอะ เอา BMW เป็นพยานแห่งความสำเร็จกันเลย

Sara aus Ulm (in Ulm um Ulm herum)

โซฟี ชอล October 31, 2009

เพื่อนมาจากเยอรมันค่ะ ก็เลยได้กินข้าวกัน พูดคุยกัน เอเรน่าถามอาจารย์ว่า เป็นไง ไปโปแลนด์มาเป็นไงบ้าง อาจารย์ก็เลยบอกไปว่า เศร้าใจ ยิ่งตอนไปที่ค่ายกักกัน ยิ่งเศร้าใจ เอเรน่าบอกว่า มันจะเป็นเรื่องที่สอนใจว่า มันจะไม่เกิดแบบนี้อีก เอเรน่าเล่าเรื่องหลายเรื่องให้ฟัง เกี่ยวกับความรู้สึกเรื่องสงครามที่คุณยายของเอเรน่า ซึ่งเกิดในสมัยนั้น เรื่องราวน่าสนใจมาก อาจารย์แลกเปลี่ยนกับเอเรน่าว่า หลังจากกลับจากโปแลนด์ อาจารย์สนใจเรื่องสงครามเป็นพิเศษ หาเรื่องราวอ่าน หาหนังดู และไปพบหนังดีหนึ่งเรื่อง ชื่อว่า โซฟี ชอล เป็นเรื่องราวของเด็กสาวเยอรมันอายุ 19 ปี ที่ลุกขึ้นมาต่อต้านนาซี น้องโซฟี เป็นชาวเมืองอูลม์ด้วย (อาจารย์ภูมิใจเล็กน้อยเพราะเรียนจบจากเมืองนี้) อาจารย์บอกกับเอเรน่าว่า ในขณะที่ฉันอายุ 19 ฉันเรียนหนังสืออย่างเดียว ไม่เคยมีความคิดอย่างนี้เลย แต่น้องโซฟี เขาคิด เขาทำ ฉันละเชื่อเขาเลย หากผู้ใดสนใจลองไปศึกษาจากการดูหนังก็ได้นะค่ะ แกงค์กุหลาบขาวกับโซฟี ชอล ท้ายที่สุด น้องเขาถูกประหารชีวิต และหลังจากนั้นไม่นานเยอรมันก็แพ้สงคราม ลองหาอ่านหาดูกันนะค่ะ

เมื่อเปรียบเทียบกับเด็กไทยสมัยนี้ อาจารย์ก็ไม่ทราบเหมือนกันว่าความสนใจของเด็กกลุ่มนี้ไปอยู่ที่อะไร ถามเรื่องข่าว ก็ไม่ทราบ ถามเรื่องกีฬาก็ไม่รู้ ถามเรื่องละครหลังข่าวรู้กันขึ้นมาหน่อย ถามเรื่องวิชาการยิ่งแล้วใหญ่ เขาไปทำอะไรกันนะ ในแต่ละวันอันมีค่าของเขา

และเขาเหล่านี้ก็ต้องการได้รับเกรดดีๆ เพื่อจะได้ไปเข้าทำงานกันในบริษัทที่ตั้งกฏเกณฑ์ไว้ว่าจะเลือกผู้ได้เกรด ทำผลการเรียนดี

มันก็พูดยากนะค่ะ การเรียนได้ผลดี กับการทำงานอย่างมีประสิทธิภาพ มีความสามารถ ไม่รู้ว่ามันมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกันแค่ไหน มาถึงตรงนี้ อยากบอกบริษัทที่รับเด็กเข้าทำงานโดยพิจารณาที่เกรดว่า ฝากดูเรื่องจำนวนหน่วยกิตที่ลงเรียนกันด้วย ในมหาวิทยาลัยเดียวกันเด็กก็อาจจะลงทะเบียน มีจำนวนหน่วยกิตไม่เหมือนกันแล้ว ดังนั้นหากจะดูกันจริงๆ ฝากดูให้รอบคอบสักนิด

สำหรับคนเป็นอาจารย์แล้ว เลือกคนเข้าทำงานที่เกรด ไม่ได้เป็นเกณฑ์ที่เหมาะสมเลยค่ะ คนที่เลือกก็คือคนที่เคยเรียนหนังสือและกำลังทำงานอยู่ ดังนั้นจริงๆแล้ว ทุกคนคงเข้าใจโดยไม่ต้องอธิบายกันให้มากมาย

เด็กๆ หลายคนที่มีศักยภาพจึงเสียโอกาสได้ทำงานในบริษัทที่พวกเราเรียกว่าบริษัทชั้นนำหรือบริษัทแนวหน้าไป

วันนี้ ก็คงฝากเรื่องดีๆไว้กับสังคม ลองไปดูหนังเรื่องโซฟี ชอล ดู และลองเปรียบเทียบกันดู

ในชีวิตของเรา เราต้องพบต้องเจอ ทั้งคนที่ชอบเราและไม่ชอบเรา แต่เราเองเรารู้ตลอดว่า ความตั้งใจ เจตนาของเรานั้นคืออะไร

คิดดี ตั้งใจทำอย่างบริสุทธิ์ใจ เมื่อเกิดเป็นครู ทำหน้าที่สั่งสอนเด็กค่ะ 

หากแม้ว่าเป็นแค่คนพบกันบนสะพานลอย คงไม่ทำอย่างนี้

แต่เมือได้ชื่อว่า “ครู” ดังนั้น คงต้องทำหน้าที่ต่อไปค่ะ

เพิ่มเติมนิดหน่อยว่า โซฟี ชอล มีชื่อเต็มๆว่า Sophia Magdalena Scholl

 

28 ตุลาคม 2552 คืนข้อมูลสู่ชุมชน October 23, 2009

วันพุธที่ผ่านมา คือวันที่ 28 ตุลาคม พื้นที่บูรณาการตำบลบ้านเลือก จัดให้มีเวทีคืนข้อมูลสู่ชุมชน งานนี้อาจารย์สราทำหน้าที่เป็นพิธีกร ทำหน้าที่หลายอย่างวิ่งวนอยู่รอบเวทีคืนข้อมูล ก่อนไป ก็ทำหน้าที่ขอ ขอของที่ระลึกเพื่อนำไปให้ผู้ที่มาร่วมงานนั้นคือ แรงงานในพื้นที่ อาจารย์ได้ประชาสัมพันธ์ผ่านทางblog นี้ และใช้วิธีจู่โจมรายตัว มีผลลัพธ์คือ ได้ของที่ระลึกจากกรมสวัสดิการและคุ้มครองแรงงาน โดยร่วมกับ น้องอัมพา ศูนย์ความปลอดภัยปทุมธานี มอบของที่ระลึกให้กับแรงงานนอกระบบ ดังรูปที่เก็บมาให้ดูเป็นหลักฐานว่า ของทุกชิ้นถึงรากหญ้าจริงๆ ในงานนี้มีอะไรบ้าง

เริ่มต้นด้วยการกล่าวรายงานการจัดงานโดยท่านนายกเทศมนตรี ท่านสุริยะ กวงเมี้ย ตามด้วยการกล่าวเปิดเวทีคืนข้อมูล โดยท่านปลัดอาวุโส  ท่านวิษณุ พลอยสุข ซึ่งมาด้วยเสื้อสีสวย หลังจากนั้นมีการมอบรางวัลสถานประกอบการปลอดภัยตัวอย่างและบ้านปลอดภัยตัวอย่าง ให้กับแรงงานนอกระบบ ดังรูปแสดงข้างล่างนี้ สำหรับเกณฑ์ที่ใช้คือ การจัดให้มีการปรับปรุงบ้าน และที่ทำงานอย่างเหมาะสมและปลอดภัย ตัวอย่างที่พบในกลุ่มที่เข้าร่วมโครงการเช่น การจัดเก็บที่เหมาะสม การติดป้ายบอกวัตถุดิบหรือสินค้า การจัดให้มีเครื่องทุนแรงเพื่อลดการใช้งานคน เป็นต้น

นอกจากนี้ในเวทีนี้ยังมีการนำเสนอประเด็นปัญหาและความต้องการของแรงงานนอกระบบต่อคณะทีมบริหารเทศบาลตำบลบ้านเลือก นำโดย คุณปรานอม กลุ่มตุ๊กตา ผู้ใหญ่รัตนา กลุ่มเกษตร คุณนลินทิพย์ กลุ่มผู้ผลิตปลาหวาน ซึ่งทั้งหมดที่ถูกนำเสนอได้มาจากการทำงานกลุ่มแรงงานที่ผ่านมา รวมถึงจากผลการประชุมในวันที่ 7 ตุลาคม ต่อด้วยอาจารย์สรา นำเสนอเรื่องต้นทุนอาชีวอนามัยและนวัตกรรมเพื่อความปลอดภัย ในระหว่างนั้น มีคุณโสภาพรรณ จากสคร. 4 และคุณหมอนิคม จากสถานี้อนามัยบ้านเลือก ร่วมแลกเปลี่ยน

อย่าลืมว่า พวกเราทำงานเกี่ยวข้อง กับ ส.เสือ

เรามีผู้สนับสนุนโครงการจาก สสส. สำนักงานกองทุนการสร้างเสริมสุขภาพ ทำงานเกี่ยวกับ สุขภาพ สิ่งแวดล้อม และสวัสดิการ

โดยมี สรา ทำหน้าที่ศูนย์วิชาการ โสภาพรรณ อยู่ที่ สคร. และสถานีอนามัยที่มีหมอชื่อนิคม (แกบอกว่า แกชื่อ นิคม เติม s จึงเป็นนิคมส์)

และมี นายกเทศมนตรีเทศบาลบ้านเลือก ชื่อ สุริยะ เป็นเจ้าภาพในพื้นที่

พวกเราก็เลย สุข กายและสุขใจ

เวทีคืนข้อมูลจบด้วยการกล่าวปิดเวทีโดยท่านรอง ประภาพร บุญพิทักษ์สกุล

ส สรา รายงานจากพื้นที่บ้านเลือก

 

 

ขอบคุณของกำนัล จากกรมสวัสดิการและน้องอัมพา

 

ผู้ร่วมงาน คืนข้อมูลสู่ชุมชน

ท่านรองทั้งสอง ท่านรองหนามเตย และท่านรองประภาภรณ์

 

ผู้เข้าร่วมโครงการสถานประกอบการและบ้านปลอดภัย

พื้นที่บูรณาการตำบลบ้านเลือก อำเภอโพธาราม จังหวัดราชบุรี

เยี่ยมโครงการบ้านปลอดภัย October 21, 2009

คณะกรรมการเยี่ยมชมโครงการบ้านปลอดภัย ในวันที่ 20 ตุลาคม 2552 อาจารย์สราถึงพื้นที่ตั้งแต่เช้าเหมือนเดิม จุดนัดพบคือสถานีอนามัยบ้านเลือก เกณฑ์บ้านปลอดภัยถูกงัดออกมาจากคอมพิวเตอร์ คณะกรรมการนำแบบสำรวจที่ถูกส่งกลับมามาพิจารณา หลังจากนั้น แผนการเยี่ยมแผนการเดินทางจึงถูกกำหนดตามตำแหน่งแห่งที่ของเจ้าของบ้านและเจ้าของกิจการ ในระหว่างนั้น อาหารเจ ขนมเจ ถูกเสริพโดยน้องแต๋น คณะกรรมการส่วนใหญ่ทานเจค่ะ น้องแต๋น หรือคุณปรานอม อสอช. เกรดเอ จึงวางแผนการทานกลางวันไว้ที่ร้านเจในเมือง วันนี้ได้เดินทางเยอะ 

การเยี่ยมบ้านเป็นไปอย่างสนุกสนานและเพลิดเพลิน ตื่นเต้นตื่นตาตื่นใจ บ้านแรกที่ไปดูคือบ้านน้องไพรัช กลุ่มตุ๊กตา คณะกรรมการบุกไปถึงบ้านคุณไพรัช น้องแจ๊ค ภรรยาคุณไพรัชซึ่งเป็นผู้รับงานไปทำที่บ้านเล่าให้ฟังว่า เมื่อก่อนก็ไม่ค่อยได้ใส่ผ้าปิดปากปิดจมูก แต่หลังจากที่สามีคือคุณไพรัชไปอบรมมาก็นำหนังสือมาไว้ที่บ้าน นำผ้าปิดจมูกมาให้ และบอกให้ใช้ เดี๋ยวนี้ไม่ใช้ไม่ได้เลย เพราะไม่ชิน นอกจากนี้น้องแจ๊คยังพาคณะกรรมการไปดู ที่เก็บสารเคมีและฉลากติดเป็นที่เป็นทาง คณะกรรมการเห็นก็ปลื้มใจ

หลังจากนั้นคณะกรรมการเยี่ยมชมอีกหลายบ้าน ซึ่งเป็นสมาชิกในกลุ่มตุ๊กตา เสริมสวยและปลาหวาน และตบท้ายบ้านสุดท้าย ท้ายสุด จะครื้นเครงเป็นพิเศษด้วยการเยี่ยมชมเกษตรกรปลูกผัก สมบูรณ์จริงๆ เมืองไทยของเรา ดังรูปที่นำมาให้ชมค่ะ

เมื่อวาน ทุกคนบอกกันว่าเป็นวันที่เหนื่อยที่สุดตั้งแต่จัดทำโครงการมา อาจารย์สราก็รู้สึกอย่างนั้นค่ะ แต่กลับมานั่งดูรูป มันช่างคุ้มกับค่าเหนื่อยที่เราช่วยกันทำโครงการกันมา

วันนี้ อาจารย์สราได้เขียนบทคัดย่อของโครงการนี้ เพื่อจะนำไปเสนองานที่สวิสเซอร์แลนด์ในปีหน้า ทั้งหมด สองเรื่องด้วยกัน

ตั้งใจ มั่นใจว่า เราจะเอาของดีไปโชว์ฝรั่ง เมืองไทยเรามีเรื่องดีๆ เยอะแยะค่ะ

 

 

ฉลากสารเคมีอันตราย ในบ้านผู้รับงานไปที่บ้าน กลุ่มตุ๊กตา

การใช้รอก ขนย้ายสินค้าแทนการใช้แรงงานคน

 

ทำงานระดับข้อศอก

ห้องจัดเก็บสารเคมี ในบ้านเกษตรกร ปลูกข้าวโพดแปดแถว

เพลิดเพลินจำเริญใจกับความสมบูรณ์ของเมืองไทย

อาจารย์สราและฟักเขียว

กฐินสามัคคี ณ วัดมะปรางหวาน ลพบุรี October 15, 2009

อนุโมทนาบุญกันถ้วนหน้า

วันที่ 11 ตุลาคม 2552 เราได้ไปทอดกฐินสามัคคีกันที่วัดมะปรางหวาน อำเภอเมือง จังหวัดลพบุรี บ้านเกิดของแม่

ปีนี้กฐินสามัคคีมีหลายกองด้วยกัน ดังรูปข้างล่าง ชาวพุทธเห็นแล้วปลื้มใจ รวมเงินทั้งสิ้นหลายกองหลายสาย รวมเป็นเงิน 568,988.50

ห้าแสนกว่าบาท เห็นแล้วปลื้มใจจริงๆ สาธุ สาธุ สาธุ

ขอบคุณเพื่อนร่วมเดินทางอันประกอบด้วย คุณอี๊ด น้องกบ และยายปุ้ม

โดยเฉพาะยายปุ้ม ลงทุนลงแรงมานอนค้างกับอาจารย์ที่คอนโดไฮโซเพื่อได้ตื่นนอนแต่เช้า แกงค์กฐินเริ่มต้นจากการไปรับดร.กบที่คอนโด (ไฮโซเหมือนกัน) แล้วจึงต่อไปรับคุณอี๊ดที่คณะ พวกเรานี่ช่างกระไรเลย ถ้าไม่ได้ไปที่คณะสักวันเหมือนจะขาดใจ ไปไหนมาไหน ต้องเริ่มต้นกันที่คณะก่อน มิฉะนั้นจะหลงทาง รับคุณอี๊ดแล้วเดินทางโดยเลือกใช้ทางด่วน จุดหมายปลายทางจังหวัดลพบุรี ระหว่างทางที่ผ่านกะว่าจะแวะจังหวัดอ่างทองกันก่อน อ้าว! คนอ่างทองดันมาเรียนหนังสืออยู่ที่กรุงเทพ แผนการร่วมทานข้าวเช้านี้จึงต้องระงับไว้ก่อน  เกิดอาการเสียดายเป็นกำลัง กะว่าจะแวะรับอาหารเช้าที่อ่างทองก่อนไปวัด อดเสียแล้ว คณะของเราจำต้องเดินทางต่อทำภารกิจกฐินสามัคคี ณ วัดมะปรางหวาน ปีนี้เป็นปีที่ 3 ติดต่อกัน

ปีนี้คนมาร่วมงานกฐินเยอะกว่า เมื่อสองปีที่ผ่านมา จุดประสงค์ของงานกฐินในครั้งนี้คือบูรณะเมรุ ซึ่งชำรุดใช้งานไม่ได้

จำนวนเงินที่สาธุชนร่วมทำบุญ คงจะทำให้ทางวัดสามารถทำตามจุดประสงค์ได้อย่างครบถ้วน

วัดนี้เป็นวัดเก่าแก่ ทราบมานานแล้วว่า ทางบ้านแม่เป็นผู้ช่วยอุปถัมภ์ ร่วมกันสร้างเมื่อครั้งโบร่ำโบราณ ดังนั้นเมื่อถึงรุ่นหลานนักรบอย่างเรา เมื่อทำได้ไม่เดือดร้อน จึงยินดีทุกครั้ง ทางวัดจะทำอะไรก็มีการบอกกล่าวกันมาตลอดเวลา ยินดีด้วยความเต็มใจยิ่ง เจ้าค่ะ

 

ท้ายนี้ขออนุโมทนาบุญกับเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ที่ร่วมทำบุญกันในครั้งนี้ด้วย ขอบุญกุศลที่ทุกท่านได้ทำ จงเกิดความสุขสวัสดิ์แก่ทุกท่านและครอบครัวด้วยเทอญ

ลูกหลานคนเมืองหลวงเก่า บางขันหมาก ต้นสะตือ ลพบุรี

 

ต้นกฐินต้นนี้ของพวกเราจ้า

 

ชัด ชัด อีกครั้ง ต้นกฐินในอ่างมังกร

 

อนุโมทนาบุญอีกครั้ง

 

 

เจ้าหน้าที่ความปลอดภัยในการทำงาน October 15, 2009

จป.ภาษาอังกฤษว่าอย่างไร?

มีการเข้ามาเยี่ยมblog นี้โดยใช้คำค้นหาเป็นคำถามที่น่าสนใจเช่นนี้

ดังนั้นอาจารย์ขออธิบายหรือให้คำเต็มของคำว่า จป. ก่อน

 

จป. คือ เจ้าหน้าที่ความปลอดภัยในการทำงาน ทำหน้าที่ส่งเสริม ดูแลความปลอดภัยของพนักงานในสถานประกอบการ ในภาษาอังกฤษจะเรียกว่า “Safety Officer”

จป. มีหลายระดับตามที่กฏหมายกำหนด

ในกฏหมายกำหนดการจัดให้มีจป. ให้ขึ้นอยู่กับจำนวนของพนักงานในสถานประกอบการนั้นๆ วันนี้อาจารย์ได้เอกสารอ้างอิงจากท่านผู้เชี่ยวชาญด้าน จป. ท่านทำงานด้านการสร้าง จป. ตั้งแต่เมื่อครั้งยังไม่มีจป. เป็นเรื่องเป็นราว

รศ.ดร. เฉลิมชัย ชัยกิตติภรณ์ ให้เกียรติอธิบายคำว่า จป. ดังปรากฏในรูปถ่ายข้างล่าง

จำนวนพนักงานเป็นตัวกำหนดให้มีระดับของจป.ที่แตกต่างกัน สำหรับจป. ที่จบจากภาควิชาอาชีวอนามัยและความปลอดภัย จัดเป็นจป. ในระดับวิชาชีพ มีความสามารถ มีศักยภาพในการส่งเสริมให้เกิดความปลอดภัยขึ้นในสถานประกอบการโดยองค์ความรู้ที่หลากหลาย ทั้งด้านวิศวกรรม ด้านสุขภาพ ความรู้พื้นฐานด้านวิทยาศาสตร์ เพื่อนำไปควบคุม บริหารจัดการความเสี่ยงอันจะมีผลต่อสุขภาพอนามัยของพนักงาน

 

เอกสารอ้างอิงสุดclassic จากอาจารย์เฉลิมชัย

with permission ค่ะ

 

ประกวดบ้านปลอดภัย October 8, 2009

ประชุมพื้นที่อีกแล้ว

วันที่ 7 ตุลาคม 2552 คุณหมอนิคม เชิญประชุมเพื่อสรุปข้อเสนอ ความต้องการของกลุ่มอาชีพ ที่เทศบาลตำบลบ้านเลือก อำเภอโพธาราม และวาระที่ 2 ชี้แจงโครงการประกวดบ้านปลอดภัย

อาจารย์สราถึงพื้นที่แต่ไก่โห่ รีบไปแต่หัววัน ถึงพื้นที่เป็นคนแรก นั่งเตรียมเรื่องเนื้อหาของเกณฑ์บ้านปลอดภัย พยายามทำให้ง่ายที่สุด ให้ฟังแล้วรู้เรื่องทันที แต่เกรงว่า เกณฑ์จะโหดเกินกว่าจะมีคนสมัคร

วาระแรก คุณหมอ จัดให้มีการปรึกษาหารือกลุ่ม และนำเสนอใช้เวลาทั้งหมด เกือบ ชั่วโมงครึ่ง

สิ่งที่น่าสนใจที่อาจารย์และคุณโสภาพรรณให้ข้อสังเกตุคือเรื่องสวัสดิการ เมื่อครั้งที่พวกเราชวนคุยเรื่องนี้กันใหม่ๆ สมาชิกทุกกลุ่มมักจะให้ความคิดเห็นเรื่องภาครัฐ จะต้องเป็นผู้ให้ ผู้จัดให้มี ในเรื่องการจ่ายเงิน ต้องการให้รัฐจ่ายอย่างเดียว

แต่ในวันนี้ เสียงจากทุกกลุ่มออกไปในแนวทางการร่วมจ่าย การมีส่วนร่วม

ทีมงานดีใจ ที่ทุกคน หรือคนส่วนใหญ่เริ่มเข้าใจ เรื่องสิทธิ เรื่องหน้าที่ กันมากขึ้น ไม่เสียแรงเลยที่พวกเราทุ่มเททำงานกันตลอด สองปีที่ผ่านมา

สำหรับเรื่องอาชีวอนามัยและความปลอดภัยนั้น เป็นเรื่องที่ทุกกลุ่มให้ความสำคัญไม่ว่าจะเป็นการให้ความรู้ และเรื่องปลีกย่อยรายละเอียดเช่น การจัดให้มีอุปกรณ์ป้องกันอันตรายส่วนบุคคล

เยี่ยมจริงๆ

อาจารย์สรา ขอเชิญชวนศิษย์เก่าที่ทำงานเป็นตัวแทนจำหน่ายอุปกรณ์ป้องกันอันตราย เช่นหน้ากากชนิดต่างๆ หากบริษัทจะจัดให้เป็นของขวัญสำหรับแรงงานนอกระบบในกิจกรรมประกวดบ้านปลอดภัย ขอเรียนเชิญให้การสนับสนุนโครงการได้ค่ะ

สำหรับวาระที่ สอง เรื่องบ้านปลอดภัย อาจารย์สราเป็นคนนำเสนอเกณฑ์ (ที่ค่อนข้างจะโหด) และมีคุณโสภาพรรณ จาก สคร. 4 และคุณหมอนิคม ให้ความกระจ่างอยู่เป็นระยๆ

เครื่องมือที่ใช้ในการคัดบ้านปลอดภัย คือ แบบสำรวจจากโครงการวิช ที่พัฒนาโดยภาควิชาอาชีวอนามัยและความปลอดภัย แต่มีการประยุกต์โดย คุณโสภาพรรณ ทำให้เกิดความเข้าใจในแบบสำรวจดีขึ้น

ทีมงานจะลงพื้นที่สำรวจบ้านในวันที่ 20 ตุลาคมนี้

อาจารย์พร้อมค่ะ

 

ท่านรองประภาภรณ์ เปิดการประชุม

 

ประชุมกลุ่มย่อย กลุ่มเกษตกร

 

ส่วนหนึ่งของข้อเสนอจากกลุ่มตุ๊กตา

 

คุณอุระษา เหล่าโชติ กลุ่มตุ๊กตา

 

 

รายชื่อสารก่อมะเร็งในมนุษย์ October 6, 2009

วันนี้ขยันเป็นพิเศษ นอกจากจะเล่าเรื่องยาวๆเกี่ยวกับค่ายกักกันที่โปแลนด์แล้ว วันนี้อาจารย์อยากจะ update ข้อมูลที่เกี่ยวข้องกับวิชาการเรื่องสารเคมีค่ะ มีหลายๆ คนถามว่า จะไปดูรายชื่อสารก่อมะเร็งในมนุษย์ได้ที่ไหน

สถาบันที่หลายองค์กรให้ความเชื่อถือในการจัดกลุ่มสารก่อมะเร็งคือ IARC หรือมีชื่อเต็มว่า International Agency for Research on Cancer เขาได้จัดทำ เวบและช่องทางการเข้าถึงรายชื่อสารเคมีไว้ให้ ดังที่อาจารย์ทำ link ไว้ให้ในด้านขวามือของทุกคน (หันขวา ทำ แบบทหารค่ะ) เมื่อคลิกเข้าไปแล้วจะปรากฏดังภาพข้างล่าง และสำหรับสารก่อมะเร็งในมนุษย์จะถูกจัดอยู่ใน กลุ่ม 1 ค่ะ

 

 

คลิกลงไปที่กลุ่มที่ 1 สารก่อมะเร็งในมนุษย์

ที่เวบ link ขวามือ ในส่วน chemical link

สารก่อมะเร็งที่กำหนดโดย IARC ค่ะ

 

วันที่ สอง และวันอื่นๆใน Krakow October 6, 2009

วันที่ สอง ในคราโคว เริ่มต้นที่โต๊ะกินข้าวในโรงอาหาร เรื่องของเรื่องเกิดบนโต๊ะกินข้าว (ขนมปัง) เนื่องด้วยกระดาษรองจานเป็นใบโฆษณาของ บริษัท Krakowcity ทัวร์ และอาจจะต้องรออาหารกันนานหน่อย ทั้งสองสาวก็เลยทำการศึกษากระดาษรองจานขนมปัง จากการศึกษาพบว่า ทัวร์ไป Auschwitz ถูกมาก คนละ 90 ชลอตี้ น่าสนใจ น่าสนใจ

ดังนั้นเมื่อกินขนมปังกับเนยเสร็จ จึงทำการจองตั๋วไปทันที และเพื่อความมั่นใจว่าได้ไปแน่นอนจึงต้องไปทำการยืนยันอีกรอบถึงที่ร้านของเขาเลย ขอโฆษณาว่า ถ้าใครมาเที่ยวเมืองนี้ ต้องใช้บริการบริษัททัวร์ชื่อนี้ค่ะ น้องๆ น่ารักทุกคน ยิ้มแย้มแจ่มใส อัธยาศัยใจคอดี

จากคราโคว ต้องนั่งรถบัสออกไปนอกเมือง เพื่อไปเยี่ยมชมพิพัธภัณฑ์ค่ายกักกัน Auschwitz ชื่อนี้ถูกเปลี่ยนจากชื่อภาษาโปล เนื่องด้วยเมื่อครั้งสงครามโลกครั้งที่ 2 เยอรมันทำการยึดโปแลนด์ และการออกเสียงเรียกชื่อเมืองนั้น คนเยอรมันออกเสียงลำบาก พวกเยอรมันจึงทำการเรียกชื่อเมืองเสียใหม่เป็นชื่อที่ออกเสียงได้ง่ายขึ้นสำหรับคนเยอรมัน เป็นเอาส์ชวิตส์ ดังที่เขียนข้างบน

 

ค่ายกักกันนี้ มีชื่อเสียงไปทั่วโลก ในเรื่องความโหดร้าย ในการทำลายชีวิตของคน นาซีทำการสังหารผู้คนเชื้อสายยิว ว่ากันว่าประมาณ 1.5 ล้านคน การสังหารที่ร้ายแรงเลื่องชือคือ การใช้ก๊าซ การใช้สารเคมี การเยี่ยมชมของบริษัททัวร์นี้ทำได้ดีมากคือในระหว่างการเดินทางซึ่งมีระยะทางประมาณ 50 กิโลเมตรจากคราโควนั้น เขาจัดให้ดูภาพยนต์ซึ่งมีภาษาอังกฤษกำกับข้างล่าง จึงทำให้เกิดความเข้าใจมากขึ้น แต่บอกได้คำเดียวว่า สลด อาการเดียวกับตอนที่ไปดูพิพิธภัณฑ์ที่ฮิโรชิมาเลย

ทำกันได้ขนาดนี้เลยทีเดียว เขาว่ากันว่า  ทหารรัสเซียเข้ายึดค่ายได้เร็วมาก นาซีทำลายหลักฐานไม่ทัน หลักฐานบางอย่างถึงเล็ดรอด ปรากฏให้พวกเราเห็นถึงความโหดร้ายของสงครามมาได้ถึงปัจจุบัน การเยี่ยมชมพิพิธภัณฑ์ จบด้วยการพาไปที่ Birkenau ซึ่งเป็นค่ายกักกันอีกแห่งซึ่งอยู่ไม่ห่างกันเท่าไร ค่ายนี้จัดเป็นค่ายกักกันที่ใหญ่และแข็งแรงที่สุดในโลก (ไม่ภูมิใจสักนิด เศร้าและหดหู่สุด สุด)

ไกด์ของบริษัทนี้ทำได้ดีมาก ขอชื่นชม เธอสามารถพานักท่องเที่ยวไปกับอารมณ์ได้อย่างหลากหลาย ตอนจบเธอบอกว่า

ถึงแม้มันจะเป็นสถานที่ที่มีความโหดร้าย แต่ในสถานที่แห่งนี้ ก็ยังเป็นสถานที่ที่ก่อให้เกิดความรัก มีความรักเกิดขึ้นในค่ายนี้มากมาย หลายคน หลายคู่ที่ได้เรียนรู้จักกัน แม้ในช่วงเวลาสั้นๆ บางคู่รอเวลาที่จะมาถ่ายทุกข์ (เข้าห้องส้วม) เพื่อได้เจอกัน และเมื่อมีชีวิตรอดออกไป ก็ไปใช้ชีวิตอยู่ร่วมกัน

วันอื่นๆ ในคราโควของสองสาวคือ การเข้าร่วมประชุมสัมมนา ซึ่งจะมีงานกินเลี้ยงเกือบทุกวันดังปรากฏในภาพในหัวข้อที่ผ่านมา

 วันสุดท้ายสาลีแอบไปเดินซื้อเสื้อสีสวยมาให้ 1 ตัว

ขอบใจในน้ำใจที่มีให้กันตลอดจ้า มันไม่ได้อยู่ที่สิ่งของ แต่น้ำใจ การเอาใจใส่กัน สำคัญจ๊ะมันสำคัญ

ตั้งใจ ให้ใจ ใส่ใจ สำคัญจริงๆน่ะค่ะ

หวังว่าสักวัน คงจะ เข้าใจ

ท่าทางจะจบแบบลิเก ลิเก ไม่เอาดีกว่าค่ะ ถ้าเป็นไปตามตารางการเดินทาง ครั้งหน้าจะพาไปเยอรมัน สวิซเซอร์แลนด์ จบด้วย ลิเวอร์พูล ค่ะ

หวังว่าจะเป็นเช่นนั้น

สรา

 

 ระวัง ไฟฟ้าแรงสูง อันตรายถึงแก่ชีวิต

ภาษาเยอรมันในค่าย Auschwitz

 

ร่องรอยของค่าย Birkenau

 

อีกมุมหนึ่งของค่าย Birkenau

 

กลุ่มทัวร์ที่ไปด้วยกัน ที่ค่าย Birkenau